Oude plooi en nieuw restaurant

Na de commotie rond de beleidsverklaring van de regering, viel vorige donderdag alles weer in de oude plooi. Het klassieke vragenuurtje en de behandeling van een aantal voorstellen en ontwerpen beheersten opnieuw de agenda, en dat was het. Het stof is duidelijk weer gaan liggen en men is weer overgegaan tot de orde van de dag. Veel aandacht ging de voorbije dagen wel naar het pas geopende klassiek restaurant in het Forumgebouw aan de overkant van de straat, waar ook de nieuwe commissiezalen in gebruik werden genomen en die door een trotse Kamervoorzitter voor geopend zijn verklaard. Ja, dan ziet men hem van op afstand staan blinken. Men heeft daar overigens niet op een euro gekeken, zoveel is duidelijk. Maar daar komen we later wel eens op terug…

Welslagen

Midden in de zitting bracht voorzitter Siegfried Bracke snel een mededeling: “Bij brief van 13 oktober 2016 heeft de kabinetschef van de Koning mij de wensen van Zijne Majesteit de Koning voor het welslagen van de werkzaamheden van onze Vergadering overgezonden.” Zonder verder commentaar. De man uit Laken heeft wellicht opgelucht ademgehaald na het triestige spektakel van de voorbije twee weken waarbij even de walmen van een regeringscrisis uit de spleten en kieren van de Wetstraatcenakels kwamen. Geweldig is wel het taalgebruik: “… het welslagen van de werkzaamheden…” Wie het circus heeft gadegeslagen en zelfs heeft kunnen vaststellen dat de kleine fracties uit het debat werden gelimogeerd, kan alleen maar vaststellen dat de kasteelbewoner niet alleen wereldvreemd is, maar gewoon ook niet weet hoe het eraan toegaat in het Paleis der Natie.

Europa der regio’s?!

Veerle Wouters en kompaan Hendrik Vuye gebruiken consequent hun recht om elke week in de Kamer de hen toegestane ruimte om één mondelinge vraag te stellen te benutten. Naar verluidt zullen zij aldus elke week een venijnige communautaire vraag komen stellen. Vorige donderdag ondervroeg Vuye minister Reynders over het CETA-akkoord met Canada, dat maar niet rond geraakt omdat het door de PS gedomineerde Waals Gewest niet mee wil. Vuye wilde dus weten of België alsnog het akkoord zal ondertekenen, zonder rekening te houden met Wallonië, zoals al was gesuggereerd vanuit de Open Vld. Met andere woorden: of men buiten de grondwet zou treden… Reynders toonde zich een volleerde legalist en zei dat hij de wet zou respecteren. Vuye stelde daarop dat we met een structureel probleem zitten dat ermee te maken heeft dat Europa de interne staatsrechtstructuren van de lidstaten niet erkent. Hij pleitte er dan ook voor dat Europa een Europa van de regio’s moet worden. Zoals de N-VA dat overigens ook wil. Maar hij ging nog verder door te zeggen dat het probleem ook structureel is binnen België. Volgens hem kan België maar werken als Vlaanderen en Wallonië allebei zelfstandig aan de Europese onderhandelingstafel kunnen aanschuiven.

Grenzen sluiten?!

Filip Dewinter van het VB maakte zich ten aanzien van de minister van Veiligheid Jambon serieus zorgen over de terugkeer van jihadisten die een ernstige bedreiging voor ons vormen. Hij was dan ook verbaasd dat – in tegenstelling tot commentaren in de Europese pers – de minister zegt niet over aanwijzingen te beschikken dat het offensief in Mosoel een concrete dreiging in die zin met zich meebrengt. Toch is het bekend dat er in Mosoel Belgen aan de zijde van IS meestrijden. Hij pleitte ervoor de grenzen te sluiten om alvast te voorkomen dat samen met de migratiestromen dergelijke IS-individuen ons land zouden kunnen bereiken. Jambon antwoordde dat de internationale uitwisseling van gegevens met andere inlichtingendiensten op punt staat en dat men alles in het oog houdt. Bovendien verwees hij naar het protocol dat enkele dagen geleden is afgesloten tussen de politie en de Dienst Vreemdelingenzaken, waarbij DVZ bij elke inoverwegingneming van een asielprocedure of bij elke in ontvangstneming van een dossier onmiddellijk zelf, zonder de politie te hoeven inschakelen, in alle politiedatabanken en internationale seiningen kan checken of er een indicatie van terroristische intenties mee gemoeid is. Dewinter twijfelde of dat voldoende was en hij herhaalde zijn vraag om de grenzen effectief te sluiten. In de marge van zijn betoog liet hij zich langs zijn neus weg even ontvallen dat zijn vijand Abu al-Baghdadi, de leider van IS, is, en niet Vladimir Poetin, die hem eerder een bondgenoot lijkt. Hoewel het een standpunt is als een ander, is het evenwel niet erg duidelijk of hij dit soort uitspraken doet ten persoonlijke titel of namens zijn partij.

Ongegronde kritiek?

Er stond een wetsontwerp aan de agenda ‘tot wijziging van de wet van 23 maart 1989 betreffende de verkiezing van het Europees Parlement, teneinde aan de buiten de Europese Unie verblijvende Belgen stemrecht voor de Europese verkiezingen te verlenen’. Dat vond iedereen uiteraard een goede zaak. Hoewel… Het voorstel bepaalt dat Belgen in het buitenland niet meer aangehecht worden bij de gemeente waar zij het laatst waren ingeschreven, maar bij een gemeente waar zij ooit waren ingeschreven. Als bewijsvoering volstaat zelfs een verklaring op eer. Wie geen enkele band kan aantonen met een gemeente, bijvoorbeeld volwassen kinderen van mensen die langdurig in het buitenland verblijven, wordt automatisch aan Brussel verbonden. Barbara Pas van VB vermoedt evenwel dat de Franstaligen daardoor bevoordeeld zouden kunnen worden. Niet goed dus, volgens haar. Hoe komt het dat Brecht Vermeulen van N-VA tijdens zijn verdediging van dit ontwerp hiervoor geen oog had? Of vindt N-VA die kritiek ongegrond?