2016-52_04_maarten-n-va_valse-accounts-mediumTraditie?!

Ja, het werd een vreemde traditie om na brutale (islamistische) terroristische aanslagen de slachtoffers te gedenken in de plenaire vergadering. Op zich is daar niks mis mee. Getuigen van solidariteit en medeleven is een schone zaak. Maar waar beginnen en eindigen die gedenkstonden? Elke dag vallen er doden en gewonden in vreselijke oorlogen en door blinde terreur. Vorige week was er de aanslag in Berlijn die werd herdacht. En welke morgen? En welke wel en welke niet? Het zou wenselijk zijn hierin eens wat orde te brengen. Bovendien zou het van echt respect getuigen moest dat gebeuren door een voltallig parlement en niet wanneer de zaal halfleeg is, zoals vaak.

Scorebord

Sinds het aantreden van deze regering kregen de ministers Geens (Justitie), Jambon (Binnenlandse Zaken) en De Block (Volksgezondheid en Sociale Zaken) het meeste schriftelijke parlementaire vragen voorgeschoteld. Respectievelijk zijn er dat 1.601, 1.579 en 1.302. Dat zijn er heel veel. Ook de andere regeringsleden kregen honderden vragen binnen. Natuurlijk moeten de ministers niet zelf aan het werk om een antwoord te geven. Zij kunnen een beroep doen op een hele schare medewerkers. En toch loopt vaak een en ander vertraging op. Premier Michel is een voorbeeld, want hij heeft 0 procent achterstand. Ook al zijn er strikt genomen termijnen bepaald, toch lukt het niet altijd om het werk bij te spijkeren… Men kan daarbij met de vinger naar de minister wijzen, maar ook de vraagstellers gaan niet vrijuit. Vaak maken zij er een sport van om veel vragen in te dienen teneinde hun persoonlijk scorebord aan te dikken… De aard van de vragen zijn dan ook vaak niet echt relevant of louter gericht op het bekomen van statistieken en andere overzichten. Een jaarverslag met aanbevelingen, bijvoorbeeld, geeft vaak al aanleiding om een minister een flink pakketje vragen te bezorgen.

Gepalaver

Vorige week was het nog eens dagen aan een stuk druk in de Kamer. De begrotingsbesprekingen nemen altijd flink wat tijd in beslag, maar een pak achtergebleven wetsvoorstellen en wetsontwerpen moesten nog voor het einde van het jaar ‘besproken’ worden. Niet dat er dan volle zalen te zien zijn, want het zijn slechts de parlementsleden die over hun specialisme en namens hun partij een tussenkomst komen houden. Potten worden daar niet gebroken, al is het wel zo dat er soms wel eens een genstertje opvliegt. Dinsdag verliep het debat alvast redelijk geanimeerd, met veel onderbrekingen en tussenkomsten waarbij het vooral zaak was te focussen op details en het afvangen van vliegen van elkaar. Die vele onderbrekingen deden sommige sprekers wel eens de draad kwijtraken, waardoor het ‘debat’ meer dan eens verzandde in oeverloos gepalaver.

Schot in eigen voet

Het zat uiteindelijk opnieuw scheef met de voorzitter van de commissie Kazachgate, Francis Delpérée. N-VA, Groen en Open Vld waren woensdag van mening dat hij niet meer kon aanblijven nadat was gebleken dat hijzelf door de politie is ondervraagd in het gerechtelijk onderzoek naar de affaire. Bij zijn aanstelling als voorzitter heeft hij hierover gezwegen… Voor N-VA-fractievoorzitter De Roover en Open Vld’er Vincent van Quickenborne was het nu welletjes. Vincent Q ging zelfs zover om ermee te dreigen dat hij zou ontslag nemen uit de commissie indien Delpérée voorzitter zou blijven. Toen uiteindelijk ook de fractievoorzitter van cdH haar twijfels uitsprak over haar eigen kandidaat-voorzitter, kon deze niet anders dan zijn ontslag aanbieden. Maar – begrijpe wie kan – hij zal wel lid blijven van de commissie… Omdat cdH maar één zitje heeft in die commissie en dat zitje dus ingenomen wordt door Delpérée, moet cdH het voorzitterschap uit handen geven. De partij schiet dus in eigen voet, want in principe is het verhaal nog niet voorbij. Delpérée blijft zelfs als gewoon lid van de commissie hoe dan ook rechter en partij. Er was maar één deftige oplossing mogelijk: Delpérée uitsluiten. En na dit bizarre nieuws het nog slechtere nieuws: het voorzitterschap gaat nu naar de saaie, pedante, ongeloofwaardige en eerder karikaturale aartsdiaken Dirkie van der Maelen van sp.a. Ja, die commissie start in januari in alle opzichten onder een slecht gesternte.

Plezante vragen

Zowel Groen als de sp.a – al is die partij daar heel slecht geplaatst voor – kwam de premier ondervragen over de benoemingscarrousel na de aanduiding van Sophie Dutordoir als CEO van de NMBS. Vooral de aanstelling van Marc Descheemaecker was een doorn in het oog van velen, en niet enkel van politici. De oud-CEO kreeg destijds een miljoen om te vertrekken, maar komt nu vlotjes terug in de raad van bestuur. Stefaan van Hecke (Groen) legde de vinger nog eens op de wonde door uit het boek van Descheemaecker te citeren: “Persoonlijk pleit ik voor een systeem van een hooggekwalificeerde bestuursraad, zonder politieke kleur, die bovendien sterk waakt over zijn onafhankelijkheid van de politiek en zijn politieke tenoren.” Men wilde dus weten wat de premier van dergelijke toestand vindt. Hij lachte de zaak weg door de oppositie te danken voor deze ‘plezante vragen’ en dan op een schier onnavolgbare manier rond de pot te draaien en niets te zeggen. Ook alle regeringspartijen zwegen; ze keken vaak letterlijk de andere kant op. Charles Michel ging zelfs zover door – onwaarschijnlijk – te stellen: “Na de zesde staatshervorming beoogden wij ook een aanpassing van de raad van bestuur. Ik ben tevreden. Het is positief dat de Gewesten in de raad van bestuur vertegenwoordigd zullen zijn.” Hallo, premier? Vindt u dit een plezant antwoord op een plezante vraag?

Reces

En zo doken de praatbarakkers donderdagavond na maar liefst 95 stemmingen het kerstreces in. Of is het het ‘winterreces’? Of het ‘winterzonnewendereces’? Of het ‘joelreces’? Of het ‘eindejaarsreces’? Het is allemaal niet meer duidelijk nu de westerse tradities zwaar onder druk komen te staan omdat men ‘mensen met een andere geloofsovertuiging niet wil kwetsen’. Dat een aantal van die mensen óns kwetsen met opdringerigheid, minachting en terreur, is klaarblijkelijk een bijkomstig ‘fait divers’. Hoe dan ook, uw Wetstraatroddelaar gaat trachten te genieten van wat authentieke kerstsfeer (christelijke kerststal inbegrepen), zoals wij die overgeleverd kregen en die gelukkig nog niet helemaal verdwenen is. Ook aan u, lezer, het allerbeste en tot in januari.