2016-30_04_Jancart - Politie maakt gebruik van body cams (Medium)Eensgezindheid

In de Kamer kwamen vertegenwoordigers van alle partijen vragen stellen aan de premier over de poging tot staatsgreep in Turkije en de keiharde repressie die daarop volgde. Maar ook de gevolgen binnen de Turkse gemeenschap in België en de hatelijke uitspraken van de woordvoerder van de Turkse ambassade over de aanhangers van de Gülenbeweging en tegen Geert Bourgeois werden stevig op de korrel genomen. Het was een zelden gehoord eensgezind geluid, want iedereen sprak schande over de wijze waarop de kandidaat-lidstaat van de Europese Unie tekeergaat tegen dissidenten en andersdenkenden. Michel was duidelijk: “Wat gebeurt in Turkije, is een totaal onaanvaardbare autoritaire ontsporing.” En zelfs mannen als Patje Dewael gingen zover om te stellen dat op deze manier geen gesprekken over een toetreding tot de EU meer hoeven gevoerd te worden. De mogelijke invoering van de doodstraf in Turkije zou voor de regering het ultieme breekpunt zijn. Voor partijen als N-VA en VB, en zelfs Groen, is dat lang niet genoeg. Er moet een sterkere houding tegenover Turkije worden ingenomen, vinden ze. Het VB waarschuwde zelfs voor het voornemen van Erdogan om drie miljoen vluchtelingen uit Syrië de Turkse nationaliteit te geven, waardoor dezen binnenkort vrij de EU binnen kunnen, net als de 80 miljoen Turken. Maar ook N-VA sprak harde taal. Alleen… Ook al stelde Peter de Roover dat op deze wijze Turkije nooit kan toetreden tot de EU, toch heeft de Belgische regering uitgerekend deze week op de Europese Raad niet gevraagd om de toetredingsonderhandelingen stop te zetten. Wel integendeel, want volgende week wordt de Turkse minister voor EU-zaken opnieuw uitgenodigd op een informele top van de Europese Raad, net om over een EU-uitbreiding te praten. Misschien kan N-VA voor één keer het been eens stijf houden?

Sterke Almaci

De Kamerleden met een Turkse achtergrond uit de traditionele partijen zwegen in alle talen, behalve Meyrem Almaci, de chef van Groen, vrouw én met Turkse wortels. Zij kwam moedig en met veel lef haar afkeer uiten over het uitkleden van de democratie in Turkije. Ze oogstte een Kamerbreed applaus toen ze zei: “Men kan vandaag niet zwijgen. Turkije heeft geen militaire dictatuur nodig, maar ook geen presidentiële. Turkije heeft nood aan meer democratie. Ik weet dat ik mijn nek uitsteek. Dat merk ik in mijn mailbox, op de sociale media, op straat. De polarisering is enorm, maar er is geen andere optie dan als democraat vandaag duidelijk te zeggen: dit kan niet!” En: “Hetzelfde geldt voor de stand van zaken in de toetreding van Turkije tot Europa. In maart heeft de Belgische regering beslist een nieuw hoofdstuk daarrond te openen. Bent u het met mij eens dat er daarvan in de huidige situatie geen sprake kan zijn? Wat zult u daaromtrent ondernemen? Vandaag is het moment om kleur te bekennen. Niemand van ons kan maar een beetje democraat zijn.” Een sterk betoog, ook omdat zij als geïntegreerde vrouw niet zomaar alles pikt wat er in het moederland van haar familie allemaal gebeurt.

Durft men?

Na het theater in de plenaire vergadering ging Barbara Pas van Vlaams Belang nog een stapje verder. Zij diende prompt een schriftelijke vraag in aan de minister van Buitenlandse Zaken waarin zij melding maakte van het feit dat aan de Turkse president Erdogan naar aanleiding van zijn bezoek aan dit land op 5 en 6 oktober 2015 de Leopoldsorde werd uitgereikt. Zij meent dat, gelet op de recente gebeurtenissen in Turkije waarvoor de president een grote verantwoordelijkheid draagt, zich meer dan ooit de vraag stelt of die uitreiking wel opportuun was. Heel concreet wilde zij dan ook weten of de regering een initiatief zal nemen om de Leopoldsorde te ontnemen aan Erdogan, gelet op zijn verpletterende verantwoordelijkheid in het drijven van Turkije richting een totalitaire islamitische staat. Eens benieuwd wat het antwoord zal zijn… Zal men de straffe taal in het parlement durven omzetten in een even straffe daad? Het zou in ieder geval kunnen tellen!

Flauwe humor

Niemand heeft het er moeilijk mee dat er al eens een grapje wordt gemaakt in deze droeve tijden en in het tranendal dat de Kamer vaak is. Spitsvondigheden worden meestal gesmaakt, over de partijgrenzen heen. Maar sommige pogingen zijn soms vergezocht en niet eens geestig, zeker als die van de azijnpissers van Groen komen. Jean-Marc Nollet van Ecolo, die men nog nooit heeft kunnen betrappen op humor, verwelkomde Kris Peeters, die met zijn fiets een zware val maakte en ribben en een ellenboog brak, en daardoor jammer genoeg zijn buitenlandse reis moest annuleren, met volgende ‘geestigheid’: “Mijnheer de voorzitter, ik begroet de komst van de heer Peeters. Het is zeker zeer gespannen binnen de regering. Het is het beeld van de regering, zoals onze collega heeft gezegd: een regering van gebroken armen…” Flauw… Geeuw… De Kamer daverde niet echt van het lachen.

Eindelijk vakantie

Daarmee eindigde de laatste zitting voor het parlementair reces. Iedereen was blij dat het zover was. De verkozenen des volks verdwijnen voor een tijdje uit het Paleis der Natie. Uw Wetstraat-waarnemer duikt ook even onder, om te genieten van wat rust. Wanneer het in de wandelgangen van de Wetstraat over enkele weken terug begint te gonzen, duikt hij weer op. Tot dan!