Vorige week schreven we dat de Vlaamse overheid haar advies over de bouwvergunning voor het Eurostadion zou opschorten zolang er onduidelijkheid blijft bestaan over het lot van de fameuze buurtweg. We kregen duidelijke signalen in deze zin, maar blijkbaar was men in bepaalde kringen op het laatste moment van gedacht veranderd. Donderdag kwam Ruimte Vlaanderen dan toch met haar standpunt naar buiten, maar het advies was verrassend kort: er werd met geen woord gerept over de vele honderden bezwaren inzake ruimtelijke ordening.

De Vlaamse administratie weigerde zich dus uit te spreken over de belangrijke vraag of de plannen wel pasten binnen het GRUP, de ruimtelijke plannen die de Vlaamse regering in 2011 had vastgelegd. De hamvraag of het stadion en de ‘donut’ ernaast samen onder het plafond van 20.000 m² kantoren en 50.000 m² recreatie bleven, werd dus niet beantwoord.

Belangrijk nieuw element

Wel liet de administratie klaar en duidelijk verstaan dat er geen bouwvergunning kan worden afgeleverd zolang de buurtweg er ligt én zolang er geen samenwerkingsakkoord is afgesloten tussen Ghelamco en het Vlaams Gewest. Dit laatste was een belangrijk nieuw element. Het vond zijn oorsprong in de ligging van het stadion, op minder dan 30 meter van de Ring. Normaal mag men in deze zone niet bouwen, tenzij men over een gedetailleerd samenwerkingsakkoord beschikt met het Vlaams Gewest over de infrastructuurwerken en alle belangrijke aspecten inzake mobiliteit. Dit akkoord stond nog niet op papier. Bevoegd hiervoor is niet minister van Ruimtelijke Ordening Joke Schauvliege (CD&V), maar wel minister van Openbare Werken Ben Weyts. De administratie van Schauvliege schoof dus subtiel de hete aardappel door naar haar N-VA-collega.

Weyts had voordien reeds een belangrijke sleutel in handen omdat hij de eindbeslissing moest nemen over twee stukjes grond van het Vlaams Gewest. Die had Ghelamco absoluut nodig om zijn plannen te kunnen realiseren. Maar in het Vlaams parlement had hij, in antwoord op een vraag van VB’er Sintobin, geweigerd om kleur te bekennen: hij zou over deze stukken grond pas beslissen na afloop van alle procedures. Hij wou op die manier voorkomen dat er procedurefouten werden gemaakt en tegelijk openlijke onenigheid vermijden met regeringspartijen CD&V en Open Vld. Nu Weyts over een tweede sleutel beschikte, vond hij het niet langer nodig om de procedures af te wachten en trok hij de stekker uit het Eurostadionproject: dinsdagmiddag maakte hij bekend dat hij de twee gronden niet zou verkopen. Terecht verwijst hij daarbij naar het weggevallen draagvlak voor het stadion (zowel RSC Anderlecht, de Voetbalbond als de gemeente Grimbergen haakten af), dat in de praktijk een kantorenproject was geworden.

Ghelamco blijft strijdvaardig

Ghelamco toonde zich dinsdagavond nog strijdvaardig. Het Ieperse bedrijf kondigde nog steeds een beroepsprocedure aan tegen de weigering van de bouwvergunning door het Grimbergse schepencollege, maar de slaagkansen zijn minimaal. De buurtweg zal wellicht door de deputatie worden afgeschaft en in theorie kan de bouwvergunning worden toegekend zonder de overdracht van de twee lapjes grond, maar vermits Ghelamco geen samenwerkingsakkoord op zak heeft met het Vlaams Gewest inzake mobiliteit, lijkt het lot van het Eurostadion bezegeld.

Op een uitgebreide persconferentie had het bedrijf dinsdag nog alles uit de kast gehaald om aan te tonen dat het alternatief van de renovatie van het Koning Boudewijnstadion, zoals bepleit door Brussels parlementslid Johan Van den Driessche, niet realistisch zou zijn. Ghelamco had hiervoor een Nederlands studiebureau onder de arm genomen, dat tot de vaststelling was gekomen dat het stadion helemaal moest worden afgebroken om aan de UEFA-normen te voldoen. De kostprijs voor afbraak en heropbouw zou ruim 300 miljoen euro bedragen, evenveel als de bouw van het nieuwe stadion op Parking C. Een West-Vlaams studiebureau had eerder aangetoond dat een renovatie mogelijk was voor een derde van deze prijs, maar dat wordt door Ghelamco dus tegengesproken.

De werkelijkheid is ietwat complexer. Brussel wil het stadion op deze locatie weg omdat de plannen voor het Neoproject (hotels, winkels, appartementen, congrescentrum…) veel meer geld zullen opbrengen zonder een stadiongebouw. Bovendien is Ghelamco zelf alleen maar bereid om mee te spelen wanneer het stadion kan gebouwd worden aan de Ring, omdat het op die manier (net zoals in Gent) dagelijks in het blikveld komt van ontelbare automobilisten. Een renovatie van de bestaande gebouwen of een nieuwbouw op dezelfde plaats interesseert de bazen van Ghelamco geen fluit. Wat betreft de timing hebben ze wellicht gelijk: een afbraak en heropbouw kan nooit meer voor het EK van 2020. Maar daar zijn we absoluut niet rouwig om.

CD&V op de barricaden

Ghelamco was er vorige week wel in geslaagd om CD&V voor haar kar te spannen. De Brusselse parlementsleden Brigitte Grouwels en Paul Delva reageerden erg ontgoocheld op het negatieve advies van Ruimte Vlaanderen. Zij vinden het Eurostadion erg noodzakelijk: “Het is immers belangrijk voor de internationale uitstraling van Brussel én voor de toekomst van het Belgisch voetbal.” Ooit werd Grouwels gerekend tot de Vlaamsgezinde vleugel van haar partij, maar daar is helaas nauwelijks iets van overgebleven. Onbegrijpelijk.

BL