Ontruiming jungle Calais: dweilen met de kraan open

2016-43_01_eric-ontruiming-jungle-in-calais-mediumHet vluchtelingenkamp van Calais is een illegale constructie van mensen die illegaal op het grondgebied verblijven met de uitdrukkelijke bedoeling om illegale feiten te plegen, nl. het onwettelijk oversteken van een landsgrens. Het zegt veel over het gebrek aan morele moed van een samenleving wanneer het 14 jaar moet duren vooraleer een einde wordt gesteld aan een zone van complete wetteloosheid.

De “jungle” van Calais ontstond in 2002, toen Frankrijk het opvangcentrum van Sangatte sloot, omdat dit voor teveel problemen zorgde. Wat in de plaats kwam bleek echter veel erger. Illegalen begonnen er geïmproviseerde kampen op te trekken in afwachting van een kans om stiekem naar Engeland te kunnen oversteken. Oorspronkelijk waren het er slechts enkele honderden, maar vanaf 2014 begon de enclave van illegaliteit echter uit haar voegen te barsten. Tot vorige week verbleven er bijna 10.000 mensen.

De flessenhals naar Engeland

De laatste twee jaar waren de problemen met de jungle ook toegenomen. Zware incidenten en geweldplegingen tegen doortrekkende vrachtwagenchauffeurs en Franse buurtbewoners werden schering en inslag. Ook binnen het kamp verslechterde de toestand. Mensenhandelaars konden er ongestraft opereren. Etnische tegenstellingen en criminele afrekeningen zorgden voor slachtoffers. Minderjarigen werden seksueel misbruikt, ook door “hulpverleners”. Gebrek aan hygiëne veroorzaakte ziektes. Tientallen extreemlinkse actievoerders van de organisatie “No Borders” waren voortdurend aanwezig om de illegalen aan te sporen tot daden van protest en verzet tegen om het even welke politionele actie. Het economische en sociale leven van Calais begon zwaar te lijden onder de aanwezigheid van de jungle.

Calais is de flessenhals voor de lange tocht van de gelukzoekers naar het Verenigd Koninkrijk. Maar waarom willen die toch zo graag het Kanaal over? Saskia De Coster van de VRT verklaarde op het journaal van 23/10 dat het kamp in Calais de schuld was van de trage asielprocedure in Frankrijk. Daarom zouden deze mensen liever naar het VK gaan. Absolute flauwekul, uiteraard. Ze zijn op hun lange tocht naar het Britse Schiereiland vele landen doorgetrokken die veel snellere procedures hebben.

De politiek correcten verwijzen ook graag naar de Engelse taal, die door de vluchtelingen gemakkelijker zou worden begrepen, of naar het feit dat velen daar reeds familie zouden hebben. Voor een minderheid kan dat meespelen. Maar voor de overgrote meerderheid gelden andere overwegingen. Vooral het feit dat in het VK geen identiteitskaarten bestaan geeft de doorslag in de keuze van eindbestemming. Dit heeft tot gevolg dat in dat land op allerlei wijze inkomen kan vergaard worden zonder identificatieplicht. Vluchtelingen kunnen niet alleen terecht in het zeer grote Britse zwartwerkcircuit, maar ook van allerlei sociale voordelen genieten zonder papieren voor te leggen.

Kindjes met wijsheidstanden

De Britten hebben ondertussen toch een geste richting Frankrijk gedaan door de belofte om de onbegeleide minderjarigen op te nemen. Begin deze week kwamen de eerste “kinderen” al aan in Dover. Op de foto’s die toen door journalisten werden genomen leken de “kinderen” echter verdacht veel op kloeke volwassenen. En hoe komt het toch dat er geen meisjes tussen zitten? Een Britse verpleegster stelde vast dat de meesten al wijsheidstanden hadden, die bij u of mij te vroegste verschijnen na onze 17e verjaardag. Het probleem werd dan maar opgelost door schermen te plaatsen. Waar “kindjes” worden in- en uitgeladen, kunnen journalisten voortaan geen foto’s meer maken van hun ongeschoren en toch wel zeer mannelijke gezichtjes.

Er zullen er zijn die de jungle missen. Het kamp was een populair bedevaartsoord geworden, een modern Santiago de Compostella voor acteurs en zangers die hun hedonistische levens even opzij wilden zetten en hun morele verhevenheid konden bewijzen door een bezoek van een paar uur aan de jungle. Na de verplichte krokodillentranen en de veroordeling van het egoïsme en de onverschilligheid van hun landgenoten konden ze zich dan weer, met een goed gevoel over zichzelf, aan boord van hun jet hijsen net op tijd voor nog een feestje in de Grouchoclub in Soho.

