Uitgave Mein Kampf met staatsadvies?

Een jaar geleden kwamen de Franstalige liberalen van de MR met het idee op de proppen om in België de uitgave van Mein Kampf van Adolf Hitler te verbieden. Vincent Scourneau, MR-Kamerlid, wilde een totaalverbod op basis van de bestaande antidiscriminatiewetten. Vreemd, want het is goed om weten dat het boek nooit verboden is geweest, zelfs niet in de jaren vlak na de oorlog toen alles nog heel vers in het geheugen lag.

Het voorstel van de MR oogstte niet veel instemming. Velen vonden het contraproductief om met een verbod iets te bestrijden, anderen vreesden dat de clandestiniteit ook weer slapende honden zou wakker maken. Ook waren er mensen die opperden dat alles uiteindelijk toch via illegale circuits en zelfs via het internet te verkrijgen blijft, terwijl er anderen onderstreepten dat het historisch begrijpen en het bijhorende onderzoek niet mag gefnuikt worden. En ook: als we dit gaan verbieden, dan kan het morgen weer wat anders zijn…

Boek in het boek?!

Het voorstel haalde het dus niet. Maar de MR bleef niet bij de pakken zitten en diende op 18 januari jl. een wetsvoorstel in ‘houdende de verplichting voorwaarden te doen gelden aangaande de publicatie van Mein Kampf, op eerder welke drager’. In mensentaal wil dit zeggen dat er voorwaarden aan een uitgave van het boek zouden moeten verbonden worden. Zo zouden volgens het voorstel de bepalingen van de wet van 30 juli 1980 ‘tot bestraffing van bepaalde door racisme of xenofobie ingegeven daden’ alsook van de wet van 10 mei 2007 ‘ter bestrijding van bepaalde vormen van discriminatie’ moeten vermeld worden. Tevens moeten ook ‘de misdaden tegen de menselijkheid waartoe de stelselmatige tenuitvoerlegging van de in dit boek voorgestane leer heeft geleid’, opgesomd worden. En omdat dat nog niet genoeg is, zou er ook een kritische analyse, opgemaakt door een deskundigencomité – dat door de minister van Justitie is aangesteld – aan moeten toegevoegd worden, met als doel de in het boek gehanteerde veronderstellingen inzake rassuperioriteit te weerleggen. Meer nog: door datzelfde deskundigencomité geselecteerde uittreksels uit het vonnis van het Internationaal Militair Tribunaal van Neurenberg mogen ook niet ontbreken. Een boek in het boek als het ware.

Censuur

Maar met dit arsenaal aan waarschuwingsmateriaal, vangt de MR opnieuw bod. Trop is ook hier te veel en te veel is ook hier trop klaarblijkelijk.  “Het opleggen van een ‘waarschuwing aan de lezer’ met een door de overheid bepaalde vaste inhoud lijkt in strijd te zijn met de vrijheid van drukpers”, zo countert CD&V. Ook historicus Bruno de Wever (UGent) – die al is benaderd voor een kritische heruitgave van Mein Kampf, zoals in Duitsland – vindt het wetsvoorstel niet zinvol: “Ik ben in het algemeen geen voorstander van overheidscensuur. Ik zie echt niet in waarom je een uitzondering moet maken voor dit boek.”

Wie het boek ooit in handen had en een poging heeft gedaan om het te lezen, laat staan te begrijpen, was eraan voor de moeite. Het boek is zeker voor de hedendaagse lezer niet gemakkelijk te lezen; geen hapklare brok. De stijl is langdradig, breedsprakerig en drammerig, zodat Hitlers gedachtegang moeilijk te volgen is. De thematiek is daarnaast sterk gedateerd, omdat het boek voor een belangrijk deel ageert tegen het Verdrag van Versailles. Een beetje historisch inzicht is een minimum om een en ander in de juiste context te zien. Bovendien kan het bezwaarlijk als een soort praktische handleiding gezien worden voor een nieuwe moderne politieke beweging. De ontwikkelde rassentheorieën en de politieke aspiraties zijn hopeloos achterhaald en voldoende door de feiten en wetenschappelijk weerlegd. De Duitsers die het destijds in hun boekenkast hadden staan, hadden het wellicht meer als hebbeding dan wel als een bruikbaar en helder handboek.

Geen nieuwe index!

De nazi’s verbrandden boeken die hen niet aanstonden. Censuur was een van hun wapens om andersdenkenden de mond te snoeren. Het lijkt dan ook niet erg zinvol hun methodes te gaan gebruiken. De lezer moet kritisch genoeg zijn om een redelijk oordeel te vellen. Bovendien is er in een open en vrije samenleving voldoende materiaal voorhanden om zich een objectief beeld over een en ander te vormen. En vooral: de mensen zijn niet dom. Een betuttelend vingertje van de overheid kunnen we dus best missen. Overigens zijn er nog tal van politieke boeken van andere strekkingen die evenzeer vraagtekens oproepen. Moeten die dan allemaal voorzien worden van uitputtende waarschuwende teksten? Of moeten die allemaal op de lange indexlijsten van ‘verboden boeken’ komen te staan? Die tijd is echt voorbij en dat is maar goed ook.

Gratis en voor niets

Straf dus dat het voorstel van een liberale partij komt waar vrijheid van denken en handelen centraal staat. Tweede bedenking, zou Vincent Scourneau, MR-Kamerlid dat boek gelezen hebben van begin tot einde? Ik denk het niet.

Tot slot: ik lig absoluut niet wakker van Mein Kampf in welke versie dan ook. Ik heb het boek nooit gelezen, zelfs nooit in handen gehad. Ik loop al bijna 40 jaar mee in de zogezegde ‘radicaal-rechtse’ milieus en ik heb het boek nooit aangeboden gekregen of op een boekenstand zien liggen. Ik vernam dat er dit jaar een nieuwe editie komt in Nederland, uitgegeven bij de bekende en gerenommeerde uitgeverij Prometheus. Weliswaar voorzien van historische commentaren, zoals bij de nieuwe versie in Duitsland. Zelf deed ik snel wat opzoekingswerk op internet, en binnen vijf klikken kon ik gratis een Nederlandstalige, een Duitse en een Engelse versie downloaden. En ook via Bol.com Amazon, Eci boekenclub, en Standaard Boekhandel is het boek te koop en op enkele dagen leverbaar.

De enige bedenking die een mens dan kan maken, is: hebben ze bij de MR echt niets beters te doen?

KvC


Tags assigned to this article:
2017-08Actueel

Related Articles

Hillary Diane Rodham, echtgenote Clinton (2)

Tijdens de verkiezingscampagne van 1992 kondigt Bill Clinton aan dat de Amerikanen “twee voor het geld van één” krijgen. Zijn

Echo’s uit de Koepelzaal

Begroting We naderen het einde van het parlementaire “werkjaar” en daar hoort nog wat begrotingscontrole bij. Een uitgelezen moment vanzelfsprekend

Sport

Een Memorial om te koesteren Succesformule Het gebeurt niet alle dagen dat we de loftrompet mogen bovenhalen. Voor de Memorial