UBU PAN wordt terug Pan

Zeven jaar na de overname van Pan door concurrent Père Ubu, waarna de twee weekbladen samensmolten tot UBU PAN, ziet het ernaar uit dat het blad binnenkort zijn naam zal wijzigen in Pan. Ook inhoudelijk zou er wat veranderen aan het Brussels-Franstalige satirische weekblad, met, zoals dat dan heet, “een zeer rechtse signatuur”. Terwijl UBU PAN bijna uitsluitend aandacht had voor de islam en de “P$”, zal onder de nieuwe titel de redactionele lijn breder opengetrokken worden. De stijl zal nog steeds bijtend en satirisch zijn, maar er komt een nieuw netwerk van medewerkers.

Huidig hoofdredacteur John-Alexander Bogaerts, overigens zoon van de legendarische hoofdredacteur Rudy Bogaerts van Père Ubu, liet enkele weken geleden in een interview met Le Vif/l’Express weten dat hij klaar was om met het verleden te breken. Hij is zich ervan bewust dat hij misschien enkele oudere lezers zal verliezen, maar denkt dat hij er veel nieuwe zal bijwinnen.

De nieuwe titel verschijnt na Pasen, zal acht bladzijden tellen, en ook een digitale versie hebben voor zijn lezers in het buitenland. PAN UBU heeft vandaag een oplage van ongeveer 7.500 exemplaren, toch een beduidende vooruitgang vergeleken met de oplage van minder dan 5.000 bij de samensmelting in 2010. Het wordt uitkijken hoe de oplage de komende maanden zal evolueren.

Obama “vervangt”, Trump “verwijdert”

Hoe heette dat in 2009, toen toenmalig president Barack Obama een reeks federale aanklagers de laan uitstuurde? Die federale aanklagers waren benoemd door de vorige president, de Republikein George W. Bush, en werden volgens Politico gewoon “vervangen” door de nieuwe president. Hoe heet dat echter in 2017, wanneer Donald Trump een aantal door Barack Obama benoemde federale aanklagers wil vervangen? Dan heet het plots dat Trump de federale aanklagers uit hun positie “verdrijft” (“ousts”).

Josh Gerstein, de journalist van dienst zowel toen als nu, zag in 2009 niet veel graten in de “vervanging”, en bracht het nieuws op een eerder neutrale toon. Vandaag heet het echter dat de “verwijdering” een “schijnbaar abrupte zet was die velen verrast heeft”, en doet daarmee voorkomen alsof de vervanging een overval is op de democratie en de rechtsstaat. Nochtans doet Trump vandaag precies hetzelfde als Obama acht jaar geleden.

Men kan amper beter illustreren hoe bevooroordeeld de media zijn tegenover Donald Trump, en zelfs de meest normale handelingen of uitspraken van de Amerikaanse president brengen als waren het brutale machtsgrepen of aanslagen op de rechtsstaat. En dan maar roepen en tieren dat de “anderen” vals nieuws brengen!

NBC News gaat anders peilen en berichten

Andy Lack, voorzitter van NBC News, liet tijdens een interview in New York optekenen dat er nogal wat zal wijzigen aan de manier waarop NBC News in het vervolg verkiezingen zal opvolgen. In het bijzonder wees hij erop dat peilingen veel nauwkeuriger uitgevoerd dienen te worden. Terwijl de nationale peilingen er uiteindelijk niet zo ver naast zaten, lieten de lokale peilingen in enkele belangrijke Amerikaanse staten nogal wat te wensen over. Gevolg was dat NBC News en The Wall Street Journal, die hun peilingen samen laten uitvoeren, in sleutelstaten zoals Ohio en Michigan er compleet naast zaten, en daardoor de uitslag in het kiescollege helemaal verkeerd inschatten.

Maar Andy Lack wees er ook op dat het niet volstaat te vertrouwen op peilingen alleen. De media moeten terug het land in trekken, en vooral ook op het land leven. Een analyse die we alleen maar kunnen onderschrijven, want het valt niet te ontkennen dat nogal wat Amerikaanse media in een ivoren toren leven van waaruit ze alleen maar neerkijken op het gepeupel dat niet in een loftappartement in New York woont. Vraag is of de belofte van Lack echt opgevolgd zal worden, dan wel beperkt zal blijven tot enkele neerbuigende reportages over hoe achterlijk al die Trump-stemmers in Ohio en Michigan wel niet zijn.

