2016-39_11_boek-vrank-en-vrij-cover-medium“Mijn eerste objectief is Middelkerke, daarna zien we wel.”

Op 27 september werd het nieuwe boek van Jean-Marie Dedecker in Gent voorgesteld. Het boek kreeg als titel ‘Vrank en Vrij, ongezouten meningen’ mee. Een ideale gelegenheid om nog eens met de succesvolle ex-judocoach een gesprek te hebben.

’t Pallieterke: uw boek dat deze week uitkomt, is een verzameling van uw meest recente columns in Knack. De korte hoofdstukken en gevarieerde onderwerpen maken het boek toegankelijk voor de occasionele lezer. Maar zit er ook een rode draad in?

Jean-Marie Dedecker: “Een echte rode draad is er niet. Maar er zijn wel een aantal thema’s die regelmatig terugkomen, omdat ze mij ontzettend boeien. De klimaatopwarming is zo’n thema. Ik geloof dus niet dat de mens de thermostaat van de wereld in zijn handen houdt. Het klimaat is al drie miljard jaar onderhevig aan veranderingen. Die mening maakt mij uiteraard tot een dissident: dat is vloeken in de klimaatkerk. Het debat rond duurzame energie is meer en meer een klimaatreligie aan het worden, met zijn eigen apostelen en hogepriesters. Ik kom in het boek vaak op dat thema terug, bijvoorbeeld wanneer ik het heb over de groenestroomcertificaten, waar ik reeds in 2005 over fulmineerde. Vandaag blijkt ook dat ik gelijk had.

Fiscaliteit en belastingen zijn ook belangrijke thema’s, net als de islam. Maar er zitten ook wat meer persoonlijke stukken in het boek, voornamelijk over sport.”

’t Pallieterke: is de rode draad toch niet een beetje de vrije meningsuiting? Je behandelt heel vaak controversiële thema’s en je durft daarover ook een ongezouten mening verkondigen, die je niet vaak elders hoort.

JMDD: “Klopt. De titel is niet toevallig “Vrij en Vrank”, net zoals ‘t Pallieterke! (lacht) Ik heb er wel niet “vrolijk” bijgezet, hoewel ik zeker niet altijd ernstig schrijf, vaak sarcastisch zelfs.”

’t Pallieterke: Joël de Ceulaer heeft ooit gesuggereerd dat je voor je columns beroep doet op ghostwriters. Is dat zo? En heb je minstens geen vaste informanten?

JMDD: “Er is niemand die voor mij schrijft of zelfs iets voorkauwt. Soms zijn er wel mensen die met vertrouwelijke dossiers bij mij komen, omdat ze weten dat ik het durf brengen. Een goed voorbeeld daarvan is het dossier over Ingrid Lieten dat ik in het boek aankaart. Ik heb informanten, maar die schrijven nooit voor mij. De enige die redactioneel bijdraagt, is mijn vrouw. Ik schrijf nog regelmatig met een vulpen en dan moet zij het overtypen, wat ze niet altijd met plezier doet. (lacht)

Ik verdraag eigenlijk geen enkele inmenging. Mijn eerste boek was bij André van Halewyck, een goede vriend. Toen die correctors op mij afstuurde, heb ik na één bladzijde van ingrepen al duidelijk gemaakt dat ze verder niets mochten veranderen, of dat het boek niet zou verschijnen. Alles wat ik schrijf, is dan ook eigen werk, behalve hier en daar eens een oneliner die ik overneem.”

’t Pallieterke: ik heb ook heel even gedacht dat er een ghostwriter was toen ik je stukje over Israël las. Meestal ben ik het roerend eens met je analyses, maar deze column leek me bijna door iemand anders te zijn geschreven. Je vijandige houding ten aanzien van Israël is toch wel atypisch voor iemand met rechts-liberale ideeën?

JMDD: “Het is inderdaad een persoonlijk verhaal. Ik heb met Israël een haat-liefdeverhouding ontwikkeld tijdens mijn activiteiten in het judo. De eerste olympische medaille die Israël ooit behaalde, was voor Yael Arad, die zilver won in het judo in 1992 in Barcelona. Dat meisje trainde regelmatig in België, met mijn ploeg. Daardoor belandde ik later in Israël om daar training te geven. Ik werd daar al snel geconfronteerd met de discriminatie waarvan de Palestijnen het slachtoffer zijn. Ik ging de vluchtelingenkampen en Gaza bezoeken, ik discussieerde met vele Israëli’s tot stukken in de nacht, ik ging mij in literatuur over de kwestie verdiepen en ik kwam tot het besluit dat Israël een apartheidsstaat is, erger dan Zuid-Afrika. Het is een politieke opinie die het gevolg is van mijn persoonlijke beleving van de staat Israël.”

