Een bijeenkomst in Berchem waar de topman van de Turkse extreemrechtse partij MHP zou komen spreken, mocht niet doorgaan. Dat heeft de Antwerpse burgemeester Bart de Wever beslist. Moedig van hem, want hij loopt het risico de banbliksems over zich heen te krijgen van Recep Tayyip Erdogan, de zogezegde Turkse president.

Die heeft een resem scheldwoorden opgebouwd gaande van fascist, nazi, kampbeul tot Hitlerknecht. In Antwerpen zeggen ze “al wadde zaid da zedde zelf”. En daar vanaf. De Nederlanders kunnen erover meespreken, het taaltje dat Tayyip tegenwoordig uitbraakt. Zij wonen voortaan in een “bananenrepubliek”. Zij die tot nu toe de enige onbezoedelde democraten van deze aardkloot waren, zijn nu over de hele wereld gebrandmerkt door superdemocraat Erdogan.

Wie in zijn vuist lacht, is Filip Dewinter. Hij kondigde aan dat zijn partij overal in Antwerpen (en daarbuiten) zal betogen waar er propagandameetings plaatsvinden van Turken die pro-Erdogan zijn. Filip liet zich afbeelden met een wimpel boven zijn hoofd in de geliefde kleuren oranje, blanje, bleu; hij stond op die manier achter het volk van Wilders. Dewinter beloofde vanuit het Antwerpse VB-hoofdkwartier woensdag commentaar te geven op de Nederlandse verkiezingsuitslagen. Allen daarheen. Filip herhaalde maandag wat hij eerder al in de Kamer zei, ook in vlot Turks dat hij zich intussen eigen heeft gemaakt: “Blijf hier weg, dit is ons land; uzak dur, bu bizim ülkemiz.” Hij onthulde meteen dat de spreker in Berchem het MHP-kopstuk, gewezen kolonel Ali Güler zou zijn. De MHP-partij werd in 1969 opgericht door Alparslan Türkeş. Hij was tot zijn dood in 1997 de onbetwiste leider. Uitgangspunten van de partij zijn de superioriteit van het Turkse ras en de vereniging van alle Turkstalige volkeren. Mooi zootje dat daar naar Berchem dreigde te komen. Jan Jambon hield zich intussen op de vlakte. Hij zei dat het ministerie van Binnenlandse Zaken de zaak van de mogelijke Turkse meetings van zeer nabij volgt, maar hij riep meteen ook op “geen paniek te zaaien”. Zwakjes als ge ‘t ons vraagt. Bijna even zwak als de oppergaai van Gent die zich verschool achter de bedenking “dat er vanwege de overheid nog geen richtlijnen waren gegeven” hoe burgemeesters zich dienen te gedragen, wanneer meetings worden georganiseerd en Turkse ministers op hun grondgebied verschijnen. Daar heeft De Wever tenminste niet op gewacht.

Pagadder