Het is altijd leerrijk bij een jaarwisseling eens naar de werkloosheidscijfers te kijken. Al was het maar om de demagogie van de liberalen over een fataal “tekort aan arbeidskrachten” en die van de progressieven over de “evidentie” van (massa)migratie te counteren. Op de webstek van de VDAB leren we hoe het eigenlijk zit. Eind december waren er in Vlaanderen afgerond 215.000 niet-werkende werkzoekenden (NWWZ), of 7,15 procent van de beroepsbevolking. Het aantal NWWZ’ers daalde het afgelopen jaar met 13.425 eenheden of 5,9 procent.

Belangrijke trends: de gematigde economische groei en wijzigingen in de werkloosheidsreglementering (beperking en uitstellen inschakelingsuitkering) zorgen voor minder werkzoekenden met een uitkeringsaanvraag (WZUA’s, – 9,7 procent). Maar er zijn dan weer wel meer werkzoekende 60-plussers (+10,9 procent).

Meer dan een kwart (27,6 procent) van de werkzoekenden (59.587) heeft een migratieachtergrond. In tegenstelling tot de algemene werkloosheid daalt de allochtone werkloosheid op jaarbasis de facto eigenlijk niet. En dan blijft men beweren dat migratie een zegen is….

Er is nog zo’n zegen: de Belgische staat. Volgens demagogen een perfect platform voor de organisatie van onze sociale zekerheid. Om daar zicht op te krijgen moeten we naar de uitkeringscijfers van de RVA. Daaruit blijkt dat in Wallonië – met half zoveel inwoners als Vlaanderen – meer volledige uitkeringsgerechtigden een uitkering krijgen (afgerond 152.000) dan Vlaanderen (145.000). Brussel, waar nieuwkomers een zegen zijn, telt er een kleine 60.000. Voor het overige is er in dit land niets aan hand.

KvC