Zeg nu nog dat Nederlanders niet naar de VRT kijken. Nausicaa Marbe, Nederlands beste columniste, besteedde aandacht aan De Afspraak in haar vrijdagse column in De Telegraaf.

Leugenaar Schols

Ziehier wat ze over de leugenaar Schols schreef die met de bekende Vlaams-Iraanse activiste Darya Safai sprak. “Ze kwam uitleggen hoe ze in Iran en in sommige Belgische milieus ervaren had dat religieuze groepsdruk de vrije keuze van moslima’s vermorzelt. Dat pikte de presentator niet. Was het niet zo, vroeg hij, dat de ervaringen van mevrouw in Iran haar beeld van de werkelijkheid hadden vertekend? Pardon? Hier werd de ervaringsdeskundige de ervaring kwalijk genomen. De ‘werkelijkheid’ staat niet voor wat de Iraanse heeft beleefd, maar voor het sprookje waar de tv-presentator in gelooft en dat de Iraanse ervaring verstoort. Dit is de alternatieve werkelijkheidsbeleving sinds de arbeidsmigratie uit islamitische landen op gang kwam: feiten gelden als leugens indien ze niet passen bij het gewenste verhaal.” Beschamend voor een Vlaamse regering die blijft dulden dat belastinggeld een troep mediacriminelen subsidieert.

Geen onderzoek naar zelfcensuur?

Is het in Nederland zoveel beter? Neen en ja. Neen, want historicus Geerten Waling betoogde nog vorige week (wel in de linkse De Volkskrant) dat ook de Nederlandse journalisten kruipen om correct te zijn, want anders worden zij kaltgesteld door eigen collega’s. De goede naam in het eigen kippenhok is belangrijker dan de waarheid. Typisch is (en dat geldt evengoed voor Vlaanderen) de regel: hoe hoger opgeleid, hoe correcter, hoe conformistischer. Dat merk je aan de permanente vergelijkingen van Trump met Hitler. Complete nonsens, maar Waling noteert dat professionele journalisten geen absolute waarheid meer erkennen al bewijzen de feiten het tegendeel. Wel zijn ze sterk in het lanceren van hetzes en verdachtmakingen. VARA-weblog schreef na het debat in De Balie (zie ’t Pallieterke van 2 februari) dat er gesproken werd over de “deportatie van honderdduizenden moslims”. Daar was geen woord van waar, maar andere media verspreidden kritiekloos die leugen. Twee weken geleden stemde de Tweede Kamer over een liberale motie waarin onderzoek gevraagd werd naar de zelfcensuur van Nederlandse wetenschappers. Vooral in de hobby-afdelingen (die zichzelf geesteswetenschappen noemen) heerst een verstikkende correcte mentaliteit. PvdA, GroenLinks en D66 stemden tegen, want dit zou hun bedrog ontmaskeren.

Beschamend en laf

Maar ja, soms is het beter in Nederland. Onthutsend was vorige week een programma over de historische houding van de socialisten tegenover de migratie-ellende. Historische beelden van twintig, dertig jaar geleden toonden PvdA-vooraanstaanden die beschamend brutaal iedere realiteit ontkenden, die eisten dat iedereen met wat kritiek maatschappelijk dood verklaard werd. In één geval (de centrumdemocraat Janmaat) gebeurde dat ook echt, en geïnterviewden gaven toe dat hij de enige was die de realiteit beschreef. Indrukwekkend was de getuigenis van gewezen politici als Rob Oudkerk, toenmalig voorman van de Amsterdamse PvdA. Hij gebruikte voor het eerst de uitdrukking kut-Marokkanen op een ogenblik dat hij de microfoon even vergeten was. Hij vertelde dat de PvdA-bazen hem verboden de minste kritiek op migranten te uiten. Sterker nog, hij kon zijn politiek vel alleen redden als hij in een televisiedebat met Pim Fortuijn het tegengestelde vertelde van wat hij werkelijk dacht. Beschamend vond hij zijn houding nadat hij de vroegere beelden zag. Zelfde reactie bij gewezen PvdA-voorzitter Felix Rottenberg (die u misschien kent van DWDD) op zijn gelijkaardig gedrag. “Laf” noemde Rottenberg zich. Dit zijn misschien late bekeringen maar kunt u zich dergelijk programma indenken bij de VRT? Onmogelijk, want dat zelfreinigend vermogen ontbreekt in Vlaanderen. Het moet zelfs niet altijd over die rotte Midden-Oosterse ideologie en haar racistische, seksistische en criminele aanhangers gaan. Die bekentenistelevisie bestaat niet bij de VRT; wel – zij het mondjesmaat – in Nederland. Een paar jaar geleden produceerde de NPO een programma met uitspraken van bekende Nederlanders over pedofilie in de jaren tachtig en negentig. Prominenten zoals de bekende tv-presentator Koos Postema wrongen zich in duizend bochten om hun toenmalige abjecte goedkeuring te nuanceren, maar het was ontluisterend. Ooit een nochtans gemakkelijk te produceren dergelijk VRT-programma gezien?

Willem de Prater