Dulle Griet?!

Mevrouw de Verrezene

Nadat gij namens de paus het ereteken van Commandeur in de Silvesterorde opgeprikt kreegt, in mei 2014, ging iedereen ervan uit dat gij als Doornroosje in schoonheid en in stilte zoudt verdwijnen in de nevelen der tijden. Gij waart toen immers al pensioengerechtigd en het was goed geweest. Gij gingt alleen nog wat tijd doden als voorzitster van het Vlaams Vredesinstituut, teneinde niet in ledigheid te vervallen.

Uw carrière was een door en door CVP/CD&V-parcours. Van gemeenteraadslid tot schepen, dan naar het Vlaams Parlement om van daaruit over te waaien naar de hoogste stoel van het Vlaams Secretariaat van het Katholiek Onderwijs, bij het onderwijzend voetvolk beter bekend als ‘de Guimardstraat’. Gij werdt daar de eerste baas die niet alleen geen priester was, maar ook geen man. Met u als hogepriesteres deed daar ook het progressieve en modernistische katholicisme definitief zijn intrede. Het moest allemaal niet meer zo strak in de leer zijn, waardoor de nivellering en de uitvlakking van katholieke beginselen vrije baan kregen. We zien aan uw opvolger Lieven Boeve – die u in 2014 afloste – vanuit welke ideologisch kader hij is kunnen vertrekken om de katholieke grondwaarden nog verder uit te hollen en in de uitverkoop te zetten. Het strafste staaltje van uw ‘beleidsdaden’ was het buitenwerken uit uw onderwijsnet van de katholieke vereniging Pro Vita, die lessen rond seksualiteit verzorgde in tal van scholen. Omdat deze organisatie echter de cultuur van het leven verkondigde, dus tegen abortus, en o.m. pleitte voor seksuele relaties na het kerkelijk huwelijk en niet ervoor – standpunten van de katholieke Kerk -, werd zij de laan uitgestuurd en werd zij vervangen door de vzw Sensoa, die zich helemaal niet meer baseert op de kerkelijke moraal. Ik oordeel hier niet over; ik stel enkel vast, gelet op de context.

Ook uw uitspraak in 2012 dat iedereen een tweede kans verdient, zelfs Michelle Martin, deed wenkbrauwen fronsen. Zou dat volgens u ook gelden voor Marc Dutroux en Ronald Janssen, of terroristen, of Roger Vangheluwe? Enfin, in al uw waardeoordelen – en in tal van andere zaken – kwaamt gij vaak over als een (vrouwelijke) moraalridder, als een soort Vlaamse ‘pausin’ die maar al te graag het laatste woord voerde.

En dan komt daar plotsklaps uit het verre Leopoldsburg koene ridder Wouter Beke aandraven, op zoek naar iemand die (figuurlijk) meppen durf uitdelen, die in de leeuwenkuil van Daniël in Gent de leeuwen de wacht durft aanzeggen en als de Dulle Griet het geschut zijn werk wil laten doen. Dat is wat anders dan het Vlaams Vredesinstituut! Hij kust Doornroosje wakker. Hij bombardeert u prompt tot lijsttrekker van zijn partij in de Arteveldestad om ten strijde te trekken. Want ook zijn partij heeft daar haast geen personeel in huis om wat uit de verf te komen tegen ‘de vijand’. Hij kiest niet voor verjonging of glamour, niet voor charme of voor een medialieverdje. Neen, hij wekt een oude krokodil tot leven, met de opdracht er een flinke lap op te geven.

Helemaal verrezen, omgordt gij u met de wapenuitrusting en kondigt gij nogal wollig aan ‘rechtlijnig te zullen zijn’ en ‘mensen mee te nemen in een richting die de moeite waard is, naar een andere samenleving’. Wat dat mag betekenen, kan alleen een tsjeef weten. Wij hebben er het gissen naar. Ik ben in ieder geval benieuwd hoe een andere samenleving in Gent er gaat uitzien als gij erin zult slagen om met de Brackes van deze wereld of met de derde generatie De Clercqs een coalitie te vormen. Overigens, ook Siegfried is al een eindje in de zestig. Erg jeugdig zal het allemaal niet lijken… Het geeft dan ook te denken dat van vernieuwing, verjonging en nieuwe dynamiek niks te merken is. Tenzij gij mee de weg hiervoor baant…, maar tot nader order is daar niets van te bespeuren.

Ik vraag mij af of Gent dit soort partijpolitieke fratsen en capriolen verdient. Bij ons in ‘t stad aan de andere kant van de Schelde noemen ze zo’n toestanden gewoon bij hun naam: aarremoei troef!

‘t Pallieterke