2017-13_05_Maarten-Koning_Teder_IS (Medium)De herdenking van de aanslagen van 22 maart 2016 was één aaneenschakeling van valse sentimentaliteit. De teksten van koning Filip waren dit keer niet dwazer of inhoudslozer dan die van de andere deelnemers. Het was overal dezelfde onzin. Een zinnetje als “het is de verantwoordelijkheid van ons allen is om onze samenleving menselijker en rechtvaardiger te maken” is in zijn algemeenheid natuurlijk juist, zoals de meeste gemeenplaatsen.

Maar het was misplaatst op een herdenking voor de slachtoffers. Die zijn niet vermoord door “onze samenleving”, maar door islamitische terroristen. Die zijn zelfs niet voortgekomen uit “onze samenleving”, maar uit een fanatieke islamitische samenleving, die niets met de onze te maken wil hebben. Nog idioter, van een wereldvreemde dwaasheid die typisch lijkt voor Filip I, was zijn oproep om “teder te durven zijn”. Teder? Dat is goed om een ruzie tussen geliefden bij de leggen, of tussen kinderen in een kleuterschool. Maar hoe gaat men dat op moordenaars en terroristen toepassen? Kan het nog wereldvreemder? De dame die zegde dat “liefde het enige antwoord is”, zal het wel goed bedoeld hebben. Maar hier helpt dat antwoord niet. Net zomin als het helpt tegen verkrachters, slavenhandelaars of seriemoordenaars. In de strijd tegen de islamitische terreur hebben we niets aan liefde, tederheid of menselijkheid.

We beweren niet dat er sinds 22 maart 2016 niets veranderd is. Ja, er zijn nu bijvoorbeeld meer soldaten in het straatbeeld en er is grote schoonmaak gehouden in een reeks fictieve vzw’s. Maar daarmee wint men nog geen oorlog… Zelfs de “geradicaliseerde” moslims bij het leger zijn nog altijd niet gearresteerd. Ze zijn niet eens ontslagen. Ze hebben nog altijd oorlogswapens. Ze kunnen het leger nog altijd van binnenuit bespioneren. De  moslims die op Zaventem stonden te juichen van vreugde na het bloedbad dat daar was aangericht, zijn er ook nog altijd, met hun pasjes die toegang geven tot de taksvrije zone, tot het beveiligde deel van de luchthaven. De moslims die dagenlang geen kik hebben gegeven toen Abdeslam bij hen ondergedoken zat… nu ja, hij zat niet echt ondergedoken. Hoewel zijn foto’s overal via de media verspreid werden,  liep hij gewoon openlijk over straat, in zijn eigen wijk, waar iedereen hem kende. Maar niemand gaf een kik. Iedereen beschermde hem. Die moslims die Abdeslam toen hebben ingedekt, wonen daar nog altijd ongestoord, misschien zelfs in sociale woningen of met uitkeringen op onze kosten. Ze hebben een terrorist verborgen en beschermd, maar… zand erover. We doen alsof er niets is gebeurd. Er is nog niets één grote razzia geweest om die wetteloze wijken blok na blok uit te kammen op zoek naar wapens, terroristen of werkplaatsen voor de fabricage van bommen. De grenzen staan nog altijd wagenwijd open. De onderwereld van illegaliteit, waarin uitgewezen asielzoekers evengoed kunnen verdwijnen als misdadigers, uitbaters van sweatshops, mensenhandelaars en terroristen, is nog steeds niet opgekuist. Er is niet één salafistische moskee gesloten of gesloopt. Zelfs terugkerende IS-strijders worden niet systematisch opgesloten. Op 22 maart werden we brutaal in een oorlog geslingerd. Maar dat besef is blijkbaar nog altijd niet echt tot ons doorgedrongen.