N-VA mag een ‘grand slam’ in de steden vergeten

2017-08_01_EDC - Siegfried Brack (Medium)In 2018 inbreken in alle belangrijke Vlaamse stadsbesturen en daarna op de golf van de overwinning scoren in 2019. Dat was tot voor kort de strategie van de N-VA. Maar de Vlaams-nationalisten beseffen dat enkele rode bastions moeilijk in te nemen zullen zijn. Gent is een verloren zaak omwille van Bracke-gate. Maar ook Brugge en zeker Oostende uit het rood halen, lijkt een onmogelijke opdracht.

Het is de droom van de hele N-VA-top: op zondagavond 14 oktober 2018 op tv een kaart van Vlaanderen zien verschijnen die vooral geel kleurt. Als de N-VA in grote stukken van Vlaanderen de grootste partij is bij de gemeenteraadsverkiezingen, dan zal dat een jaar later positief afstralen op de federale, Vlaamse en Europese verkiezingen van 2019. Immers, de Vlaming kiest altijd voor de winnaars. Echter, de grootste partij zijn in grote delen van het landelijke Vlaanderen en in de kleine steden, is niet voldoende. Er moeten ook symbolische overwinningen in de centrumsteden worden behaald. Een overwinning betekent: de socialisten uit hun laatste bastions verdrijven. Een ‘grand slam’ in de steden dus.

Sinds deze week wordt dat een zeer moeilijke opdracht. De reden is bekend: de dramatische communicatie rond de schnabbels bij Telenet van Kamervoorzitter en gedoodverfd Gents lijsttrekker Siegfried Bracke (N-VA). Bracke zou in 2018 de linkse meerderheid in het Gentse stadhuis breken. De kans dat dit gebeurt, wordt ook met Elke Sleurs als lijsttrekker zeer klein. Akkoord, zij kan zich een progressief imago aanmeten. Als staatssecretaris hield ze zich bezig met armoedebestrijding, holebirechten en vrouwendiscriminatie. Allemaal ‘soft’-thema’s die bij het Gentse bobo-publiek zeker aanslaan. Maar weegt Sleurs politiek zwaar genoeg? Haar passage als staatssecretaris liep niet over rozen. Onder andere het departement fiscale fraudebestrijding werd haar na een tijd afgenomen. Misschien is het eerder de bedoeling dat Sleurs de N-VA een afgang bespaart in Gent, dan wel dat ze de partij naar een overwinning kan loodsen.

De sociale mix in de Arteveldestad zou het voor de N-VA altijd moeilijk hebben gemaakt, ook om coalities te vormen. Een sterk links electoraat dat de kern van het kartel Groen-sp.a vormt, liberalen die spuwen op alles wat Vlaamsgezind is… De vele jonge West-Vlamingen die naar Gent zijn verhuisd zijn ook niet de grote conservatieven. En als er al een antilinks electoraat is, dan zijn het de laaggeschoolden die voor het Vlaams Belang kiezen.

Kansen in Leuven en Hasselt

Bij de top van de N-VA wist men dat Bracke, nog voor de heisa rond zijn adviesfunctie bij Telenet, het tijdens de lokale verkiezingscampagne moeilijk zou krijgen. Het was dan ook geen drama om hem te laten vallen. Zeker omdat Bracke bij veel N-VA’ers sowieso niet in de bovenste schuif ligt. Een opportunist in de ogen van veel kaders. Geen stamboomflamingant ook. En niet vergeten: als journalist de geestelijke vader van de arrogante en moraliserende duidingsformats op de VRT, met Terzake voorop.

Er komt geen gele golf over Gent. Anders is het misschien in steden als Leuven, waar het post-Tobbacktijdperk kansen biedt. Ook Hasselt opent perspectieven. Links hangt daar in de touwen na een aantal schandalen die in pers opvallend weinig aandacht kregen. En in Mechelen kan de N-VA zich in het bestuur verankeren. Al zijn de plannen van de N-VA-top om Johan van Overtveldt van Kapellen naar Mechelen te doen verhuizen geen bewijs van groot politiek inzicht. Moet deze economist over lokale politiek in debat gaan met Bart Somers? Om nog te zwijgen over het afschuimen van markten en teerfeesten. In Kortrijk kan de anti-CD&V-coalitie mét N-VA worden verdergezet. In vele steden stellen de christendemocraten sowieso niets voor.

Elders in West-Vlaanderen ligt Brugge. Kan Pol van den Driessche daar het verschil maken? Het valt te betwijfelen. Binnen de N-VA is te horen dat de man enkel nog een prominente rol speelt omdat Bart de Wever dat wil. Mensen die de N-VA-voorzitter ooit een dienst hebben bewezen, kunnen op zijn bijna eeuwigdurende steun rekenen.

Surfen op de nationale N-VA-golf

En dan is er wat sommigen als het laatste rode bastion zien: Oostende. Johan vande Lanotte voelt nattigheid en komt op met een stadslijst. Kwestie van de band met de sp.a te minimaliseren. De socialisten kunnen er rekenen op 35 procent van de stemmen. De absolute meerderheid van goed tien jaar geleden is ver weg. Maar rood Oostende heeft de troeven in handen. Bart Tommelein van Open Vld profileert zich als uitdager, en daar wordt eens goed mee gelachen. In 2012 voerde die al campagne onder het motto ‘weg uit het rood’. De avond van die verkiezingen zette hij de coalitie met de socialisten gewoon verder. Kan Tommelein ingaan tegen de keizer van Oostende als hij al twaalf jaar op de hoogte is van de kuiperijen van Vande Lanotte?

In Oostende is de N-VA de tweede grootste partij en met Vlaams Parlementslid Björn Anseeuw heeft ze een bekwame lijsttrekker. Maar de N-VA is in Oostende, net als in een aantal andere steden, groot geworden op de nationale electorale golf van de partij. Een echt nationaal kopstuk is Anseeuw niet. Dat maakt het ook moeilijk om op te komen tegen Vande Lanotte, die gepokt en gemazeld is in de nationale politiek.

‘t Pallieterke


Tags assigned to this article:
2017-08Hoofdartikel

Related Articles

Generaal Piquemal

“Deelname aan een samenscholing die niet ontbonden is nadat daartoe een bevel was gegeven.” Zo luidt de beschuldiging van het

Huis van Alijn vernieuwt

In deze rubriek kwam het documentatiecentrum en museum voor het Vlaamse volksleven Huis van Alijn al meermaals aan bod. Het

Film

Een stukje filmgeschiedenis Den dikke en den dunne (1) Op het voorbije Filmfestival van Cannes werd een compilatie van niet