2016-46_01_eric-sinterklaas-en-zwarte-piet-mediumZwarte Piet bestaat niet meer. Dit “voldongen feit” werd ons net voor het weekend onder de neus geschoven door een plukje journalisten dat er van uitging dat zijn doodvonnis was getekend in een Pietenpact. En het catacombenpact was ondertekend door progressief Vlaanderen: de onderwijsnetten, VRT en een partje van de VTM, de Gezinsbond, de kinderrechtencommissaris, een speelgoedketen, wat onvermijdelijke artiesten-BV’s, en het extreem linkse Kifkif.

Is Zwarte Piet nu een uiting van racisme of een verwijzing naar slavernij? Houd toch op, zeggen specialisten. Al enkele jaren lang koppelen fanatici zijn wat mysterieuze en complexe verschijning aan racisme. En dus moet die kapot, vanuit de vieze redenering dat de meerderheid zich maar moet “aanpassen aan de minderheid”.

In Nederland gaat het alle kanten op. In Amsterdam zijn tijdens de intocht zelfs geen traditionele Zwarte Pieten meer te zien. In steden als Rotterdam en Maastricht zijn er alleen nog roetveegpieten. Maar landelijk blijven de Zwarte Pieten wel de ruime meerderheid uitmaken. Extremisten willen twee opties wissen. In Rotterdam werden vorig weekend zo’n 200 linkse demonstranten opgepakt.

Catacomben

Dit soort onzin overvalt nu ook Vlaanderen. Een klein gezelschap van gelijkgezinden verzamelde op geheime locaties om er een Pietenpact te sluiten. Het pact werd vorige week voorgesteld door voormalig VRT-journalist Wim Vanseveren, directeur van het Vlaams-Nederlans Huis deBuren dat “de schoonheid en wijsheid van de Lage Landen wil uitdragen”. Ah, zo?

Wat willen Vanseveren en zijn bondgenoten? “Wie het pact onderschrijft, engageert zich om Piet niet langer als de ondergeschikte knecht voor te stellen, met een egaal zwart gezicht, met kroeshaar en met dikke rode lippen”, omdat dit voor sommige bevolkingsgroepen en kinderen kwetsend overkomt en dus discriminerend en racistisch is. Daarom zouden we moeten overschakelen op ‘roetveegpieten’, ‘regenboogpieten’ of ongeschminkte pieten.

De manier waarop dit clubje ons iets door de strot wilde rammen, wekt eigenlijk meer weerzin op dan de Pietendiscussie zelf. Alles gebeurde in achterkamertjes, in volstrekte stilte. Alvast de N-VA-leden van de Raad van Bestuur van deze Vlaams-Nederlanse cultuurorganisatie verklaren dat ze voor voldongen feiten werden geplaatst (zie verder). Het Sint-Nicolaasgenootschap Vlaanderen werd overigens evenmin geraadpleegd. Vreemd.

Het clubje

Wie behoort dan wel tot het selecte genootschap van samenzweerders? Vooreerst enkele programmamakers van de VRT-kinderprogramma’s en van VTM. Voorts de “toplui” van het Gemeenschapsonderwijs en het Katholiek Onderwijs, de twee grote onderwijsnetten. Niet dat Raymonda Verdyck en Lieven Boeve de leraars of ouders hierover hebben geraadpleegd. Scholen worden wel verondersteld naar hun pijpen te dansen. Een methodiek die al werd toegepast in de hele onderwijsvernieuwing.

Wie denkt en beslist er voorts nog in onze naam? De kinderrechtencommissaris Bruno Vanobbergen, een bediende met tijd te veel. Ook een handvol artiesten (in dit geval: Bart Peeters, Hugo Matthysen en regisseur Stijn Coninx), de ideologisch verdwaalde Gezinsbond, een paar theaterclubs, het extreemlinkse KifKif en de directie van speelgoedketen Dreamland (onderdeel van de Colruyt-groep).

Het orkest

Het elimineren van Zwarte Piet leek te gebeuren onder het oog van een zorgeloze pers. Volgens de zaterdagkranten leek alles beslist. “Vlaanderen schaft Zwarte Piet af… zowat alle (sic) organisaties hebben het Pietenpact ondertekend en Zwarte Piet houdt dus de facto op te bestaan”, loog Het Nieuwsblad. Andere kranten waren evenmin kritisch.

Uiteindelijk was het Wouter Van Bellingen van het Minderhedenforum die Zwarte Piet kwam redden, al was dat niet zijn bedoeling. Zijn vereniging, volgens sommigen jaarlijks goed voor 1,2 miljoen euro voor het onderhoud van de 17 personeelsleden, weigerde het Pietenpact te ondertekenen omdat het “niet ver genoeg” gaat. Zwarte Piet moet weg, want hij is een knecht. Ook zijn kledij (pofbroek kindslaven) moet er aan geloven.

