Wanneer twee opeenvolgende bevoegdheidsconflicten ingeroepen worden, kan men het bezwaarlijk over een vlotte afhandeling hebben. Toch is het luchthavendossier – een ‘klotendossier’ dixit Etienne Schouppe – heus niet zo complex als de commotie doet vermoeden. Met kortzichtige dorpspolitiek als verklaring komt men al een heel eind.

‘Reculer, déplacer’, verlengen of verleggen; noem het gerust tweetalige spraakverwarring. Brusselse Excellentie Guy Vanhengel slaagde er alvast in de scoop van het weekend op zijn conto te schrijven. Jammer toch dat ook Franstalige kranten, in dit geval La Libre Belgique, door Vlamingen gelezen worden. Té weinig, noem het gerust ons stokpaardje, maar toch. En dan moet je vaststellen dat de klinkklare nonsens die hij verkondigt voor een standaard Franstalig publiek onversneden nectar is.

Het begon allemaal in zijn gemeente Evere met de eerste luchthaven, legt hij uit. Wat aanvankelijk niet meer dan een veredeld grasperk was, breidde uit… en verschoof. Toen kwam er Haren, Melsbroek en uiteindelijk Zaventem. Ook Brussel breidde in die jaren uit, dus zou je er, de dingen observerend vanop de planeet Zork, haast een logische ontwikkeling in ontwaren. Wie de dingen vanuit een aards oogpunt bekijkt, ontwaart vooral lulkoek van de zuiverste soort.

Simpele synthese…

Dat, zoals Etienne Schouppe ooit zei, het dispuut een ‘klotedossier’ is, zullen we niet ontkennen. Toch kan het relatief eenvoudig worden samengevat. Volgt u even mee? De luchthaven ligt in het Vlaams Gewest, op zo’n twaalf kilometer van de Brusselse Grote Markt. Dit betekent dat op amper enkele kilometers van de belangrijkste startbanen het Brussels Gewest begint, en daar gelden niet enkel strengere geluidsnormen dan in Vlaanderen, ze zullen voortaan ook strikt worden toegepast. Sommige cijfers zijn misschien wat overdreven, maar die Brusselse nultolerantie zal economische repercussies op de luchthaven hebben. Dat net die plek een enorm potentieel in zich draagt voor (ongeschoolde) arbeidskrachten, waarvan er in Brussel behoorlijk veel stempelen, interesseert de hoofdstedelijke regering niet. Geen vliegtuigen boven Brussel, bedoelen ze eigenlijk. Eens opgestegen, moeten die vliegtuigen maar fors zwenken, boven de Rand. Die landingsbaan wat in oostelijke richting verplaatsen, hetgeen Vanhengel bedoelde, moet dat afbuigen wat makkelijker maken. Voilà!

… en een simpele oplossing

Mispak u niet, dit gaat niet over milieu of veiligheid. Dat is slechts retoriek. In werkelijkheid is dit verhaal een soep van dorpspolitiek, NIMBY, zoals dat zo mooi heet. Geen lasten voor ons, leg die maar elders. BHV is dus gesplitst, en lui als Vanhengel schrijven zich perfect in die logica in. Zijn loopbaan zal hij afronden in Brussel, en daar moet hij stemmen ronselen. De tijd dat hij zich ook moest bekommeren over wat men in Zaventem, Steenokkerzeel of Kampenhout vond, is voorbij. “Beter zoeken naar oplossingen in plaats van te polariseren”, klonk de tweet van partijvoorzitster Rutte. Mooi, maar daar staat dan een onwrikbare Vanhengel: “Nous, on ne bougera pas.

Is er dan geen oplossing mogelijk? Tuurlijk wel. Er zijn internationaal aanvaarde methodes om zo’n spreiding te realiseren. Gezondheidseconoom Lieven Annemans berekende ooit dat door zo’n correcte spreiding uit te werken, los van gewestgrenzen en electorale epicentra, het qua geluidshinder snor zat voor ieders gezondheid die in het hele gebied woonde.

Deelt u soms ook ons gevoel dat we op de rand van een vulkaan aan het dansen zijn?

KNIN