2016-32_01_Hoofdartikel (Medium)Vergeet de jacht op Pokemons. Pers en politiek hebben een nieuw spelletje gevonden. Het heet “zoek de racisten”. Die zijn een stuk zeldzamer dan Pokemons. Maar de beloning bij een geslaagde vangst is veel groter: de genoegdoening van het etaleren van je morele superioriteit (het helpt als je gemakkelijk een lijkbiddersgezicht kan opzetten, zoals Wim de Vilder) en de kans om de politieke agenda naar je hand te zetten (het helpt als je een gebrek aan gêne hebt, zoals Kristof Calvo).

Wanneer je vreugde schept in de dood van een onschuldige jongen, dan scheelt er iets aan jou. En als je het dan ook nog nodig vindt om die mening te ventileren, dan ben je bovendien een idioot. Wat te lezen stond op sommige Facebookpagina’s over het ongeluk van de jonge Ramzi Kaddouri, behoort tot het soort dingen dat je normaal enkel om halfeen ‘s nachts uit de mond hoort komen van de toevallige buur aan de toog die net zijn zesde Duvel heeft achterover geslagen. En daar zouden dat soort oprispingen ook blijven, als de sociale media niet zouden zijn uitgevonden.

De onderbuik van het internet

Vandaag kan elkeen met een mening, hoe marginaal ook, zijn overpeinzingen op het net gooien. En laat nu net degenen met de vreemdste opinies zich nog meer dan anderen aangetrokken voelen tot dit medium. Geen toeval waarschijnlijk. Als de meeste kennissen en familieleden je een zagevent of een bizarre figuur vinden, is dat ook de enige manier om je flauwekul nog ergens kwijt te kunnen.

Maar zelfs dat hoeft eigenlijk geen probleem te zijn. In tegenstelling tot het gelal van de zatte buur aan de toog, kan je meningen op het internet negeren. Je hoeft er niet op te antwoorden en als het je toch te veel wordt, kan je mensen “ontvrienden”, waardoor je niets meer van hen te lezen krijgt. Als je toch voortdurend geconfronteerd wordt met meningen die je choqueren, is dat dan ook meestal je eigen schuld. Dat geldt nog meer als je er echt naar op zoek gaat.

En dat is precies wat Youssef Kobo deed. Deze CD&V-bediende ging, tijdens de lege werkdagen van het parlementair verlof, wat snuisteren op de pagina van “de Vlaamse Verdedigingsliga”, een obscure anti-islamitische club op Facebook die graag straffe praat uitslaat. Toen daar domme en verwerpelijke uitspraken verschenen over de dood van de Marokkaanse tiener, kopieerde Kobo deze gewoon naar zijn eigen pagina en contacteerde daarna de pers. En daar was men maar al te happig om het spel mee te spelen.

Voor Kobo kwam de rel ook goed uit. Vorige week was hij nog op de korrel genomen door De Wever. Hij blijkt namelijk zijn vroegere carrière als professioneel antiracist goed te hebben gecombineerd met een geschiedenis van antisemitische uitspraken (zie het artikel in ons blad van vorige week). Werkgever CD&V werd door de zaak serieus in verlegenheid gebracht. De racisme-rel was een gedroomde gelegenheid om de aandacht af te leiden.

Maar ook de pers was opgetogen met deze zaak. Maandenlang al ondergaan journalisten en intellectuelen de mokerslagen die de islamitische terreur en het multiculturele geweld toebrengen aan hun politiek correcte wereldbeeld. Eindelijk bood zich nog eens een kans om weer even terug te keren naar de vertrouwde fantasiewereld waarin enkel Vlaams racisme de weg blokkeert naar een harmonieuze multiculturele samenleving. “Hoera! We hebben racisten gevonden!”, titelde publicist Eddy Daniëls sarcastisch over de gretigheid waarmee de media zich op deze zaak hebben gestort.

