De Britse economie is kerngezond

Zeven maanden na het Brexit-referendum is van een recessie in Groot-Brittannië nog altijd geen sprake. Nochtans hadden meerdere economen een zware dip voorspeld.

Er was jarenlange rampspoed in het vooruitzicht gesteld. Alle economen waren het erover eens: het Brexit-referendum zou tal van bedrijven uit Londen en andere Britse steden doen vertrekken. De Londense City zou snel haar aantrekkingskracht verliezen. Het consumentenvertrouwen zou een stevige knauw krijgen. Een lange recessie was onvermijdelijk.

Het draaide anders uit. De recessie kwam er niet. De economen moesten hun vooruitzichten voortdurend bijstellen. In de periode van juli tot en met september 2016 ging de economie van Groot-Brittannië met 0,5 procent vooruit op kwartaalbasis, terwijl door economen gemiddeld op 0,3 procent groei werd gerekend. Over het hele jaar 2016 groeide de Britse economie met 2 procent. Ook de inflatie trok aan naar een gezonder niveau, in de buurt van 2 procent. De grootste Britse supermarktketen Tesco heeft in de kerstperiode de omzet op jaarbasis met 0,7 procent zien stijgen. In de laatste drie maanden van 2016 nam de verloop met 1,7 procent toe. Het zijn inderdaad vooral de diensteneconomie en het consumentengedrag die de groei hebben ondersteund.

Veel is te danken aan de Bank of England, die de klap van het referendum opving door een aangepast monetair beleid. Een historisch lage rente van 0,25 procent en 60 miljard pond extra geldcreatie moest de economie aanjagen. En de koersval van het pond geeft de Britse exporteurs voorlopig zuurstof en vormt zo een buffer voor de economie.

Tegelijk gaven de Britten het signaal dat ze een fiscale oorlog zouden voeren om bedrijven op de Britse eilanden te houden. De bankenregels zouden versoepelen en de vennootschapsbelasting zou verlaagd worden. Ook dat versterkte het vertrouwen van de Britse economie. Voor 2017 wordt slechts een groei van 1 procent voorspeld, maar wie gelooft die economische ‘Madame Soleils’ nog?

Voor Vlaanderen is die gezonde economie goed nieuws. Jaarlijks exporteert België voor zo’n 18,5 miljard euro naar Groot-Brittannië. Daarvan komt 15,2 miljard euro uit Vlaanderen. Als de Britten blijven consumeren dan zal dat bedrag nog toenemen. De voorspelling van ING dat het Brexit-referendum zo’n 0,5 procent van het bbp of 2,1 miljard euro aan de Belgische economie zal kosten in de periode 2016-2017 komt niet uit. Meer nog, in de huidige omstandigheden zal de groei van de Britse economie wellicht ook hier voor extra banen zorgen.

Maar de eerlijkheid gebiedt te zeggen dat het hier om een kortetermijnvoorspelling gaat. Vraag is wat er zal gebeuren als de Brexit een feit is. Aangezien de Britse premier Theresa May van plan is voor een harde Brexit te gaan betekent dit dat men over de kleine plas uit de Europese eenheidsmarkt en de douane-unie stapt. Dat is dan weer slecht nieuws voor Vlaanderen. Indien die harde Brexit er daadwerkelijk komt, betekent dit dat de commerciële breuk tegen 2030 de Vlaamse economie zo’n 2,5 procent van het bbp zou kosten. Concreet zouden de Vlaamse bedrijven opnieuw douanetarieven moeten ophoesten ter hoogte van 1,6 miljard euro. Dit zou veel Vlaamse bedrijven in problemen brengen.

Aan werkgeverskant is er dan ook sprake van lichte paniek. Maar de vraag is: kunnen de Vlamingen niet zelf de koe bij de horens vatten? In de relatie met de Britten zal het na de Brexit ieder voor zich zijn. Van een echte solidariteit tussen de EU-lidstaten zal geen sprake meer zijn. Misschien moet de Vlaamse regering nu al het voortouw nemen en zorgen voor goede relaties met de Britten. Desnoods, als Londen en de Europese Commissie de komende maanden en jaren op ramkoers blijven, moeten er Vlaams-Britse handelsverdragen worden afgesloten. Want de Britten hebben de Vlaamse producten, vooral uit de textielsector en de branche van de groenteverwerking, nodig. Het land, ooit het eerste geïndustrialiseerde land ter wereld, is zelf vooral een diensteneconomie geworden. Producten uit het continent zullen altijd nodig zijn. Het is aan Vlaanderen om zich niet de kaas van het brood te laten eten.

Angélique Vanderstraeten

 


Tags assigned to this article:
2017-04Beurs

Related Articles

De vierde revolutie (deel 2)

Robots die alle bandarbeiders overbodig maken, 3D-printers die alle productieprocessen overnemen… het lijkt allemaal recht uit futuristische films te komen,

Don de l’Etat: roofkunst

Wie op reis in Frankrijk departementale musea bezoekt, zal met trots stilstaan bij werken van Rubens, Van Dyck of Jordaens.

Een obligaat zuidelijk pad

De terugkeer van Rusland in het Midden-Oosten, met Syrië als meest uitgesproken exponent, is meer dan het gevolg van toevallige