De laatste in het rijtje was de Britse zangeres Lilly Allen. Zij ging zich in het kamp verontschuldigen voor het onmenselijke gedrag van haar regering. “Wij hebben jullie verjaagd door jullie land te bombarderen.” De inwoners van het kamp, in meerderheid afkomstig uit Afrika, moeten zich verwonderd afgevraagd hebben wanneer die bombardementen precies hebben plaatsgevonden.

Onwettelijk gedrag beloond

Maandag was het dan eindelijk zover. Onder begeleiding van duizenden politieagenten en andere hulpverleners werd een begin gemaakt aan de evacuatie van de jungle. De uit de hand lopende problemen zullen een rol gespeeld hebben in de beslissing. De spectaculaire resultaten van het Front National in de regionale verkiezingen van Nord-Pas-de-Calais zullen de actiebereidheid minstens evenveel beïnvloed hebben.

Wie echter denkt dat met deze operatie de rechtsstaat hersteld wordt, vergist zich. Degenen die in de kampen verbleven hebben bewust alle wetten betreffende verblijf en asiel aan hun laars gelapt, om nog niet te spreken van de vele andere wetten die een aantal onder hen hebben overtreden. Aan mensen die geen enkel recht hebben om in Frankrijk te zijn, wordt nu gesmeekt om toch maar de gastvrijheid te aanvaarden van een Frans vluchtelingencentrum en daar alsjeblieft ook maar asiel aan te vragen.

Het signaal dat eigenlijk wordt uitgestuurd, is dat onwettelijk gedrag (en vooral volharding in onwettelijk gedrag) uiteindelijk beloond wordt. En daarmee gaat men naar de kern van het catastrofale vluchtelingenbeleid. Avonturiers van over de hele wereld zullen blijven komen zolang ze de redelijke hoop kunnen koesteren dat ze in hun onwettelijke opzet kunnen slagen.

De jungle van Europa

Laat ons niet vergeten dat de enige reden waarom de vluchtelingenstroom vorig jaar werd afgeremd, de opstandige houding was van landen zoals Hongarije, die, tegen de zin van Europa, hekken zijn beginnen bouwen en een strenge grensbewaking hebben ingevoerd. De strenge aanpak kon rekenen op de gebruikelijke kreten van afschuw van de linkse moraalridders in pers en politiek, maar bleek bijzonder efficiënt. De vluchtelingenstroom verminderde nog vóór de grote marchandage van de Europese Unie met Turkije in maart.

De Turkije-deal lijkt ondertussen trouwens een grote flop te worden. Niet alleen omdat er nu andere routes worden gebruikt (reeds 150.000 vluchtelingen kwamen dit jaar aan land in Italië), maar vooral omdat het akkoord zelf niet wordt uitgevoerd. Griekenland is er in 7 maanden niet in geslaagd om meer dan 600 illegalen naar Turkije terug te sturen. Ondertussen blijven nieuwe horden vluchtelingen aankomen op de Griekse eilanden. De druk wordt daar stilaan onhoudbaar.

Gerald Knaus, de leider van een denktank over migratie en tevens de architect van de afspraak met Turkije, zegt dat het akkoord op sterven na dood is. Knaus is geen rechtse jongen, want hij verklaarde ooit dat hij de immigratiestromen vooral onder controle wilde brengen om de politieke opmars van de rechtse populisten af te remmen. Maar ook hij moet nu de waarheid onder ogen zien: “Wat mensen weerhoudt om te komen, is niet de angst voor hun leven, maar het besef dat het hopeloos is om te komen. Dan pas daalt het aantal nieuwkomers drastisch.”

“Dweilen met de kraan open” is een vaak gehoorde uitdrukking in politieke debatten. Ze is echter nergens meer van toepassing dan op de uitzonderlijk zwakke en ondoelmatige pogingen van Europa om de massale illegale inwijking in te dijken. De ontruiming van de jungle van Calais was nodig, maar indien het probleem niet bij de wortel wordt aangepakt zijn we gedoemd om uiteindelijk heel Europa in een jungle te zien veranderen.

‘t Pallieterke


Tags assigned to this article:
2016-43Hoofdartikel

Related Articles

Een beetje gek

“Waanzin op Wembley!” kopte een krant na de Gentse “stunt” tegen Tottenham. “Voor de eeuwigheid!” luidde een andere kop. Zou

TAZ 20 te Oostende

Het jaarlijkse festival voor theater, muziek en literatuur te Oostende start eind juli, haar twintigste editie. TAZ (Theater aan Zee)

Vlamingen, opgelet: 2019 is morgen al

Hij is maar één van de vele stemmen uit Wallonië, maar onder meer via zijn opiniestukken op knack.be heeft de