Voor de krakerskar van de PVDA gespannen

Stel, je zit een tijdje in het buitenland, en plots dringen enkele krakers je huis binnen. Hoe groot is dan de kans dat, als je daarover je beklag zou doen op Facebook, je perikelen nog diezelfde dag één van de hoofdpunten in het avondjournaal zijn? Wij vermoeden: nihil. Als je in de loop van de week al de katern met het lokale streeknieuws haalt, zal het al heel goed zijn. Dat een reporter zich de moeite zou getroosten eens bij je huis langs te gaan om een paar kiekjes te nemen, is al bijzonder twijfelachtig.

Dat bleek even helemaal anders uit te draaien voor een zekere Sarah Braeye. Nu ja, klein detail dat u niet in de pers las: uit haar tijdslijn op Facebook blijkt ze tot het enge cirkeltje van PVDA-adepten behoort, die het nieuwe boek van Peter Mertens een absolute must voor iedereen vindt. Goed, iedereen heeft recht op de bescherming van zijn of haar privébezit, ook al stemt hij of zij voor een partij die eigendom toch nog altijd een beetje diefstal vindt.

Nog een detail dat u niet in de pers las: Sarah Braeye is verbonden aan het Centrum voor Interculturalisme, Migratie en Minderheden van de KU Leuven. En dan maar klagen over Roma-krakers, want dat is toch interculturalisme in de praktijk, zou een mens dan denken. Alleen, een dag later trok Sarah Braeye haar klacht over de krakers in, en vroeg voor hen zelfs politiebescherming aan, omwille van “de stroom van rechts-extremistische en racistische reacties” op de eerste oproep. Waarvoor het koppel meteen weer in alle media een vrij podium kreeg.

Hier en daar gingen al stemmen op dat de eerste oproep een zogenaamde “false flag” was – een provocatie om de tweede, echte oproep te kunnen lanceren: alle Vlamingen zijn racisten, en Roma-krakers dienen dringend beschermd te worden. Met de volle medewerking van de media, want het viel op hoeveel zendtijd – en daaraan gekoppeld de nodige politieke aandacht – het koppel toegemeten kreeg. Het zal wel aan ons slecht karakter liggen dat wij het hele zaakje bijzonder merkwaardig vinden, en dan vooral de manier waarop het koppel kon samenspelen met de media.

Mediahuis, Talpa en TMG

De soap rond de overname van TMG (Telegraaf Media Groep) blijft maar duren. Terwijl de raad van commissarissen onlangs besloot om het laatste bod van Mediahuis aan te bevelen, verhoogde concurrent Talpa van John de Mol zijn bod naar 6,50 euro per aandeel. Het bod van Talpa ligt daarmee een halve euro hoger dan dat van Mediahuis, wat het enigszins merkwaardig maakt dat de raad van commissarissen haar voorkeur uitte voor het lagere bod van Mediahuis. De centrale ondernemingsraad van TMG liet daarom al weten dat het het besluit van de raad van commissarissen gaat aanvechten, en in uiterste instantie zou dat ertoe kunnen leiden dat Mediahuis verboden zou worden nog een nieuw bod uit te brengen op TMG. Ook Talpa zelf en de Nederlandse beleggersclub Vereniging van Effectenbezitters (VEB) stapten intussen al naar de rechter om de gang van zaken nader te laten onderzoeken.

Zoals wij weken geleden al voorspelden, is het duidelijk dat John de Mol via Talpa een behoorlijk lastige vlieg in de TMG-soep van Mediahuis is. Niet alleen is de prijs die Mediahuis zal moeten betalen voor TMG ondertussen al beduidend gestegen, maar moet de groep bovendien veel meer tijd en energie steken in de overname, zonder dat al zeker is dat ze uiteindelijk ook de bovenhand zullen halen. Als Mediahuis had gedacht dat het de overname van TMG wel even snel geregeld kon krijgen, dan heeft het zich duidelijk lelijk vergist. Als de uiteindelijke afloop maar geen kouwe kermis voor Mediahuis zal blijken te zijn…