Als naar gewoonte

Verder was er tijdens dat vragenuurtje het kleffe sfeertje van elke week en kwamen de meest diverse onderwerpen aan bod, alsof er geen vuiltje aan de lucht was. ‘Business as usual’, zegt men wel eens in modern Nederlands… Zo ging het onder meer over de nakende ontruiming van het vluchtelingenkamp in Calais, de mogelijke ontmanteling van de spoorwegpolitie, de koopkracht van de werknemers, de B-FAST-missie in Haïti, de vraag om humanitaire hulp van Jemen, de winteropvang, het akkoord inzake de ‘burden sharingen zowaar de supplementen bij borst­reconstructies met eigen weefsel. Goed voor de persoonlijke vragenscore van de betrokken vraagstellers, maar zonder al te veel interesse – om niet te zeggen geen – bij de andere Kamerleden. De meeste van die (technische) vragen zou men eigenlijk beter in een commissie stellen. Maar ja, daar is meestal geen pers bij…

Illegale moslimuniversiteiten

Het tijdschrift Eos publiceert bijna uitsluitend academische en wetenschappelijke artikelen. Als Eos zich zijdelings toch eens op het maatschappelijke terrein waagt, is het meestal ergerlijk en voorspelbaar politiek correct. Maar het artikel over illegale moslimuniversiteiten was een voltreffer. Eos had al eerder een aantal “gewone” nepuniversiteiten ontmaskerd en de informatie over hun frauduleuze praktijken doorgegeven aan de verantwoordelijke ministers. Hilde Crevits, minister van Onderwijs, en Kris Peeters, minister van Economie, beloofden “maatregelen” en desnoods gerechtelijke stappen, maar er gebeurde niets. De fraudeurs kregen alleen een brief om hen “op de regelgeving te wijzen en verdere informatie aan te vragen”. Er werden geen juridische stappen ondernomen. Dat is des erger, als de gewone fraude met diploma’s ook nog eens gekoppeld wordt aan islamitische indoctrinatie, zoals bij de “Benelux Universiteit EU” die ondanks de ronkende seculiere benaming een onderdeel is van de Stichting Internationale Islamitische Club uit Utrecht, die islamonderwijs organiseert en het blad Islam Times uitgeeft. Dat blad is een “salafistisch nest van radicalisme en onverdraagzaamheid waar haat, geweld en jihad wordt gepredikt. De meeste medewerkers zijn Marokkanen met Nederlandse of Belgische paspoorten. Eén van hen is de woordvoerder van de Liga van Moslims van België, een mantelorganisatie van de Moslimbroeders en de stichter en bestuurder van de Europese Raad voor Marokkaanse Theologen, die nauw samenwerkt met en betaald wordt door de Marokkaanse geheime diensten. Maar Crevits en Kris Peeters laten dat allemaal gebeuren…

Moslims bij CD&V

Dacht u dat de CD&V haar les had geleerd nadat haar medewerker en lieveling Youssef Kobo een vulgaire Jodenhater bleek te zijn die hechte banden had met Abou Jahjah? Vergeet het maar. Kobo moest weliswaar opstappen als medewerker, maar Wouter Beke is nog steeds van plan hem “ergens” op een prominente plaats als kandidaat te lanceren. De Marokkaanse regisseur en scenarioschrijver (met Belgisch paspoort) Adil El Arbi, ook een aanhanger van Abou Jahjah, trouwens, voorspelde dat Kobo ooit nog premier van België zal worden, en nuttige idioten als Wouter Beke zullen hem zeker niet tegenhouden. Een tweede moslim die door de CD&V wordt klaargestoomd voor een parlementaire carrière is Abderrahim Lahlali. Die is nu al fractieleider van de CD&V in Ronse en hij zit in het partijbureau van CD&V Ronse. Lahlali was de kwelduivel van de vals beschuldigde kleuterjuffrouw van De Blokkendoos. Hij is advocaat, professionele “antiracist” en spreekbuis van terroristen en Syriëstrijders. Kortom, een ideale christendemocraat. Fatima Yildiz, die voor de CD&V in de provincieraad van Limburg en de gemeenteraad van Gent zetelt, draagt een hoofddoek. En nu komt daar Sammy Mahdi bij, een zoon van een Iraakse vader en een Vlaamse moeder. Mahdi is… voorzitter van de CD&V in Molenbeek. Hij wordt ook gepromoot met een groot interview in De Standaard.

Het Vlaamse bord van Tommelein

Vlaams minister van Energie Bart Tommelein (Open VLD) haalde in het Vlaams Parlement uit naar federaal minister van Energie, Marie-Christine Marghem (MR). Die had ermee gedreigd de bevoegdheid Energie opnieuw naar het federale niveau te tillen als de deelstaten het niet snel eens raakten over een verdeling van de te leveren klimaatinspanningen. “Dat minister Marghem voor haar eigen deur veegt, dan vegen wij voor de onze. Het heeft geen zin naar het bord van een ander te kijken. Eet eerst je eigen bord leeg”, brieste Tommelein. Hij betwistte dat de gewesten niet snel genoeg gaan. ‘Een herfederalisering zou geen vooruitgang zijn”, stelde de liberaal. Ondertussen is na jaren onderhandelen een akkoord bereikt over de prijzen die Vlaanderen moet betalen als het hernieuwbare energie moet aankopen bij Wallonië omdat het de eigen klimaatdoelstellingen niet haalt. “Hopelijk hebben we dat akkoord niet nodig. We moeten met Vlaanderen onze eigen doelstellingen halen”, zei Tommelein daarover.