De play-off 1 staat voor de deur. Voor zes ploegen kan de extra stress beginnen. De anderen kunnen genieten van een vervroegde vakantie in play-off 2.

Dat de kampioen Club Brugge of Anderlecht zal zijn, is voor iedereen duidelijk. De enige vraag is: wanneer zal één van die twee ploegen de titel binnenhalen?

Op de laatste speeldag, hoop ik. Kampioen worden op de valreep, dat is pas kicken, heerlijk, en ik weet waarover ik spreek!

De apotheose van het seizoen 1971-1972 was een echte thriller. Alles werd op de laatste speeldag beslist, met op het programma de matchen Anderlecht-STVV en RC White-Club Brugge.

Indien wij de punten thuishielden, moest Club Brugge absoluut winnen op het veld van RC White om kampioen te worden.

Wij wonnen vlot met 5-1. Toen de wedstrijd in het Astridpark al afgelopen was, stonden er in het  Stade Fallon nog zes minuten op de klok, met een 1-1 stand op het scorebord. De match was een paar keer onderbroken; het was geen sinecure om de Brugse supporters achter de omheining te houden. Wij zaten in de kleedkamer naar de radio te luisteren. Het waren de zes langste minuten in mijn leven. Niemand van de 38.000 toeschouwers verliet het Astridpark; iedereen stond nagelbijtend op het verdict te wachten.

De Bruggelingen belegerden het doel van RC White. Ik hoor radio-icoon Jan Wauters nog bezig: “Nog vier minuten te spelen. … Het is bijna onmogelijk dat de Brusselaars deze storm kunnen overleven. … Ja, Lambert gaat scoren! … Neen! Tack zit er nog met een voet tussen. Hoekschop voor Club. … Nog drie minuten…”

En zo bleef dat maar duren! Eindelijk was het zover, er werd afgefloten en het Anderlechtstadion ontplofte. Wij waren kampioen! Brugge had hetzelfde aantal punten als paars-wit, maar minder gewonnen wedstrijden.

Jan Mulder ging volledig uit de bol en was met ontbloot bovenlijf aan het rondspringen in de tribune. Toen we na de match op de receptie aankwamen, werden we al verwelkomd door enkele RC Whitespelers, allemaal ex-Anderlechtmannen: Teugels, Desanghere, Maertens, die met ons kwamen vieren.

In alle geval, die mannen moesten wel heel snel gedoucht hebben!

Er is later nog veel heisa geweest rond die wedstrijd! Kwatongen beweerden dat Anderlecht de RC Whitespelers zou hebben betaald om Club een loer te draaien. Dat weet ik niet, maar in die tijd was het absoluut niet verboden om een aanmoedigingspremie te geven. Het enige wat ik zeker weet, is dat de spelers van RC White een bak Gueuze Belle-Vue mee naar huis hebben genomen, maar ze moesten wel beloven het leeggoed terug te brengen….

Gille van Binst