’t Pallieterke: u bent in uw stukken erg kritisch voor de traditionele partijen. Maar u spaart de N-VA ook niet echt. Merkt u iets van “de kracht van de verandering”?

JMDD: “Er is wel degelijk iets veranderd, vooral wat het klimaat voor het uiten van rechtse meningen betreft. Rechts zat vroeger in het verdomhoekje. Nu is het eerder het politiek correcte verhaal dat in de verdediging zit. De opkomst van de N-VA heeft daar een rol in gespeeld: er is een ideologische kracht van verandering aan het werk.

Ook het beleid van een Theo Francken is duidelijk een verbetering tegen vroeger. Ik respecteer Francken als mens en als politicus omdat het een vrijdenker is. Hij durft al eens een tweet de wereld in sturen. Hij durft al eens zijn mening zeggen. Ik apprecieer het dat er bij de nieuwe generatie politici mensen zoals hij zitten.

Maar wat het regeringsbeleid van de N-VA in het algemeen betreft, ben ik ontgoocheld. De regelneverij van de Vlaamse betuttelingsregering: straks tuffen we rond aan 70 km per uur. De federale begrotingscatastrofe. Nieuwe belastingen van suiker- tot speculatietaks, en oude pestbelastingen zoals de liquidatiebonus en de voordelen van alle aard en dergelijke zijn allemaal gebleven. Van het rechts-liberale verwachtingspatroon dat N-VA heeft gecreëerd, is bijna niets gerealiseerd. Ik schreef al over de vlaktaks in 2002, en nog steeds praten ze er enkel over.

Hetzelfde met andere dossiers: je herinnert je dat wij al in 2005 in de Senaat aan het praten waren over het verbod op rituele slachtingen en nog steeds is dat er niet. Weyts verschuilt zich achter de Raad van State en stuurt het dossier gewoon door naar de grote baas van de Boerenbond. Dat zijn tsjevenstreken. Ik erger me elke dag aan de N-VA, maar geef haar nog steeds het voordeel van de twijfel.”

’t Pallieterke: helemaal in de actualiteit staat Donald Trump, de man die zijn eigen partij heeft gekaapt. Jij hebt dat in 2004 in de VLD ook bijna gedaan, maar je werd bij de voorzittersverkiezingen net verslagen door Bart Somers. Indien je het toch had gehaald, zou de geschiedenis er dan anders uitgezien hebben?

JMDD: “Ik heb toen die verkiezingen gewonnen, maar de telling verloren. De N-VA zou nooit doorgebroken zijn, want de Open Vld zou dan een rechtse en Vlaamse koers gevaren hebben…”

’t Pallieterke: ik vermoed dat u gelijk hebt. Weet u hoe oud Donald Trump is?

JMDD: “Ik denk dat hij 70 is.”

’t Pallieterke: dat klopt. Hij is zes jaar ouder dan u. En hij begint er nu pas aan. Brengt u dat niet op ideeën?

JMDD: “Ik heb iedere dag zin om te herbeginnen. Elke dag als ik naar het nieuws kijk en mij telkens weer boos maak. Ik heb nog veel energie.

Maar aan de andere kant: ik heb al gegeven. Ik heb een rug vol littekens. En ik wil ook mijn kleinkinderen zien opgroeien. We zullen zien. Ik weet het nog niet.

Mijn eerste objectief is Middelkerke, waar mij vorige keer het burgemeesterschap is ontstolen door een coalitie van de verliezers. Daarna zien we nog wel. De parlementsverkiezingen zijn pas binnen drie jaar.”

Jurgen Ceder


Jean-Marie Dedecker; Vrank en vrij; uitgeverij Doorbraak; 288 blz; prijs 19,99 euro.

ISBN 978 9082 5673 42

Het boek kan via de webwinkel www.pallieterke.net besteld worden. U kan ook telefonisch bestellen of rechtstreeks betalen op onze rekening: BE82 4096 5194 9168

De verzendingskosten bedragen 4 euro per exemplaar.