2017-12_11_Oosterweel (Medium)“Actiegroepen trachtten pluimen van mijn ‘Consensusmodel’ op hun hoed te steken”

Afgelopen week werden we gecontacteerd door Philippe Deleu, gepassioneerd door en begaan met de problematiek van de ontsluiting van de Antwerpse Ring. Zijn ‘Consensusmodel’, dat gebruik zou maken van onder meer een tolvrije Liefkenshoektunnel, dateert al van 2009. Zes jaar en heel veel dure studies later werd zijn plan, dat hij jaren geleden bij de Vlaamse regering indiende, alsnog aangenomen. Publieke erkenning kreeg hij er echter niet voor, behalve dan in ’t Pallieterke.

Philippe Deleu dendert reeds jaren door stapels papieren, bekijkt kaarten, toont USB-sticks, goochelt met namen, vergadert en praat zich door een overvolle agenda ten voordele van zijn medeburgers. Hij is een activist die je graag mist als tegenstander. Philippe Deleu werd geboren in Izegem, de stad van Geert Bourgeois. De West-Vlaamse keikoppigheid is ook hem aangeboren.

Van opleiding is hij master in de economische wetenschappen en van beroep was hij salesmanager, zowel nationaal als internationaal. Hij beet zich vast in twee heikele dossiers. Sedert 2008 in de Antwerpse mobiliteit, omdat hij het kotsbeu was in files te staan, en in de tweede havenontsluiting door Ekeren, waar hij woont.

Het belangrijkste dossier voor hem is Oosterweel. Hij wil daarmee aantonen dat de overheid te vaak met belastinggeld morst. Hij slaagde erin om met BOLSE (Buurtcomité Oude Landen Spoor Ekeren) de bouwvergunning voor een totaal nieuw spoortalud van 13 meter hoog – en op minder dan 60 meter van de huizen – te laten vernietigen bij de Raad voor Vergunningsbetwistingen.

Een en ander doet hij belangeloos voor die bewoners van Ekeren-Donk, die het ergst getroffen zouden worden door een ‘onredelijk en onrechtvaardig’ voorstel van Infrabel. Tegelijk wil hij zorg dragen voor de toekomstige generaties en zijn kinderen en kleinkinderen in het bijzonder.

Zijn stelling is dat men zowel voor Ekeren als voor Oosterweel ‘oplossingsgerichte’ alternatieven over het hoofd heeft gezien, al dan niet bewust.

Philippe Deleu: “In totaal hebben alle studies, samen met de beheerkosten, al meer dan een miljard euro gekost. De zogenaamde actiegroepen (Ademloos, stRaten-generaal en pas later Ringland) dragen voor die ‘stilstand’ een verpletterende medeverantwoordelijkheid.”

‘t Pallieterke: Hebben de actiegroepen dan geen verdienste?

Philippe Deleu: “De actiegroepen hebben zeker verdiensten. Zij plaatsten het debat over fijn stof op de Europese kaart en brachten de A102 aan als deeloplossing. Niettemin, nog voor het referendum over de Lange Wapper in 2009, waren de actiegroepen op de hoogte van een oplossing via de Liefkenshoektunnel (LKHT), waarbij het doorgaand verkeer langs daar zou omgeleid worden. Toch hebben ze sindsdien zeven andere tracés naar voor geschoven. Elk tracé werd door stRaten-generaal met hand en tand verdedigd in zaal Horta, waar de infomomenten van de actiegroepen plaatsvinden.

Telkens was de nieuwe oplossing volgens hen het ei van Columbus. Dat laatste kwam echter na ‘zevenmaal in zeven jaren’ ongeloofwaardig over. Des te meer omdat hun oplossingen telkens onwerkbaar bleken en bovendien ook minder goed waren voor het leefmilieu, in vergelijking met mijn LKHT-tracé. Vanaf 2011 heb ik die oplossing voor de herkenbaarheid het ‘Consensusmodel’ genoemd, in de overtuiging dat daarvoor ooit een breed draagvlak zou komen. En zo geschiedde.

Omdat de actiegroepen begin februari plots hun zeven oplossingen achter zich lieten voor het Consensusmodel, bevestigen ze feitelijk dat hun tracés ‘windeieren’ waren. Daarmee recupereerden ze wel plots schaamteloos het Consensusmodel. Dat gaven ze een andere naam, om de pluimen op hun hoed te kunnen steken. Intellectuele diefstal…

Verder informeerden de actiegroepen de Antwerpenaren niet transparant, soms zelfs bedrieglijk of met ‘alternatieve feiten’. Dat Ademloos in Horta voor de tunnellucht herhaaldelijk meer dan 60 procent zuivering beloofde, was op zijn minst zwaar overdreven. De intendant beloofde op 10 januari aan de parlementsleden van de commissie 35 procent. Op papier bezorgde hij me documenten waarin men op maximum 20 procent komt en zelfs daarvan is hoogst twijfelachtig of dat, in zijn model van 10 januari, wel haalbaar was.”

