Zou je verwachten dat het communautaire nieuws in een politiek kalme kerstweek even volledig uit beeld verdwijnt? Dat is niet het geval. Ook de voorbije dagen sijpelt het door in de informatie over tal van dossiers.

Voorop onze verkeersveiligheid. In het eerste semester van dit jaar werden in ons land 2.465.818 verkeersinbreuken geregistreerd. Dat is 22 procent meer dan in dezelfde periode in 2008. In Wallonië (3,5 miljoen inwoners) werden 539.000 overtredingen geregistreerd, in Vlaanderen met bijna dubbel zoveel inwoners (6,4 miljoen) driemaal meer. Slecht punt voor Vlaanderen? Wordt in Vlaanderen sneller en roekelozer gereden? Neen. In Vlaanderen wordt meer en strenger gecontroleerd. Maar weinigen die daarom malen.

In Het Laatste Nieuws en De Morgen (26 dec.) verscheen een (identiek, zo gaat dat tegenwoordig) artikel, gebaseerd op informatie van politierechter Peter D’Hondt.

Snelheidsovertredingen, het negeren van verkeerslichten en drugscontroles hangen natuurlijk af van het aantal weggebruikers en voertuigen en de verkeersdensiteit in een bepaald gebied, maar vooral ook van de toename van het aantal politiecontroles.

Ook de gevolgen hiervan zijn duidelijk. Het aantal verkeersdoden in 2015 nam toe in Wallonië en Brussel, maar daalde in Vlaanderen. In 2015 verloren bij verkeersongevallen 732 mensen binnen de 30 dagen na het ongeval het leven: 378 in Vlaanderen, 326 in Wallonië.

In de eerste zes maanden van 2016 daalde het aantal doden ter plaatse lichtjes in het Brussels Gewest (-4) en het Waals Gewest (-3), maar andermaal veel meer in Vlaanderen (-17).

In Vlaanderen zijn er op dit moment trajectcontroles op de E17 en op de E40. Vlaams minister van Mobiliteit Ben Weyts (N-VA) kondigde aan dat er tegen 2018 in heel Vlaanderen trajectcontroles komen. Een versnelling, omdat zijn collega en vicepremier Jan Jambon groen licht kreeg voor de installatie van 240 camera’s voor nummerplaatherkenning. Die ANPR-camera’s – een cameraschild tegen terrorisme – kunnen ook gebruikt worden voor trajectcontroles. In Wallonië komen er 150. Benieuwd in welke mate die voor verkeersveiligheid zullen worden gebruikt.

Sociale kloof

De Morgen (24 dec.) ging rond de tafel zitten met minister van Justitie Koen Geens (CD&V) en vakbondsman Michel Jacobs (CGSP) om wat na te praten over de ontspoorde cipiersbetoging van 17 mei. Zijn hervormingsplan volstond om op zijn werkplek computers, meubilair, ramen enz. te vernielen. Ondertussen is de rust in de gevangenissen weergekeerd, maar het probleem is niet opgelost. Het illustreert de sociale kloof in dit land tussen een gematigd syndicalisme aan Vlaamse kant (tevreden met flexipremie) en extremisme langs Franstalige kant.

Veroordeelt Jabobs die actievoerders? “Nee… Bekeken vanuit het zuiden van het land, zijn wij de verliezers… Een aanzienlijke groep mensen in Wallonië voelt zich niet vertegenwoordigd door deze regering.” Komt het conflict terug, zoals ook dat van de stakingsgeile francofone vakbonden? Meer dan waarschijnlijk.

Witte kassa

In De Tijd (22 dec.) ging het dan weer over de witte kassa voor de horecazaken die meer dan 25.000 euro omzet uit voeding halen. Horecaondernemer Wim Ballieu (Balls & Glory) trok deze week in een vlammende blog van leer tegen de scheeftrekking die ontstaat doordat een paar restaurants blijven weigeren de witte kassa te installeren. De sectorfederatie Horeca Vlaanderen onderschrijft de bezorgdheid van Ballieu. Weigeraars creëren oneerlijke concurrentie. Maar er is ook een opvallend regionaal verschil.

