2017-11_15_Eric - Antwerp kampioen (Medium)De bomen beginnen te botten, dan is de lente op komst, en in mei leggen alle vogels een ei, zo hebben we geleerd. De Bosuil heeft niet gewacht tot in mei om zijn ei te leggen. En wat voor een ei. R. Antwerp F.C., na jarenlange treurnis, opnieuw ín de hoogste afdeling. We kennen er die van de ene broek in de andere nog volop aan het vieren zijn. Dat het er langs beide kanten gretig aan toe zou gaan in Roeselare, was te verwachten. Maar, ere wie ere toekomt, scheidsrechter Lambrechts had de situatie goed in de hand. We kregen een vinnige maar faire wedstrijd te zien. En de winnaar is? Antwerptrainer Wim de Decker, die, als het van het rood-witte legioen afhangt, een standbeeld krijgt op de Antwerpse Leopoldplaats. Dan zal die koning die van op zijn knol op het voetvolk neerkijkt wel plaats moeten ruimen. Voor ons niet gelaten.

Plannen genoeg

Goed mogelijk dat burgemeester Bart de Wever niet weet dat de bal rond is en dat een voetbalploeg uit elf man bestaat. Hij kan niet alles weten, maar nu Antwerp promoveert, Beerschot-Wilrijk zo goed als zeker is van de titel in haar reeks, en Berchem Sport ons aangenaam blijft verrassen, kan hij er niet naast kijken dat het voetbal springlevend is in zijn stad. Het ogenblik om met plannen voor een nieuw te bouwen voetbalstadion uit te pakken, is dus zorgvuldig gekozen. Er zal nog zwaar gewikt, gewogen en gezeverd worden om de rivalen R. Antwerp F.C. en Beerschot-Wilrijk zover te krijgen dat ze erin toestemmen om in een gezamenlijk stadion te spelen, maar waar een wil is, is een weg.

Aannemen die hand

Het zou doodjammer zijn als ze in Deurne-Noord en op het Kiel de uitgestoken hand van het stadsbestuur niet grijpen. Dat de heilige grond van de Bosuil en de al even gewijde grasmat van het Olympische Stadion getuigen zijn geweest van onvergetelijke momenten, zowel in goede als in kwade dagen, kunnen we niet zomaar wegwuiven. De emoties die daar bij een deel van de supporters mee gepaard gaan, kunnen we begrijpen. Maar de twee stadions zijn achterhaald en liggen ongelukkig in dichtbevolkte woonbuurten. Met alle gevolgen van dien. Afbreken hoeft niet. Ze mogen beide optrekjes desnoods in ere houden voor toeristen op zoek naar oudheidkundige attracties. Het aantal broeken dat we er versleten hebben, krijgen ze er als aandenken gratis bij.

Nog niet voor morgen

Wie de eerste steen van het nieuwe stadion mag leggen, mogen ze onder elkaar uitvechten op het Schoon Verdiep. Wij zijn meer geïnteresseerd in de laatste steen. Voor we zover zijn, zal er nog veel water door de Schelde vloeien. Nu we te weten zijn gekomen dat Ghelamco-topman Gheysens er mee voor gezorgd heeft dat ze op de Bosuil niet langer moeten krasselen, wordt een en ander duidelijk. Die mannen vragen niet beter dan stadions te mogen bouwen. Het gehakketak kan beginnen. Liefst zonder dwarsliggers. Ruzie in het straatje hebben we al genoeg meegemaakt. Op de Bosuil, op het Kiel of op Petroleum-Zuid? De toekomst zal het uitwijzen. We hebben weer stof in overvloed om naar uit te kijken.

Hard verdict

De schietgebeden die we de supporters van Westerlo zagen prevelen, werden niet verhoord. De voetbalgoden zagen toe hoe de mannen van trainer Jacky Mathijssen in eigen huis kopje-onder gingen tegen Racing Genk en hoe Moeskroen ging winnen tegen een uitgeblust Kortrijk, waardoor het in extremis en onverhoopt over Westerlo wipte. Met degradatie naar 1B als hard verdict voor het volk uit ‘t Kuipje. We veronderstellen dat ze het maar een magere troost vinden in de Parel van de Kempen, maar ze krijgen nu een zee van tijd om zich te bezinnen. En in 1B kan het er ook gezellig aan toe gaan. Als ze ons niet willen geloven, moeten ze het maar eens gaan vragen bij Lierse.

Droevig lot

Wekenlang hard gestreden om hun plaats tussen de eerste zes veilig te stellen, om op de laatste speeldag van de reguliere competitie dan toch nog naast de prijzen te vallen die in de play-off 1 worden uitgereikt. Dat is het lot waarmee ze de volgende weken moeten leren leven in Mechelen. Ontgoocheling alom, behalve bij AA Gent, dat Malinwa zonder mededogen drie keer de das omdeed en nu zelf mag deelnemen aan play-off 1. De wereld ziet er plots een pak rooskleuriger uit in de Ghelamco Arena. AA Gentvoorzitter lvan de Witte denkt, nu ze vierde staan in de rangschikking, heimelijk zelfs nog aan de titel. Alles kan nog, uiteraard. Het is maar de vraag of ze daarmee gediend zijn bij Anderlecht, Club Brugge en zelfs bij Zulte-Waregem. Afwachten.

Straffe Peter

Als we zijn duivelskunsten in de Tirreno-Adriatico als maatstaf mogen nemen, verkeert wereldkampioen Peter Sagan in bloedvorm. Met tot dusver twee ritoverwinningen. De manier waarop de Slovaakse wonderknaap in de rit naar Ferrro de andere favorieten uit de wielen reed, maakte indruk op de rest van het peloton. Het moeten straffe gasten zijn die het hem, nu zaterdag in San Remo en later in de Ronde van Vlaanderen, lastig willen maken. En dan vertelt zijn trainer, Patxi Vila, dat het beste nog moet komen. Alsof veel niet genoeg is. Stoef en een tactisch spelletje om ons zand in de ogen te strooien, zullen we maar denken.

Goed gevonden

Als er geen landgenoten zijn die onze mond lieten openvallen van verbazing, moeten ze er bij de sportredacties iets anders op vinden om toch een min of meer ‘Belgische’ overwinning uit hun duim te zuigen. Zo kregen we de triomfantelijke mededeling onder ogen dat Quick Step, de ploeg van Patrick Lefevere, een dijk van een Parijs-Nice heeft gereden. En dat ze bij Lotto-Soudal al even tevreden waren met een ritzege en een plaats binnen de eerste tien. Met een driewerf hoera voor de buitenlanders die dat voor mekaar brachten. Want na de dertiende plaats voor Philippe Gilbert moesten we diep in de rangschikking duiken om nog wat vertrouwde namen van bij ons tegen te komen.