Leuke vrienden

Wegens een ‘drukke’ agenda werd er woensdag al plenair vergaderd. Bij de aanvang van de zitting werd meegedeeld dat de conferentie van voorzitters zich achter het principe geschaard heeft van de oprichting van een parlementaire onderzoekscommissie naar de zogenaamde ‘Kazachgate’. Het voorstel ter zake van Olivier Maingain (FDF, nu DéFi) tot instelling van die parlementaire onderzoekscommissie werd medeondertekend door Marco van Hees, Kamerlid voor de communisten van PTB (PVDA). Donderdag werd dat voorstel in overweging genomen en zonder verpinken naar de commissie Justitie doorgestuurd. Vlamingenhaters en communisten samen die de steun krijgen van de politiek correcte meerderheid; het is weer eens wat anders. Natuurlijk is er niks mis met het onderwerp van het onderzoek, maar het leert ons toch weer veel over de verhoudingen tussen de partijen in de Kamer én de twee maten en twee gewichten die men zeer vaak hanteert. Nu gebruikt men het argument dat dit een goed voorstel is en dus kan gesteund worden. Van het VB werd nog nooit iets gesteund, zelfs als het goede voorstellen waren. Neen, men stemde ze altijd weg om ze nadien vaak over te schrijven of in een herschreven versie in te dienen.

Afrekening?!

Natuurlijk was de Brusselse FDF-Führer er als de kippen bij om een voorstel in te dienen waarin hij de MR in het algemeen en Armand de Decker in het bijzonder wil treffen. Hij heeft immers nog een flinke rekening openstaan bij zijn oude kompanen van de MR, waarmee hij jarenlang in een structureel samenwerkingsverband samenwerkte, maar dat spaak liep in september 2011 toen het BHV-akkoord uit de bus kwam en waarin de MR het FDF voor het blok stelde. Evenwel, in maart van datzelfde jaar werd de gewraakte ‘afkoopwet’ gestemd die mede het onderwerp is van de door Maingain voorgestelde onderzoekscommissie. En wat blijkt? Maingain heeft die wet mee goedgekeurd als toen nog trouwe vazal van de MR! Hallo, Ollie?! Leg ons eens een en ander uit!

Van kwaad naar erger

Onze woorden van vorige week waren nog niet koud of het was weer van dat… Rumoer tijdens de zitting, geen aandacht, afwezigheid van velen, luidruchtige onderonsjes… Het werkt voorzitter Bracke duidelijk op zijn systeem. Tot tweemaal toe moest hij sprekers onderbreken toen bleek dat zij eigenlijk voor de muren stonden te praten. Een eerste keer: “Collega’s, ik moet u zeggen dat ik na elke plenaire zitting enkele tientallen mails krijg – en dat aantal neemt nog toe – over de manier waarop de leden van de Kamer zich gedragen tijdens de discussies. Men stelt vast dat hier niemand nog naar elkaar lijkt te luisteren en dit wekt de indruk van onbeleefdheid. Ik roep dan ook iedereen op om beter naar elkaar te luisteren.” En later nog een tweede keer: “Mag ik u vragen om gesprekken met ministers in de gang te voeren. U weet toch dat dit allemaal in beeld komt?” Waarop betrokkene, Jean-Jacques Flahaut (MR), weer naar zijn plaats trok en een kushandje gooide naar de socialistische fractie die het allemaal welletjes vond… Misschien moet de conferentie van voorzitters hierover toch maar eens vergaderen, want deze Belgische krabbenmand neemt niemand nog ernstig.

Tijdverlies

Herhaaldelijk worden agenda’s van commissies overladen met vragen waarvan men zich kan afvragen of het nuttig en nodig is dat ze mondeling beantwoord worden door de minister. Zo stonden er vorige week punten geagendeerd in de commissie voor de infrastructuur, het verkeer en de overheidsbedrijven, met als onderwerpen: de openingsuren van het postkantoor in Saint-Hubert, de sluiting van het magazijn van bpost in Jemelle, de omzetting van de Europese breedbandrichtlijn, de naamswijziging van Belgacom,… Aangezien de minister op dergelijke vragen toch maar een door zijn medewerkers voorgekauwd antwoordje komt aflezen, zouden dergelijke vragen beter schriftelijk gesteld worden. Maar ja, er zijn zo van die fluweelzitters die statistieken bijhouden over hun vragen aan de minister. En natuurlijk komt het bij de achterban beter over dat men een vraag rechtstreeks aan de minister stelt dan aan zijn administratie…

Ritme kwijt?

Yoleen van Camp, de in 2014 pijlsnel gestarte N-VA-hinde uit de Kempen, is precies haar ritme kwijt. Sinds september stelde ze nog maar vier mondelinge vragen in de commissie en geen enkele in de plenaire vergadering. Dat is weinig voor haar doen. Ja, ze liet haar medewerker wel een pak schriftelijke vragen schrijven, maar daarvoor moet je niet in Brussel aanwezig zijn. Ze is maar weinig in het Paleis der Natie te bespeuren. Zou ze druk bezig zijn met het zoeken van geschikte kandidaten voor haar lijst in Herentals, waarnaar ze verhuisde vanuit het naburige Kasterlee? Hopelijk pakt ze het in haar nieuwe stad wat beter aan dan daar, want in de pompoengemeente liet ze een boeltje en heel wat verdeeldheid achter. En naar verluidt zou ze burgemeester willen worden in de gemeente van ‘den Tutter’, Jantje Peeters van de sp.a… We zijn benieuwd.