Een jaar na de invoering van de antifraudemaatregel telt ons land iets meer dan 17.000 geregistreerde kassa’s. Bij controles bij zo’n 3.000 horecazaken liepen al 2.067 ervan tegen de lamp omdat ze het fraudewerende kassa-systeem nog niet installeerden. Wie gepakt wordt moet 1.500 euro boete betalen. In totaal werd zo al voor 3,1 miljoen euro aan boetes uitgeschreven.

Terwijl in Vlaanderen 95 procent van de horecazaken vandaag al in orde is met de witte kassa, beschikt in Brussel en Wallonië nog niet eens de helft over zo’n geregistreerd kassasysteem (GKS), zo bleek onlangs uit een toelichting van minister van Financiën Johan Van Overtveldt.

Volgens schattingen van de FOD Financiën zijn er nog zo’n 1.400 horecazaken die een witte kassa zouden moeten installeren, maar dat nog niet gedaan hebben. Het merendeel van de overtreders zit verhoudingsgewijs in Wallonië en Brussel. Verschillende ondernemers speculeerden in het zuiden van het land dat de langverwachte maatregel er nooit zou komen, noteert De Tijd.

Economie

In Knack (21  dec.) had Luc Sels (professor en arbeidsmarktspecialist KU Leuven) het over de economische kloof tussen noord en zuid. Ondanks alle berichten gaat het de goede kant op met de arbeidsmarkt, … “tenminste in Vlaanderen”. De statistieken van het Steunpunt Werk, een universitair kenniscentrum, spreken voor zich. In de eerste drie kwartalen van 2016 was er een opvallende groei van het aantal banen (verwachte stijging op jaarbasis van 1,2 procent), de werkloosheidscijfers (ook langdurige) dalen en de kans op werk is het voorbije jaar toegenomen. Vooral in Vlaanderen…

Sels wijst wel op twee problemen: De kloof tussen autochtonen en allochtonen. Die vindt hij “onaanvaardbaar groot”. Een andere kloof is die tussen Vlaanderen en Wallonië en Brussel. Of die kloof ook “onaanvaardbaar groot” is, dat zei hij niet. Maar hoe dan ook, in Francofonië is het met de werkgelegenheidsgraad en de jobcreatie slecht gesteld.

Le Vif  besteedde aandacht aan de cijfers van Eurostat over de jongerenwerkloosheid (20-24 jaar). Het Belgische gemiddelde van 17,5 procent voor 2015 ligt iets hoger dan in 2014 (17 procent), maar opmerkelijk veel hoger dan in Nederland (7,2 procent) en Duitsland (9,3 procent). Alleen Frankrijk scoort iets slechter (18,1 procent).

Maar de “federale” of Belgische cijfers verdoezelen zoals in alle economische parameters het geval is een enorm grote regionale kloof. De jongerenwerkloosheid bedraagt 22,4 procent in Wallonië, 24 procent in Brussel en zowat de helft daarvan (13,2 procent) in Vlaanderen.

Het weekblad Tendances (22 dec.) keek even naar de toekomst, en ook die ziet er niet goed uit voor Wallonië. Het Federaal Planbureau hoopt op 120.000 jobs in de komende drie jaar, of zo’n 40.000 per jaar. De jaarlijkse groei zou de komende jaren in Brussel en Wallonië nog eens lager liggen dan in Vlaanderen. De werkgelegenheidsgraad ligt in Vlaanderen met 75 procent nu al zoveel hoger dan in Wallonië (64 procent) en Brussel (59,8 procent).

Onderwijs

Le Vif ten slotte (23 dec.) had het nog eens over de onderwijskloof. “En Wallonie et à Bruxelles, l’enseignement pose question”. Jongeren falen meer en meer als het over basiskennis gaat. Verontrustend, schrijft Le Vif, vooral voor de economische ontwikkeling van Wallonië. En het is een structureel gegeven, dat al jaren aantoonbaar is voor taal, wiskunde en wetenschappen. Wallonië doet het in het PISA-onderzoek (2015) veel slechter dan de koplopers (Japan, Finland, etc.), maar ook merkelijk veel slechter dan Vlaanderen. Het beetje beterschap dat men meende te kunnen afleiden uit onderzoek in 2009 en 2012, is helemaal weg.

ANJA PIETERS