Huis van Alijn vernieuwt

In deze rubriek kwam het documentatiecentrum en museum voor het Vlaamse volksleven Huis van Alijn al meermaals aan bod. Het instituut, gelegen in het historische hart van Gent, houdt reeds decennia de vinger aan de pols wat betreft het alledaagse (culturele) leven in Vlaanderen. Momenteel staan er grote vernieuwingsplannen op de agenda.

Het Huis van Alijn kan terugblikken op een bijna 100-jarige geschiedenis. Men maakt zelfs gewag van een museum met drie levens. De historie begint in de jaren 1920 met de studie- en verzamelwoede van een select volkskundig genootschap. De studaxen hadden zich voorgenomen het brede publiek vanaf het begin tot hun folkloristische toverkring toe te laten. Naast de permanente uitstalling in het Folkloremuseum, zouden ze hun documentatiewerk met tal van tentoonstellingen in de kijker plaatsen. In 1962 verhuisde de immer groeiende collectie naar het voormalige godshuis Kinderen Alijnhospitaal aan de Leie. Onder de noemer Museum voor Volkskunde poogde men de reikwijdte van het verhaal voortaan ook buiten de culturele perimeter van Gent ingang te doen vinden.

Moderne doorstart

In het jaar 2000 stak een vernieuwde ploeg het volkskundeverhaal in een eigentijds jasje. Het Huis van Alijn was geboren. De aandacht verschoof van de volkscultuur uit de 19de eeuw naar het leven in de 20ste eeuw. Plots kwamen de tradities en gewoonten uit de hoogtechnologische jaren vijftig, zestig en zeventig in het spotlicht te staan. Meer dan 10.000 foto’s en uren aan video- en geluidsmateriaal, in hoofdzaak verkregen uit privaat bezit, maakten de overschakeling naar een eigentijds museum mogelijk. De belerende en ietwat humorloze heemkundige sfeer uit de koekendozentijd heeft definitief plaatsgemaakt voor een toegankelijker concept, dat de betrokkenheid van de bezoeker vooropstelt. Huis va Alijn staat synoniem voor intens herinneren en nostalgisch wegdromen. Het voor elke erfgoedfanaat raadpleegbare documentatiecentrum Studio Alijn onderstreept nogmaals de openheid waarmee men het publiek bejegent.

Sociale invalshoek

Voorlopig blijft het even wachten op een nieuwe thematentoonstelling. De vaste collectie, inclusief de samenvatting van het beeldmateriaal uit vorige expo’s over fanfares, kermissen en koersen, is tot 30 september te bekijken, en dan gaat de deur elf weken op slot. Begin 2018 moet een geheel vernieuwd museum verrijzen dat de band tussen heden en verleden met meer maatschappelijk engagement tot zijn recht zal laten komen. Die insteek is nu al voelbaar met de aangescherpte aandacht voor de participatie van slechtzienden en -horenden, of mensen met dementie. Voor hen werd de beleving zodanig aangepast, bijvoorbeeld via het Huis van Lawijt, dat hen niets kan ontgaan. Hiermee keert men in principe terug naar het eeuwenoude principe dat eenieder onderdeel is van de publieke cultuur. Andere musea in Vlaanderen moeten hier misschien eens over nadenken.

Met de volgende tijdelijke expo verneemt u meer over de nieuwe weg die het derde leven van het museum is ingeslagen. Huis van Alijn is te vinden aan de Kraanlei 65 te Gent.

Voor meer informatie: www.huisvanalijn.be.

Tom


Tags assigned to this article:
2017-12Cultuur

Related Articles

Drummen in het centrum

In Wallonië doen verhalen de ronde dat de drie kleinere partijen, cdH, Ecolo en Défi/FDF, er ernstig aan denken bij

Wij zijn het volk

Dit nummer is allang gedrukt en onderweg naar de dagbladhandel of het postsorteercentrum, als Pegida Vlaanderen voor de eerste maal

De parabel van de kosmopolieten en de krakers

Sarah en Paul zijn wereldburgers. Zij staan boven de bekrompenheid van het klootjesvolk, dat zich zo gemakkelijk laat beïnvloeden door