Kerst/wintervakantie

Pallieterke,

De titel van dit stukje is mij ingegeven door de levensnoodzakelijke politiek correcte situatie heden ten dage. Om niemand voor het hoofd te stoten, zullen we in de toekomst de dubbele benaming blijven gebruiken.

Na de slopende en afmattende bezigheden rond 25 december zijn we met ons gezin op een deugddoende vakantie vertrokken. We waren er echt aan toe. Om niet al te veel lastig gevallen te worden door opdringerige landgenoten zijn we maar naar de Maldiven getrokken.

Door het gedrag van mijn echtgenote ben ik tot driemaal toe in een gênante positie terechtgekomen.

Eerst en vooral had ze een hooghartig air ten opzichte van ons Stridje. Mijn zus zal na de vakantie alleen thuis in dat grote kasteel moeten achterblijven; haar echtgenoot zit de hele week in Zwitserland. Prins Amadeo is met zijn vrouw en kleinkind ook naar het Alpenland verhuisd en drie andere kinderen zijn op kostschool in het buitenland. Doordat ze geen prinselijke missies meer mag leiden, zit ze zich dus stierlijk te vervelen en is ze een beetje depressief, en daar kan ons Matil geen begrip voor opbrengen.

Een tweede ambetante situatie deed zich voor toen we met onze bagage op de luchthaven aankwamen. Hare Majesteit had het nodig gevonden zo maar even 10 reiskoffers mee te nemen om al haar kleding te verpakken; allemaal bikini’s en badpakken! Ik heb mijn beste argumenten moeten bovenhalen opdat de mensen van het bagagebehandelingsbedrijf alles aan boord van het vliegtuig wilden hijsen.

De derde maal was voor mij heel pijnlijk. Iedereen weet dat we bij een koninklijke verplaatsing door veel journalisten en persfotografen gevolgd worden. Op een gegeven ogenblijk wilden die fotografen prentjes schieten van onze familie, maar ons Matil gewaardigde zich niet om zich even om te draaien. “Mathilde, Mathilde!” riepen ze om haar aandacht te trekken, maar de koningin deed of ze niets hoorde. Zelfs toen iemand “Majesteit” riep, gaf ze geen kik. Toen een slimmere paparazzo het probeerde met “Sa Majeste!” reageerde ze met een gebaar van “Ah, ils ont compris enfin” en draaide ze haar hoofd, om de meute toe te laten een kiekje van haar Barbieface te maken. De boodschap was duidelijk. Wat een mooie demonstratie van haar verwaandheid.

Bij onze thuiskomst vonden we in de living natuurlijk de verslenste kerst/winterboom en de kerst/winterstal terug. De os en de ezel hadden nogal wat “troep” achtergelaten. Nadat we dat opgeruimd hadden, moesten we de vensters openzetten om van de stank af te geraken. En daarna al de versieringen opgeborgen voor volgend jaar.

De kerst/winterboom hebben we dan van aan het paleis over de bevroren kasseistenen naar het voetpad aan het ijzeren hek van het park moeten dragen. Die wordt pas volgende week door de afvalophaaldienst opgehaald; hopelijk krijg ik ondertussen geen boete voor sluikstorten.

Enfin, de royale groeten uit La(e)ken van uw koning, Hare Majesteit de koningin, de kroonprinses en de ganse sibbe.

 Flupke van België