Politiek misbruik

Van de professionele antiracisten was de reactie voorspelbaar. Maar ook N-VA’ster Zuhal Demir deed zowaar een oproep om het Gelijkekansencentrum (UNIA) in te schakelen tegen de onnozelheid op Facebook. Is zij dan vergeten welke conflicten haar partij gehad heeft met dit centrum? En dat de N-VA al meermaals gezegd heeft dat zij de rol van dit centrum net wil terugdringen? Vooraleer Zuhal de bloedhonden van de politiek correcte repressie loslaat op de toogpraat van Facebook, zou ze eens moeten stilstaan bij het gegeven dat het Gelijkekansencentrum, in zijn lange geschiedenis, nog NOOIT is opgetreden tegen enige vorm van anti-Vlaams racisme vanwege vreemdelingen, ook niet wanneer dat komt in de vorm van verwerpelijke praat op sociale media. Kunnen we dan nu ook de Vlaamse dwazen met rust laten, alstublieft?

De verklaringen van Demir en andere N-VA’ers hielpen trouwens niet om de partij buiten schot te houden. Het cynisme waarmee sommigen de zaak-Ramzi politiek probeerden uit te buiten was een stuk walgelijker dan de fel besproken internetcommentaren zelf. “Ze (N-VA) wakkeren eerder racisme en discriminatie aan”, fulmineerde sp.a’ster Yasmine Kherbache. Kristof Calvo (Groen), de man die van nijdigheid een olympische discipline heeft gemaakt, wilde niet onderdoen: “Ik ging niet tweeten tijdens vakantie, maar de hypocrisie van N-VA maakt me boos. Ze mainstreamen al geruime tijd xenofobie en dus racisme.”

Theo Francken toonde zich uit sterker hout gesneden dan sommigen van zijn partijgenoten. Hij sloeg terug. “Het klimaat waarin racisme gedijt is jarenlang gemanaged door sp.a en Groen”, stelde hij. “Sp.a en Groen hebben een veel te laks migratiebeleid gevoerd en veel Belgen keuren dat al jaren af in het stemlokaal.”

Wees blij

Laat ons even een denkoefening maken. Beeld je in dat de islamitische wereld nu al maanden het doelwit is van een veelheid aan bloedige islamofobe aanslagen, allen gepleegd door westerse immigranten. Dat christenen met vrachtwagens inrijden op een volksfeest in Casablanca of Riyad, met de bedoeling zoveel mogelijk slachtoffers te maken. Dat blanke sympathisanten van de KKK in het wilde weg beginnen te schieten in de straten van Islamabad, onder het roepen van “God is groot”. Dat op oudejaarsavond honderden islamitische vrouwen op het Tahrirplein in Caïro publiek worden aangerand door Europese immigranten?

Wat zouden de gevolgen zijn voor de christelijke minderheden en westerlingen in heel de islamitische wereld? Enkel een paar scheldpartijen op Facebook?

Denk even goed na. En prijs je dan gelukkig over de gematigdheid van de westerse reacties tegen de volgehouden agressie vanwege mensen die hier onderdak hebben gekregen. Wees blij dat racistische toogpraat op het internet, hoe ergerlijk ook, het enige is dat je krijgt als reactie op de gebeurtenissen van de laatste maanden.

Die gebeurtenissen verdienen nog steeds een volwaardig debat, zonder taboes. En net daar gaat het over. Antiracistische hetze heeft de bedoeling dit debat vooraf te ondermijnen. De filosoof Maarten Boudry maakte een juiste inschatting in zijn vrije tribune in De Standaard (6/8): “Iemand die hamert op de verdediging van westerse waarden? Racisme. Iemand die een bedreiging in de islam ziet? Een racist. Een pleidooi voor integratie, zorgen om dubbele nationaliteit? Dat moet wel ‘elite-racisme’ zijn. Zorgen om terreurdreiging? Niets dan een ‘opstoot van xenofobie’.

Heeft deze doorzichtige poging, om de focus van het debat te verleggen naar het vermeend racisme van de autochtonen, kans op slagen? Tien jaar geleden misschien wel. Het gebrek aan zin voor proportie vanwege de antiracistische huilebalken is vandaag te manifest. Probeer de zwaarwichtige klaagzang over de islamofobe marges van het internet maar eens vol te houden terwijl een islamitische illegaal met een machete aan het inhakken is op de gezichten van twee vrouwelijke politieagenten in Charleroi. Allahoe akbar!

‘t Pallieterke