In de nasleep van de Publifin-affaire nam Willy Demeyer ontslag als Luiks PS-voorzitter. Volgende maand wordt een opvolger gekozen. Luiks schepen Jean-Pierre Hupkens volgt hem wellicht op. Maar hij is niet de man die écht de touwtjes in handen heeft bij de socialisten van de Vurige Stede.

Het is met frisse tegenzin dat verschillende Luikse PS’ers naar aanleiding van de Publifin-affaire een stap terugzetten. Maar de druk van de hoofdzetel in Brussel was te groot. Voorzitter Elio di Rupo wil de electorale schade tot een minimum beperken. Dat wordt zeer moeilijk als we de laatste peilingen mogen geloven. Toch hoopt men aan de Keizerslaan op een positief effect als blijkt dat een aantal Luikse PS-kopstukken van de voorgrond verdwijnen. Stéphane Moreau, architect van het systeem van royaal bezoldigde nepvergaderingen, is al teruggetreden als burgemeester van Ans. En Willy Demeyer, burgemeester van Luik-stad, houdt ermee op als voorzitter van de Luikse PS-federatie.

Zijn opvolger wordt wellicht de 62-jarige Luikse schepen van Cultuur en Stedenbouw Jean-Pierre Hupkens. Een goede kennis van Demeyer, die burgemeester blijft, en een man die zeer linkse overtuigingen heeft. Hij was een tijdlang één van de drijvende krachten achter het extreemlinkse blad ‘Pour’.

Natuurlijk moet Hupkens nog verkozen worden tot voorzitter van de Luikse PS eind april. Maar dat is wellicht een formaliteit. Ook al zijn er in totaal vier kandidaten. Naast Hupkens zijn er om te beginnen Thibaut Smolders (29), eerste schepen in Awans. Daarnaast heeft ook Jean Joris (59), vicevoorzitter van de PS in Cheratte, zich kandidaat gesteld. Derderangsfiguren worden ze genoemd. Het is om de indruk te wekken dat het om een kiesstrijd met enige concurrentie gaat.

En dan is er zowaar José Happart, die een gooi doet naar het Luikse PS-voorzitterschap. Het vroegere Voerense woelwater is 70 jaar en wordt in allerlei juridische dossier genoemd. Hij zou onder andere als voorzitter van de raad van bestuur van de Luikse luchthaven publiek geld hebben vervreemd en samen met topman Luc Partoune Luikse bedrijven hebben bevoordeeld voor opdrachten binnen de luchthaven van Bierset. Uiteraard tegen de nodige betaling. Happart heeft geen kans en wil met zijn kandidatuur enkel van zich laten spreken.

Maar bij de PS zitten ze er wel verveeld mee. Vooral omdat Happart het gezicht is van de oude politieke graaicultuur. Niet zozeer omdat Happart in de jaren tachtig en negentig een van de pyromanen was binnen de Luikse PS. Met zijn Groupe du Perron was hij een wallingantisch-populistisch tegengewicht voor André Cools. Op 1 mei 1988 leidde dat bijna tot een vechtpartij tussen de verschillende PS-clans. Coolsist Philippe Moureaux noemde Happart en zijn aanhangers een bende fascisten.

Dat is echter een verleden dat de PS achter zich wil laten. De bedaarde Jean-Pierre Hupkens is de gedoodverfde voorzitter en dat moet voor de nodige rust zorgen in de Luikse PS-federatie. Vraag is of dit daadwerkelijk zal gebeuren, want binnen de federatie zijn er tal van figuren die geen kandidaat wilden zijn voor het voorzitterschap om dan achter de schermen echt de touwtjes in handen te houden. Tot voor kort werd de Luikse PS de facto geleid door een vijftal: Willy Demeyer, Stéphan Moreau, André Gilles (ook Publifin), Alain Mathot en Jean-Claude Marcourt. Afgezien van Marcourt zijn de andere vier aangeschoten wild.

Naar verluidt zouden een paar Luikse PS-kopstukken het machtsvacuüm willen invullen. Frédéric Daerden, burgemeester van Herstal en zoon van wijlen Michel Daerden, wou geen voorzitter worden, wellicht om in de schaduw meer macht uit te oefenen. Ook oud-minister Jean-Pascal Labille, topman van de Waalse socialistische mutualiteiten, heeft ambities. Zelfs Isabelle Simonis wordt genoemd als sterke figuur achter de schermen. Zij is minister in de Franse Gemeenschapsregering. Het is duidelijk: ook met een nieuwe voorzitter blijft de Luikse PS-federatie een krabbenmand.

Picard