“Greet gaf ontzettend veel maar ze nam bijzonder weinig”. Met deze woorden typeerde Filip Dewinter tijdens de uitvaartplechtigheid op 22 maart deze veel te vroeg gestorven Vlaams-nationaliste.

Kenmerkend voor deze charmante vrouw was haar aanstekelijke levenslust: een blije spring-in-’t-veld, altijd optimistisch, altijd goedgezind, altijd opgewekt en vrolijk.

Als dochter van oud-VMO’er Frank de Wachter kreeg ze haar Vlaams-nationale overtuiging van huis mee. Haar huwelijk met de Vlaamsgezinde kleinkunstenaar Jan Puimége – haar veel te vroeg ontvallen grote liefde – bracht haar in het hart van de Vlaamse beweging. Als militante en vrijwilligster ijverde ze onbaatzuchtig voor een Vlaams Antwerpen en een vrij Vlaanderen.

Vlaanderen is Greet veel verschuldigd voor haar jarenlange inzet en onvoorwaardelijke trouw: als militante van de Antwerpse afdeling van Vlaams Belang en van Voorpost; overal waar een Vlaamse manifestatie doorging, kon men haar tegenkomen, op het Vlaams-nationaal Zangfeest en de IJzerwake, bij betogingen, acties en colportages, als vrijwilligster achter de toog of aan het fornuis op een of andere activiteit. Geen inspanning was te veel. Greet stond er altijd en overal. Goedlachs, schalks en charmant. Een vrouwelijke Tijl Uilenspiegel!

Die Vlaamse strijd streed ze op een onnavolgbare wijze, waarbij ze de kunst beheerste om steeds het nuttige aan het aangename te paren. Wanneer Greet ergens kwam, dan kwam de zon binnen. Wanneer men 100 foto’s van Greet bekijkt dan zijn er zeker 99 waarop men Greet ziet lachen en stralen van levensvreugde.

Ons rest enkel nog Greet te danken voor de vele jaren van warme vriendschap en voor al wat ze onbaatzuchtig gedaan heeft voor Vlaanderen en het volk van de Lage Landen.

Vaarwel, Greet, en bedankt voor alles!

Wim de Wit