De oorlog tegen kerst

Er zijn van die dagen waarin je, ook als redacteur van een politiek geïnteresserd blad, even de politiek zou willen vergeten. Dat je je wil onderdompelen in de kerstsfeer. Dat je met je gezin naar de kerstmarkt wil gaan en, ja,  de kerststal aan het gemeentehuis wil gaan bekijken. Die korte periode elk jaar, wanneer de lichtjes, versierde bomen, kerststallen en kinderlijke liedjes je doen denken aan gelukkige en zorgeloze dagen uit je eigen jeugd. En waarin je politieke en andere beslommeringen wil uitstellen naar januari. Niets van dat alles werd ons gegund. Want toen kwam het nieuws uit Berlijn.

2016-51_01_eric-merkel-hatte-es-nich-gewusst-aanslag-berlijn-mediumMaar eerst was er Holsbeek. Nadat de paaseieren “verstopeieren” werden (dank u, Hema), Zwarte Piet een roetpiet werd en Sinterklaas het kruis van zijn mijter moest knippen, besliste het bestuur van Holsbeek dat de gemeentelijke kerststal moest verdwijnen, wegens “te uitdagend voor moslims”. Toen de kritiek tegen deze beslissing op gang kwam, voegde de  Groene schepen van de gemeente er nog een argument aan toe: “Ook homo’s of slachtoffers van pedofiele Brugse priesters zullen dezer dagen niet staan te springen voor een symbool van de kerk.” Toch wel heel zorgzaam van deze groene politica. Het laatste dat je wil, als Brugs slachtoffer van Monseigneur Vangheluwe, is met je gezin naar Holsbeek rijden en daar in het gemeentehuis op een kerststalletje stoten. Misschien ook snel de Holbeekse kerk afbreken?

Weg met ons

Wat dan je kerstsfeer verpest en waar je dan boos van wordt, is de wetenschap dat er waarschijnlijk niet één moslim is die heeft geprotesteerd tegen de kerststal. Net zoals het niet onze zwarte medeburgers waren die er ooit aan gedacht hadden om aanstoot te nemen aan Zwarte Piet.  Telkens zijn het de Vlaamse zelfhaters die de compulsieve neiging voelen om aan culturele zelfcensuur te doen en alles te verwijderen dat ook maar in de verste verten zou kunnen verwijzen naar een eigen identiteit van het volk dat hen heeft voorgebracht.

Neen, we gaan ons niet schuldig maken aan dezelfde laaghartigheid die sommigen er toe bracht om de moorden van Breivik op dezelfde morele lijn te plaatsen als politieke kritiek op de multiculturele samenleving. Wij conservatieven zijn daar te braaf voor.  Wie in eigen land een oorlog tegen kerst voert of goedpraat, is niet moreel verantwoordelijk voor de aanval op de kerstmarkt in Berlijn (ook al was die niet alleen een aanval op de bezoekers maar ook op het christelijke symbool zelf).

Maar evenmin kunnen we de vaststelling negeren dat het wel dezelfde weg-met-ons mentaliteit is die zowel onze tradities, zeker wanneer christelijk, als achterlijke ballast in een “veranderende samenleving” beschouwt,  als het opengrenzenbeleid bepleit. En het is dat beleid dat de aanslagen mogelijk maakt, dat de islam importeert en dat maar weigert te erkennen dat extremisme en geweld, ook wanneer ze het werk zijn van een minderheid, onlosmakelijk en onvermijdelijk verbonden zijn met dat geloof.  Neen, de culturele zelfhaters vallen geen kerstmarkten aan en plegen geen moorden. Maar hun grote, koppige ideologische gelijk is wel de oorzaak waarom mensen nu bang weg blijven van kerstmarkten, waarom er daar meer politieagenten dan kerstmannen rondlopen en waarom perimeters van betonblokken, hekkens en ander obstakels een onschuldige traditie moeten beschermen.

Onderschatting

Wat, moeten we ons afvragen, is trouwens de zin van die duizenden kleine perimeters en beveiligde zones die voortaan alle publieke bijeenkomsten in Europa moeten beveiligen, als leefden we in Tel Aviv of Jeruzalem? Niet alleen kunnen die ons blijkbaar niet beschermen tegen elke gek die een vrachtwagen wil stelen om er Jihad mee te plegen. Er is bovendien maar één perimeter die moet beschermd worden. Het is ook de enige perimeter die echt kan bewaakt worden, zoals het verleden voldoende heeft aangetoond. Dat zijn de landsgrenzen.

Vorige week kondigden onderzoekers triomfantelijk aan dat hun studies uitwijzen dat de mensen het aantal moslims in hun land sterk overschatten. Ook in ons land. Wat een domoren en overdrijvers zijn we toch! De onderzoekers staan niet bij stil bij de redenen waarom we het aantal moslims overschatten. Zou dat wel iets kunnen te maken met het disproportioneel aandeel dat deze groep heeft in de samenlevingsproblemen in dit land? En zou het kunnen dat de betweterige intellectuelen, waaronder ook bepaalde onderzoekers, dat aandeel eigenlijk precies graag onderschatten?

Wie de problemen eigen aan de multiculturele samenleving alvast niet zullen onderschatten zijn de Duitsers die na de aanslag van Berlijn op kerstavond één of meer lege plaatsen aan de tafel zullen hebben. Onmiddelijk na de feiten, toen zijn Europese collega’s nog teveel schroom hadden om aan operatie “minimalisering” te beginnen, vatte Canadese journalist Mark Steyn de juiste politieke betekenis van hun dood samen: “Ze stierven omwille van de roekeloosheid van een westerse politieke klasse die weigert een waanzinnig en uiterst riskant socio-politiek experiment op te geven dat nochtans enkel catastrofaal kan aflopen.”

Zachte heelmeesters, stinkende wonden

Steyn zou waarschijnlijk niet verbaasd zijn te vernemen dat de architect van de vluchtelingencatastrofe, Angela Merkel binnen een paar weken in Vlaanderen twee eredoctoraten krijgt (zie verder in dit blad). Inderdaad, liever dan eindelijk te erkennen dat men fout zat, dat Merkel fout zat, dat een hele politiek generatie een gruwelijke fout heeft gemaakt, kiest men voor de vlucht vooruit en gaat men de inzet van hun waanzinnige gok met de samenleving nog eens verdubbelen. Alles of niets!

Merkel krijgt de prijs omwille van haar “generositeit” en haar “menselijkheid”. Dat de prijs voor de generositeit van Merkel niet door haarzelf wordt betaald maar door het volk dat ze dient te beschermen, ontgaat ons universitair bestel. Dat haar “menselijkheid” hier eigenlijk synoniem is voor het oppervlakkige en ideologisch gemotiveerde sentimentalisme dat de vluchtelingenstroom heeft gecreëerd en laat verder bestaan, lijkt men ook niet te willen weten. De zachte heelmeesters maken stinkende wonden. De gevolgen van hun morele lafheid zijn niet alleen steeds verder ontwrichte westerse samenlevingen maar ook duizenden vluchtelingen die elke dag opnieuw de uiterst riskante tocht aanvatten.

Geniet toch van kerst, beste lezers. Wij van ‘t Palllieterke gaan dat ook proberen.  Zolang we dat nog mogen van degenen die beslist hebben dat we ons eigenlijk medeplichtig maken aan een aanstootgevende traditie.

‘t Pallieterke