Vooralsnog op de pedestal

Mijnheer de ambitieuze,

Neen, het was helemaal geen verrassing toen de goegemeente vorige week in alle media kon vernemen dat gij niet alleen de lijst van uw partij zult aanvoeren bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2018 in Oostende, maar dat gij uzelf meteen opwerpt als kandidaat-burgemeester. Gij leeft immers al een tijdje op een ministeriële wolk en gij mocht zelfs in die hoedanigheid zonder das de vlotte jongen komen uithangen in ‘De Slimste Mens ter Wereld’. Dan heeft een mens zowat alles bereikt en opent zich de ultieme droom naar nog meer: keizer worden in Oostende door de zetelende keizer van zijn troon te stoten.

Gij gelooft erin, zoveel is duidelijk. En gij krijgt zo goed als ‘carte blanche’ van uw door de peilingen erg geplaagde en gefrustreerde partijvoorzitster Gwendolyn, die ondanks alles met een klein hartje en een gemaakt glimlachje blijft zeggen er nog ‘veel goesting’ in te hebben. Ik zeg u dat zó omdat in die context uw avontuur in de koningin der badsteden zeker geen sinecure zal worden. Uw partij staat er niet zo goed voor, want de geloofwaardigheid van de oude krokodillen die maar niet willen wijken, is naar het vriespunt aan het zakken. In de peilingen zit uw partij ongeveer op de hoogte van een virtueel herboren Vlaams Belang en het aantal Kamerleden op dit moment – toch dé graadmeter in de Belze politiek – is historisch laag. Er zullen flink wat tandjes moeten bijgestoken worden en flink wat boterhammetjes moeten gegeten worden om uit het politieke dal te klauteren.

Maar gij zijt natuurlijk niet van gisteren en gij probeert het ijzer te smeden wanneer het heet is. En dat is het! Want nog maar net heeft ‘Jogan Vandela’, ook bekend als de ‘Keizer van Oostende’, Vande Lanotte, de nationale politiek verlaten of hij kondigt al een nieuw project in Oostende aan, los van zijn partij en in de vorm van een soort ‘burgerbeweging’. Gij begrijpt dat als een bekentenis van Jogan dat hij beseft dat de Oostendenaar uitgekeken is op de rode recepten, en dat hij dus zoekt naar andere wegen om zijn haring te laten braden. Vergeet gij, Bart, daar niet bij te vertellen dat gijzelf al sinds 2006 schepen waart in zijn college en nadien voorzitter van de gemeenteraad, en wel degelijk mee verantwoordelijk zijt voor het beleid dat gij nu zegt te willen veranderen? In 2012 voerde gij zelfs campagne onder de slogan ‘Weg uit het rood’, om nadien zonder verpinken met de socialisten en zelfs de tsjeven in zee te gaan. Uw geloofwaardigheid staat aldus meer op het spel dan gij denkt. Vandaar dat iedereen met wat Fingerspitzengefühl meteen aanvoelt dat gij nu gaat beuken tegen de figuur van Jogan om dan uzelf als redder des vaderlands – toch de stad Oostende – te kronen, als kopman van een anti-Vandelacoalitie. Het lijkt zonder meer een ordinaire strijd te worden tussen ego’s, niet een strijd om betere politiek. Pas maar op dat een veel grotere N-VA uw dromen niet in de war stuurt door het laken naar zich toe te trekken… Als twee honden vechten om een been…

En ja, gij probeert rap rap uw blazoen wat op te poetsen door de kiezer te paaien met wat nieuwe politieke cultuur. Zo zegt gij uw ministerschap te zullen laten varen als het zover komt. Vandaag geeft gij zo al het voorzitterschap van de gemeenteraad op. Weg met de cumul, terwijl er straffe staaltjes van te vinden blijven in uw partij. Daarnaast komt gij met enkele blitse prioriteiten voor de dag die wel goed klinken, maar in wezen de kern uitmaken van elk verkiezingsprogramma. Verlagen van de belastingdruk, een moderne, digitale en groene stad, een propere stad en meer inspraak voor de inwoners. Dat zeggen ze toch allemaal, Bart! En dat zegden jullie vele campagnes geleden ook al… Ge zult toch eens wat dieper in uw hoge toverhoed moeten kijken om creatief te zijn, vrees ik.

De ‘Kennedy van Oostende’ neemt het op tegen de ‘Keizer van Oostende’… Als dat maar geen giller van formaat wordt die u genadeloos van uw pedestal doet donderen! Span uw veiligheidsgordel maar strak aan, Bartje!

’t Pallieterke