Het begon allemaal in 2003. Schrijver-presentator Jo van Damme schreef een monoloog voor de Gentse acteur Bob de Moor, ook gekend van het kleine en grote scherm. Op de Gentse Feesten van dat jaar voerde hij “De laatste hongerkunstenaar” voor het eerst met brio op. De tragikomedie sloeg meteen aan en liet gedurende twee seizoenen zestig Vlaamse zalen vollopen.  

Zo kan men de start van het “Vernieuwd Gents Volkstoneel” samenvatten. De Moor had het jaar voordien nog de artistieke en zakelijke leiding van het Tieltse Theater Malpertuis op zich genomen en hij leek met het Gentse initiatief vooral de artistieke band met zijn geboortestad te willen bestendigen. De naam van het gezelschap is onmiskenbaar een verwijzing naar de rijke traditie van Gents volkstheater. Men slaagde er de afgelopen jaren ook daadwerkelijk in met tal van gesmaakte producties in de voetsporen van het Gents en Nieuw Gents Volkstoneel te treden. Met het predicaat “vernieuwd” lijkt het er bovendien op dat de groep rond De Moor de Gentse toneelcultuur, ja, zelfs het genre an sich, naar een hoger niveau wenst te tillen.

Herkenbaarheid

Het zou geen volkstoneel zijn, natuurlijk, moesten bedenkers en uitvoerders niet met beide voeten op de grond blijven. De Moor en zijn collega’s weten dat de succesformule erin bestaat het publiek met toegankelijke verhalen aan te spreken in zijn alledaagse gevoelens en verlangens. Kritische en satirische blikken op mens, maatschappij en politiek worden op humoristische of aandoenlijke, doch steeds herkenbare wijze in een modern verhaal gegoten. In het jaar na de doorstart waagde De Moor het om in de huid te kruipen van stadsgenoot Guy Verhofstadt. In “De Vlaamse Reus” maakt huisauteur Van Damme de toenmalige eerste piet van het land letterlijk een kopje kleiner. De opvoering van de onhebbelijke dwerg Verhofstadt is misschien wel de meest treffende voorstelling die veel mensen zich van dit soort politici maken. Naast politieke kwinkslagen zijn vooral geld- en familiekwesties, opnieuw zeer tastbare themata, aan de orde van de dag. Hoe groot de kommer en kwel op de bühne ook lijkt, des te groter is “de bevrijding door de lach”, die zonder uitzondering het vallende doek voorafgaat.

Een bijkomende sterkte van dit toneelgenre is het rotsvaste geloof in de zeggingskracht van de volkstaal. De Moor, zelf een rasechte “gjeinteneir”, kon doorheen de jaren rekenen op tal van acteurs die het levendige Gents meester zijn. Zo maakten onder anderen Bert Verbeke, Daan Hugaert en Barbara Sarafian hun opwachting in het “Vernieuwd Gents Volkstoneel”.

2017

Dit jaar gaat De Moor verder volgens het vertrouwde stramien. Tot eind april zal het stuk nog worden vertoond dat op de Gentse Feesten van vorig jaar in première ging. “Schoon ogen” is het relaas van een frivole ondernemer vol grootse voornemens, met snedige inzichten. Op zondag 19 maart is dit muzikaal onderbouwde stuk ook in de Antwerpse zaal Elckerlyc te zien.

Tegen dat men in de Arteveldestad de zotskappen opnieuw van onder het stof haalt, wordt “Het huisbezoek” voorbereid. Een brede bezetting, met onder meer Chris van den Durpel, stelt in dat stuk andermaal de listigheid van het politieke bedrijf aan de kaak. Geef toe dat de actualiteit hen daar meer dan een handje in helpt.

Voor meer info en de volledige programmatie kan u terecht op www.vernieuwdgentsvolkstoneel.be

Tom