2017-03_15_Sport (Medium)Grandioos feest

Het is niet allemaal kommer en kwel in Afrika. Voorbije zaterdag ging in het Gabon van dictator Ali Bongo de Africa Cup van start, een tweejaarlijks toernooi voor Afrikaanse landenteams. Wie het breed heeft, mag het breed laten hangen. De tamtams melden ons dat het een geweldig en kleurrijk feest gaat worden met alles erop en eraan, en dat er niet alleen gevoetbald maar ook uitbundig gedanst en gefuifd zal worden. Het hoort er nu eenmaal bij op het zwarte continent. We hadden het graag aan de lijve meegemaakt, maar de plicht roept ons elders. Jammer.

Missionarissen

We gaan de charmante zwarte kroezelkoppen niet tegenhouden als ze muziek en ritme uit hun holle boomstammen toveren. We kunnen ons levendig de taferelen voorstellen waarbij zwarte schoonheden, in sierlijk gekleurde kleren, in trance hun sambakunsten demonstreren bij elke goal. Die feestelijkheden zijn hen meer dan gegund. Zoals we alle succes van de wereld gunnen aan de twee trainers-missionarissen van eigen bodem, Hugo Broos en Georges Leekens, die in Afrika aan de slag zijn.

Leeuwentemmer

De slogan “Vlaanderen zendt zijn zonen uit” indachtig, is Hugo Broos in de weer als trainer van Kameroen. Of zijn ‘Ongetemde Leeuwen’, zoals zijn manschappen genoemd worden, kans maken om de finale te spelen? Als ze genoeg spek met eieren te eten krijgen misschien wel, al is dat niet meteen hun lievelingskost. Maar winst of verlies maakt eigenlijk weinig uit. Ze blijven toch altijd lachen en het is een plezier om naar al die hagelwitte tanden te kijken, volgens Broos die het Algerije van Georges iets hoger inschat dan zijn eigen ‘Ongetemde Leeuwen’ die hij, paradoxaal genoeg, moet proberen te temmen en in het gareel houden.

Hij wil winnen

Algerije, het team van Georges Leekens, is de absolute topfavoriet. Ze hebben met vedetten als Tayder van Inter Milaan, Mahrez en Silmani, beiden van Leicester, plus een rist andere kleppers met internationale ervaring, alles in huis om minstens de finale te halen van de Africa Cup. Als dat niet lukt, heeft Mac the Knife een probleem. Dan is de kans niet denkbeeldig dat Leekens, besmeurd met pek en veren, Afrika adieu mag wuiven. Zover zijn we nog lang niet. “We willen dit toernooi winnen’, hoorden we de voormalige trainer van de Rode Duivels kordaat zeggen. Zo willen we het horen. Als hij nu had gezegd ‘we willen dit toernooi verliezen’, hadden we er iets van gedacht.

Terug van weggeweest

Volgende week, als onze eigen wereldreizigers afgetraind, met opgeladen batterijen en veilig geland op vaderlandse bodem, terug bereid zijn hun kunsten te tonen, mogen de eersteklassers opnieuw op ons rekenen. Of ze het graag hebben of niet. Tot zolang mochten we ons gelukkig prijzen dat er in de lagere regionen wel geravot werd. Wat ons de kans geeft op een niet-alledaags en heugelijk gebeuren in te zoomen.

Waar is de tijd?

Het is lang anders geweest, en zo vanzelfsprekend is het niet dat drie Antwerpse gloriën van weleer in gunstige zin nog eens van zich laten spreken. Mogen we buitenstaanders uit andere gouwen en snotneuzen die het allemaal niet hebben meegemaakt in herinnering brengen dat R. Antwerp FC, Beerschot en Berchem Sport jarenlang samen in de hoogste afdeling speelden en daar mee het goeie weer maakten? Nostalgie? Ja, en we maken er geen geheim van dat we er hartzeer aan overhouden. Maar er is hoop in bange dagen.

Overvloed

Wat een weelde. Antwerp aan de leiding in de strijd voor het tweede periodeticket in 1B, Wilrijk-Beerschot dat de zeges aaneen blijft rijgen aan kop bij de 1ste amateurs en Berchem Sport van hetzelfde bij de 2e B amateurs. Dat noemen we geen amateurs meer. Kortom, het kan niet meer op. En dan was er nog het verzoek van Freddy van Gaever, u allen bekend, om niet over het hoofd te zien dat ook Ternesse, de plaatselijke ploeg uit Wommelgem, aan de leiding staat in eerste provinciale. Waarvan akte. En het is goed voor één keer.

Probleem

De Europese voetbalbond UEFA zit met een probleem. Negen Europese clubs, waaronder vijf uit Groot-Brittannië, zijn zo steenrijk en machtig dat niemand ze nog kan bijbenen. Waardoor het Europese voetbal, met altijd hetzelfde weerkerend patroon, een flauwe bedoening wordt en tot een onderonsje is verworden tussen de negen superrijken. Dat is de stelling van de UEFA, waar ze nogal lichtzinnig over het hoofd zien dat Antwerp onlangs zijn schuldenberg heeft gehalveerd, en als het dat tempo volhoudt goed op weg is om op termijn die rijke clubs bij te benen. Dan kunnen Beerschot-Wilrijk en Berchem Sport niet achterblijven. Al zal dat nog niet voor morgen zijn, vermoeden we.

Te zot

Eigenlijk zouden we er geen woorden aan vuil moeten maken. Het verdict van de FIFA om vanaf 2026 een WK met 48 ploegen in het leven te roepen, is te gek om dood te doen. Om de poen en macht is het te doen. Wat dacht ge? FIFA-voorzitter Gianni Infantino toont zich alleszins een waardige opvolger van de grootmeesterlijke sjoemelaar Sepp Blatter.

Roes

Het wereldje van de veldrijders mag dan redelijk beperkt zijn en zich afspelen binnen een kringetje waar iedereen zowat iedereen kent, de interesse van de buitenwereld is er niet minder om. Begin deze week waren er al een kleine twintigduizend tickets de deur uit voor het WK dat zondag over acht dagen plaatsvindt in het Luxemburgse Bieles. Dat belooft. Temeer nu de liefhebbers van het genre al in een roes zijn en halsreikend uitkijken naar het veelbelovende duel voor de regenboogtrui tussen de gedoodverfde topfavorieten Wout van Aert en Mathieu van der Poel.

Volkstoeloop

De organisatoren van het wereldkampioenschap veldrijden verwachten op zijn minst dertigduizend toeschouwers in Bieles. Dat zou al een succes zijn, maar voor sommigen is veel nooit genoeg. “Mag het wat meer zijn?” vroeg onze sympathieke overbuur. De man is niet alleen een hevige fan van alles wat met cross te maken heeft, hij is tevens kruidenier. Dat hij zijn vak kent, is duidelijk.