Armand de Decker had zich het einde van zijn politieke loopbaan ongetwijfeld anders voorgesteld. Of hij door zijn betrokkenheid bij het Kazachgate-schandaal ongeschonden door de gerechtelijke molen raakt, is een open vraag, maar dat de politieke averij erg groot zal zijn, is nu al een feit. En dit levert enkele prangende vragen op voor de Ukkelse politieke microkosmos.

Het verhaal zou als een stevig filmscenario kunnen gebruikt worden. Je hebt daar die Kazachse zakentycoon (eigenlijk een Oezbeek, maar passons), uiteraard nauw verstrengeld met het regime van zijn land. Mercantiele ambitie bracht hem ertoe ook over de grenzen zaken te doen, alleen leidt de manier waarop dergelijke lui hun handelsgeest in de praktijk beleven wel vaker tot juridische fricties. Zo ook verging het Patokh Chodiev, de man die aan de basis van de zogenoemde Kazachgate lag. Deze rubriek leent zich niet tot een exhaustief overzicht van de feiten; ons interesseert MR-politicus Armand de Decker, die nu al een tijdje in het oog van de storm staat.

Au service de l’Élysée …

Blijkbaar was hij de contactpersoon tussen het Franse Élysée  en de Belgische politiek, zeg maar. Chodiev had zich in de Parijse salons genesteld en informeerde of niet iets gedaan kon worden aan zijn juridische moeilijkheden in ons land. De Decker werd de man die men hiervoor aansprak. Wellicht als gevolg van de contacten die ADD legde, raakte de zogenaamde afkoopwet in een ijltempo door het parlement. Die bood Chodiev de ruimte een deal te sluiten met het gerecht, en zo geschiedde. ADD werd er alvast niet armer van (er wordt over een ereloon van ruim 700.000 euro gesproken). Maar vooral het feit dat hij zijn politiek netwerk gebruikte voor wat eigenlijk lobbywerk is, is de kern van het probleem.

Politieke opvolging

Hoe het zal aflopen? Dat is koffiedik kijken, maar dat hij zich een eleganter einde van zijn politieke loopbaan voorstelde, staat buiten kijf. En misschien verdiende deze naar verluidt “hoffelijke” en “galante” man dat ook wel. Geboren in een gezin met een Vlaamse vader en een Franstalige moeder, groeide de superbelg op in Schaarbeek. Overigens, in dezelfde straat waar onze medewerker (en dichter) Hendrik Carette al jaren resideert. Tijdens de kinderjaren van ADD straalde deze wijk nog elegantie uit, vandaag is het een getto geworden. ADD verhuisde echter tijdig naar Ukkel, de gemeente van zijn echtgenote (die trouwens ook in het Brussels Parlement zetelt), en de plek waar hij ook burgemeester werd.

Voor- en tegenstanders die hem kennen verbazen zich over zijn rol in dit dossier. Dat hij niet vies is van een mondaine levensstijl is geweten, maar op zich is dit nog geen bewijs. Eerder ging het hem over de trots zijn netwerk op een dergelijke efficiënte manier aan te kunnen spreken. De erelonen zouden ondergeschikt zijn geweest.

Hoe dan ook, het plaatst de Ukkelse MR voor enkele moeilijke keuzes. Dat ADD in 2018 niet langer de numero uno van de lijst kan zijn, staat vast, voor zover hij deze termijn al kan uitzingen. Maar wie kan hem vervangen? Zeker in het licht van de broze absolute meerderheid van de Franstalige liberalen, met slechts één zetel op overschot, is dit een erg pertinente vraag. En dan duikt de naam op van die Luikse politicus die enkele jaren in Ukkel kwam wonen: Didier Reynders. Mochten we ons aan een gok wagen, het werd de huidige minister van Buitenlandse Zaken. En kan er misschien nog een Franse decoratie voor ADD van af?

KNIN