Charles Michel klopte zich vorige week op de borst: hij pochte dat België nu al drie jaar communautaire stilte kent en de aandacht enkel nog gaat naar sociaaleconomische uitdagingen. Zelfs bij de federale oppositiepartij PS wordt de communautaire trom iets minder geroerd. De aandacht gaat vooral naar de bedreiging op links van de PTB. De Waals-Vlaamse tegenstellingen worden nu vooral opgepookt door een paar Franstalige media, RTL/TVI en Le Vif voorop. Tot in het belachelijke.

“Ik ben fier dat ik voor een legislatuur gezorgd heb waarbij de focus op het sociaaleconomische lag, ver van de institutionele debatten.” Het is het verhaal dat premier Charles Michel de voorbije dagen meermaals op de Franstalige tv-zenders bracht. De MR-politicus vindt dat hij een goed rapport kan voorleggen: het aantal jobs neemt toe en de begroting is onder controle. Michel vergeet erbij te zeggen dat een belangrijk deel van die banengroei te danken is aan de economische conjunctuur. Hetzelfde geldt voor de begroting. De begrotingscontrole van vorige week was een makkie omdat de Belgische groei misschien naar 1,6 procent van het bbp zal spurten. Dat zorgt voor meer banen en minder werklozen. Dus meer inkomsten en minder uitkeringen. De eerste minister zegt er ook niet bij dat de begrotingscontrole zo gemakkelijk verliep omdat de inkomsten uit de vennootschapsbelasting (belasting op bedrijfswinsten) blijven stijgen. Onder andere omwille van het minder aantrekkelijke systeem van notionele intrestaftrek, dat een fiscaal voordeel aan bedrijven toekent.

De reactie van de grootste oppositiepartij, de PS, was voorspelbaar. Het was hetzelfde riedeltje over een regering die nalaat de vermogenden meer of nieuwe lasten op te leggen. De partij van Di Rupo, een steeds vermoeider ogende voorzitter, moet vooral de linkerzijde proberen terug te winnen, belaagd door de PTB van Raoul Hedebouw.

Hypocrisie over confederalisme

Over de Vlaams-Waalse tegenstellingen is de laatste tijd bij de PS weinig te horen. Er wordt minder gefulmineerd tegen de separatisten van de N-VA dan in de eerste maanden van de regering-Michel. Wanneer N-VA-voorzitter Bart de Wever in een interview echter zegt dat hij pas opnieuw met de PS in een regering stapt indien er sprake is van confederalisme, dan betekent dit voor de PS officieel het einde van België. Immers, het zou leiden tot het einde van de sociale zekerheid, is steevast het antwoord.

Het discours van Di Rupo en co is zeer hypocriet. De partij liegt de achterban constant voor. De PS geeft de indruk de laatste verdediger te zijn van de zogenaamde ‘federale solidariteit’, maar zegt er niet bij dat de fundamenten van een federale sociale zekerheid al voor een deel onderuit zijn gehaald door de overheveling van kinderbijslag, een deel van de gezondheidszorg en het arbeidsmarktbeleid naar de deelstaten. De partij zegt ook niet dat ze zich intern allang op het einde van België voorbereidt. Men beseft zelfs aan de Keizerslaan dat het bestaande economische model niet blijvend door Vlaanderen gefinancierd kan worden. Dus komt het erop neer de koe zo lang mogelijk te melken, goed wetende dat het niet eeuwig zal blijven duren.

Media nemen de fakkel over

Het communautaire vuur wordt nu vooral opgepookt door de Franstalige media. Niet zozeer door Le Soir, die gebiologeerd is door de Franse presidentsverkiezingen. Wel door de commerciële zender RTL-TVI, meer bepaald in het zondagse debatprogramma ‘Ce n’est pas tous les jours dimanche.’ Presentator is de ook in Vlaanderen bekende Christophe Deborsu. Hij zorgt voor de nodige kwinkslagen, maar dat belet niet dat de uitzending een aaneenrijging van anti-Vlaams gedaas is. Dat heeft onder andere te maken met de vaste panelleden, Alain Raviart (oud-woordvoerder van Joëlle Milquet) en Michel Henrion (oud-woordvoerder van Guy Spitaels). Bijna elke week ontdekken ze een Vlaams complot om de Franstaligen te minoriseren of te vernederen.

Vorige zondag was het op RTL-TVI op het belachelijke af. Zo werd het afgezaagde verhaal van Vlaamse versus Belgische kust opgerakeld. Er zaten zelfs een paar brave Waalse burgers in de studio die getuigden dat ze aan de kust scheef bekeken werden omdat ze Frans spraken. Stefaan Gheysen van Westtoer en Hilde Roosens namens de Vlaamse Volksbeweging werden op het debat uitgenodigd en ze luisterden met stijgende verbazing naar het francofone discours.

Er werd net niet gesteld dat de Vlamingen de kust ‘Wallonenfrei’ wilden maken. Iets wat volgens de RTL lukt, want op één jaar tijd is het aantal Franstalige overnachtingen aan de kust met een miljoen gedaald. De experts in de studio zagen daarin zelfs een bewijs van extreem nationalisme.

Het weekblad Le Vif ging nog verder en meldde dat aan de Vlaamse kust enkel Nederlandstalige opschriften staan op plaatsen waar gewaarschuwd wordt voor drijfzand. Onderhuidse boodschap: de Franstaligen komen naar de Vlaamse kust op gevaar voor eigen leven.

Le Vif heeft het de voorbije jaren zo bont gemaakt dat de N-VA een communicatiestop richting het blad heeft uitgevaardigd. Dat belet niet dat Le Vif vooral bij monde van journalist Pierre Havaux (een nauwelijks verholen Défi-militant) blijft stoken. Er gaat geen maand voorbij of hij publiceert een stuk met als kernwoorden ‘Vlaanderen, WO II, collaboratie.’ De man stalkte indertijd Hendrik Vuye per telefoon toen hij als professor staatsrecht aanleunde bij de N-VA, vooraleer definitief over te stappen. En toen Hendrik Vuye en Veerle Wouters hun ‘grendelboek’ voorstelden, was Havaux incognito in de zaal aanwezig. Hij pleegde er een artikel over geïllustreerd met een wazige foto. Alsof het over een geheime vergadering ging. Gekker kan het niet worden.

‘t Pallieterke