In een Vlaamse krant stond vorige week een berichtje dat de aanvragen voor een nieuwe voornaam op een paar jaar tijd verdriedubbeld zijn.

Frans Rolls Royce

Daar is natuurlijk een reden voor, en in Nederland is het niet anders. Kinderen zijn, eens volwassen, hun zogenaamd creatieve voornaam beu die de idioten van ouders uit hun duim zogen. Tot 1970 bestond in dit land de goede wet die stelde dat alleen namen uit de heiligenkalender en de oude geschiedenis toegestaan werden. “Want er komen andere tijden” zong Boudewijn de Groot. Ook op dit punt werd de belangrijkste eigenschap van het Nederlands recht opgerekt: het gedoogbeleid. Toen de invasie uit alle ’s Heren landen begon, was de dijk al ondermijnd en binnen de kortste tijd is ie weggespoeld. Officieel behield de ambtenaar van de burgerlijke stand het recht namen te weigeren bij de geboorteaangifte wegens ongepast. Dus kon de theologische discussie beginnen over wat ongepast nu juist is. Aanvankelijk was er nog enige terughoudendheid en lachte Nederland met de ouders die hun kinderen met belachelijke namen opzadelden. Einde de jaren zeventig begin jaren tachtig liep Emile Ratelband nog tegen de muur. Die man was jarenlang niet van het televisiescherm te branden. Hij verkocht als positiviteitsgoeroe kletspraatjes waarmee je letterlijk over hete kolen zou kunnen lopen. Dat alles begeleid met zijn strijdkreet: ”Tsjakka!” Hij veroorzaakte ophef met de voornaam van zijn zoon: “Frans Rolls Royce”. Geweigerd. Een dochter wilde hij “Tsjakkalotte” noemen. Ook geweigerd.

Jeanne d’Arc

Hij was duidelijk zijn tijd vooruit, want een paar jaar later las ik een geboortekaartje van een tweeling met de toegestane voornamen Bizon en Distelbloem. Maar af en toe houdt een ambtenaar zijn poot stijf. Hier een lijstje van geweigerde namen: Dienaar van God, TomTom, Maastricht, Marieke Methadon, Urine. Voornamen die door een rechtbank geweigerd werden maar die in beroep toch mochten: Jeanne d’Arc, F, Geisha, enzovoort. Een naam die zelfs de rechtsleer haalde, is die van de nu 19-jarige Panter Fonny Miracle-of-love. Aanvankelijk weigerde de ambtenaar de naam (toen nog zonder streepjes) en aanvaardde alleen Miracle als derde voornaam. Maar de ouders trokken naar de rechtbank en argumenteerden dat het wat moeite had gekost om de baby te produceren. Mits ze streepjes gebruikten mocht het dus wel. Bij de tienjarige River Rain-Beau was er jaren later geen probleem.

Hersenloze BN’ers

De afgelopen tien jaar ging het erg hard. Blijkbaar zijn er twee soorten Nederlanders die een competitie houden om de belachelijkste voornamen uit de duim te zuigen. De eerste soort bestaat meestal uit proleten die voor één keer in hun leven denken een origineel idee te krijgen, en bij de tweede soort vind je vooral televisieparkieten. Een kleine greep uit de koker van dom BN-Nederland: Otis Cornelis Brussel, Zola Zaza River, Splinter, Charlie Chang (doch geen Chinees in de familie te bespeuren). Het is in die kringen tevens heel hip je zoon een meisjesnaam of je dochter een jongensnaam (Elvis, Piet) te geven. Dat inspireert mindere goden om eveneens onnozel te doen. Een Rotterdams koppel vond de film Pirates of the Caribbean zo goed dat ze het zoontje Sparrow noemden en een andere telg Feyen, want ze supporteren voor Feyenoord. Vorig jaar haalden volgende namen van nieuwgeborenen de actualiteit: Hunk, Wijtze-Oebele, Q’ZHN, Knar, D’Artagnaniël, Tippie-Tipper, Efrenz-jeeniek, Eh. Als u nu denkt dat de Nederlanders stapelgek geworden zijn, dan heeft u het mis. De populairste jongensnaam is Daan, en dat was ie tien jaar geleden ook al. Blijkbaar waren vorig jaar van origine Joodse namen nogal populair, want Noah, Sem en Levi staan in de toptienlijst, en daarmee kan je zonder veel problemen op straat en in de school komen. Bij de meisjes is alles nog veel traditioneler: Anna, Emma, Sophie en Eva zijn blijvertjes. Kunt u niet genoeg krijgen van voornamen (of zoekt u een originele voornaam), surf dan naar www.vernoeming.nl. (Daar vindt u ook de idiootste Vlaamse bedenksels.) U leest er ook een reeks namen die stelselmatig geweigerd worden, want ergens zijn er nog regels. Die namen klinken steevast erg Nederlands zoals IJsbrandszoon of Willemszoon, want Nederland is wel keihard als je durft een kind een naam te geven die ook als achternaam gebruikt wordt.

Willem de Prater