Quo vadis, N-VA?

De politici reageerden voorzichtiger. Alleen Vlaams minister van Cultuur Sven Gatz (Open VLD) stond achter het initiatief. “Diversiteit en inclusie zijn belangrijker dan ooit”, zegt hij. Vlaams minister van Onderwijs Hilde Crevits (CD&V) hield zich wat op de vlakte, maar afstand nemen van de onzin, of enige kritiek op de onderwijsnetten, dat was voor brave Hilde een brug te ver.

Maar Piet De Zaeger, directeur van N-VA, viel uit naar “de Linkse Kerk” en plaatste op facebook een foto van een roetpiet naast een foto van geslachte schapen, alsof het plots over de islam gaat… In sommige N-VA-gemeenten zoals Sint-Niklaas was de échte Zwarte Piet op het feest. Vlaams minister van Inburgering en Gelijke Kansen Liesbeth Homans maakte zich in De Standaard kwaad op het Minderhedenforum (“geen ­subsidies meer om deze Zwarte Piet-onzin uit te kramen”). Allemaal goed en wel, maar quo vadis, ook in deze, N-VA? Kan Zwarte Piet blijven, of niet?

Mijn zwarte gat

Het kan alvast duidelijker. De zwarte comédienne Lies Lefever vindt het Pietenpact te gek om los te lopen. “Alle mensen die nog een échte Zwarte Piet over de vloer willen, bel mij gerust. Pietenpact, mijn zwarte gat nondedju!”, twitterde ze.

“Mogen er morgen nog kerkklokken luiden?”, vroeg Mia Doornaert in De Standaard. “Een ‘inclusieve’ maatschappij is er toch geen die de meerderheid uitsluit? Hoeveel ‘populisten’ moeten er nog verkiezingen winnen voor onze culturele elite dat begrijpt?”

En het “domme volk” zelf, hoe reageerde dat? In Nederland is 80 procent tegen de verandering van de traditionele Zwarte Piet. Bij ons werd een petitie van het Vlaams Belang (www.zwartepietmoetblijven.be) door duizenden ondertekend. Initiatiefnemer Vlaams Belang spreekt klare taal: “Zwarte Piet is geen symbool van de slavernij, en is dat ook nooit geweest.” Daarnaast haalt een andere petitie (www.redzwartepiet.be) op woensdagochtend 16 november, dat is twee dagen na registratie van het domein, al 12.000 ondertekenaars die vinden dat “Zwarte Piet zwart moet blijven van het roet in de schouw.” Zij zeggen “niet te willen meestappen in de polemiek die enkele minderheidsgroepen willen starten rond de persoon van deze kindervriend.” Als initiatiefnemer  wordt een bezorgde vader vermeld. We vinden geen banden tussen de domeinhouder en een partij. Op een poll van De Morgen verwerpt tot slot driekwart van de mensen (dinsdagavond) het Pietenpact.

Maandagavond was voor de initiatiefnemers het volksverzet blijkbaar groot genoeg om bij te sturen en “een afkoelingsperiode” in te lassen tot na 6 december. Maar hiermee is “de bedoeling niet begraven”, spartelt Wim Vanseveren tegen. Het verhaal is niet af.

Besluit

Links is zich – weerloos opgejaagd door politiek correcte wijsneuzen – ook met deze historie op een fenomenale manier in de voet aan het schieten. Met dezelfde blindheid als dit gebeurt in Nederland. Sommigen zien dat wel in. Cultuurfilosoof Lieven De Cauter (KU Leuven) koppelt de Pietendiscussie aan “de migratie en de steeds snellere – misschien wel iets te snelle – globalisering”. Ook moraalfilosoof Patrick Loobuyck stelt dat immigratie zorgt voor een gevoel van ontheemding en voer is voor discussie.

En mooi is zijn definitie van identiteit: het “zich met elkaar verbonden voelen door taal, media en gedeelde ruimte, maar ook door een aantal gemeenschappelijke culturele referenties, feesten, tradities en gebruiken. Dit maakt dat Vlamingen zich thuis voelen in Vlaanderen.” De weldenkende elite wil haar wereldvreemde multiculti-agenda door de strot duwen en populistisch rechts profiteert hiervan, aldus Loobuyck.

Conservatieven vertellen de jongste tijd op veel plaatsen weer duidelijker hun verhaal. Met succes. Het Pietendebat verdient immers een ernstig debat. Zonder de belerende vingertjes van progressief Vlaanderen, en zonder de opgedrongen leefregels die in achterkamertjes bedisseld worden.

‘t Pallieterke