Wat was de bedoeling van de commotie? Het deed denken aan twee debatten die eerder al gevoerd werden, in de Kempen en in Antwerpen: één waarover je leest in de geschiedenisboeken, en één waar ik als kind zelf nog getuige van was.

Het eerste debat vond zowat honderdvijftig jaar geleden plaats, toen boeren en pastoors zich verenigden tegen de aanleg van de spoorwegen. De boeren om te vermijden dat hun koeien zure melk zouden produceren. De pastoors om te beletten dat hun ‘schapen’ op de dool zouden gaan en zij de geestelijke controle zouden verliezen. Het tweede, geloof het of niet, vond plaats in de zestigerjaren, in historische termen dus eergisteren, toen de haven van Antwerpen meermaals plat gelegd werd door stakingen tegen… de komst van de containers. Natuurlijk kwamen er spoorwegen, en containers.

l’histoire se répète

Er zijn tienduizend voorbeelden van zulke uitzichtloze debatten. Het begon allemaal met de vete tussen Homo Sapiens en de Neanderthalers. Schumpeter anticipeerde vijfenzeventig jaar geleden al een cascade van dit soort evoluties, in zijn ‘creatieve-destructie-theorie’.

En nu was er het CETA-debat. In 28 landen namen senatoren, economen en technocraten jaren de tijd om zich te verdiepen in de studie van een macro-document van 1600 pagina’s, dat geen kapper, taxichauffeur, tandarts, doctor in de theologie, chirurg, topsporter, kok of huisvrouw, zal begrijpen, zelfs indien ze er een zomervakantie aan zouden opofferen. 27,5 regeringen werden het eens. Wallonië had geslapen, en toen de bel rinkelde en de leerlingen hun kopie moesten inleveren, besloten ze dan maar om de klas op stelten te zetten.

Incompetentie? Of het Asterix-syndroom van een linkse politicus die wil beletten dat hij in zijn ministaatje zou voorbij gestoken worden door… nog-linkser? Voor Wallonië is CETA een niemendal. Gerelateerd tot de globale Europese economie, is de impact op de ‘import-export’ tussen België en Canada al heel erg klein, en gerelateerd tot de Belgische economie, staat Vlaanderen voor 90% van die erg kleine impact. Reken dan nog een paar percenten voor Brussel, en misschien nog een kruimel voor Eupen en Malmedy. Wat nadien overblijft, valt in hun terroir. Waar halen ze de ‘guts’ om van België de risee van de Westerse wereld te maken, en hoe durft dat links zich nog ‘progressief’ te noemen. Platvloers.

Zelfs geen komma

Indien we de Canadese Kamer van Koophandel mogen geloven (die niet bang was om het op RTBF compromisloos in de lelijke verf te zetten) werd geen punt of komma verplaatst in het contract. Wel werden enkele verduidelijkingen toegevoegd, bijlagen zoals dat heet… ten behoeve van bijzienden en hardhorigen. Magnette wordt in Wallonië heilig verklaard. En daar zitten we nu. Vind nog eens een land of een continent dat bereid zal zijn om met Europa ernstige onderhandelingen te beginnen, die onderhandelingen zullen aanslepen, onvoorstelbaar veel geld zullen kosten, er zullen wederzijds legers ambtenaren zullen gemobiliseerd worden die jarenlang niets nuttigs zullen presteren (zoals brood bakken). Reken daarbij duizenden intercontinentale retourvluchten, hotels bij enzoverder om dan uiteindelijk gegijzeld te worden door intellectuelen in een of andere Europese parochie, waar een twist ontstaat tussen groen, rood en donkerrood, met de steun van enkele NGO’s (die nog nooit een brood gebakken hebben).

De spoorwegen kwamen er, en de Antwerpse ring staat vandaag vol containers (die tijdens de spitsuren amper bewegen). De globalisering komt er ook. Indien we het niet zelf onder controle houden, zal het ons opgedrongen worden door de USA, China en Azië, en Europa zal het stuurloos moeten slikken.

Bob Emmers – Dubai