‘t Pallieterke: Waarom zouden de actiegroepen zoiets doen, als ze in 2009 het Consensusmodel via de LKHT al kenden?

Philippe Deleu: “Wellicht waren ze eerder met politiek bezig dan met mobiliteit en leefmilieu. Anders kan ik niet verklaren waarom de actiegroepen al die jaren zeven andere tracés naar voor geschoven hebben. Door dat tijdverlies hebben ze de economie volgens cijfers van Voka voor minstens vier miljard euro beschadigd. Hoeveel scholen, arbeidsplaatsen al of niet in de zorgsector had men daarmee kunnen betalen?

Erger nog, op basis van de cijfers van de actiegroepen zelf, blijkt nu dat ze ook nog meer dan vier miljard euro schade hebben veroorzaakt aan de gezondheid van de omwonenden van de files. Met andere woorden: Ademloos schaadde door haar ‘politieke agenda’ de gezondheid van haar aanhangers. Bovendien luisden ze met de hulp van demagogisch taalgebruik meer dan 120.000 euro af van de achterban.”

‘t Pallieterke: Wat nu met de ‘75.000 handtekeningen tegen het BAM-tracé’?

Philippe Deleu: “Die gooiden de actiegroepen zomaar te grabbel. Ze sloten immers op 15 maart een monsterverbond met de overheid en BAM, waarin datzelfde BAM-tracé nog steeds onverkort opgenomen staat. Omdat het duidelijk is dat ze zich door de oude politieke cultuur van overheid en BAM hebben laten ringeloren, heb ik nog enig mededogen. Het blijft echter verraad tegenover de sympathisanten.

’t Pallieterke: Het huwelijk van de overheid met de actiegroepen werd volgens u op valse gronden voltrokken?

Philippe Deleu: “Meer zelfs, bij het uitwisselen van de ringen is vorige week een contract ondertekend waarin de actiegroepen de beslissing over de volledige overkapping geheel aan een (schimmig) politiek stuurcomité overlaten. Ze lieten hun broek tot op de enkels zakken, maar kunnen nu nog lang wachten op de resterende 7,75 miljard euro die nodig zou zijn voor de beloofde ‘volledige’ overkapping.”

’t Pallieterke: Wat dan met die overkapping?

Philippe Deleu: “Gedeeltelijke en beperkte eco-viaducten zijn mogelijk over de Ring in Antwerpen. Dat stond reeds in het Consensusmodel in 2010. De volledige overkapping, zoals volgens het Ringlandconcept, was echter vanaf het begin nep. Het café-ontwerp bevatte zoveel gebreken dat het voor ingewijden totaal ongeloofwaardig was. Zelfs BAM had dat onmiddellijk door.

Wat Peter Vermeulen en zijn architectenbureau bezield heeft, mag Joost weten. Het ging hem blijkbaar niet om het leefmilieu en mobiliteit. Hoe had Ringland 18 rijbanen ‘zonder filevorming’ kunnen aansluiten aan een Kennedytunnel met slechts 6 rijstroken? Bovendien waren de actiegroepen door hun steun aan Ringland tegenstrijdig met zichzelf. Jarenlang fulmineerden ze tegen de voorgenomen 18 rijbanen van BAM, terwijl ze in het geval van Ringland wel akkoord gingen met 24 rijbanen, namelijk 18 plus 6 rijbanen, nodig voor lokaal truckverkeer bovenop de tunnels.

Voor een honderdtal Rotaryleden diende Peter Vermeulen bovendien in 2016 toe te geven dat zijn model meer dan het dubbele zou kosten dan hij altijd in Horta en Roma had beweerd. In die vergadering in Ter Elst in 2016 kwam men zelfs na ‘berekening’ op 9 miljard voor de Ringland-overkapping, omdat Vermeulen plots een tweede Kennedytunnel bleek nodig te hebben.”

‘t Pallieterke: Wanneer gaat de eerste spade in de grond?

Philippe Deleu: “Het monsterverbond van de overheid en BAM met de actiegroepen heeft belangrijke zaken over het hoofd gezien. Stel bijvoorbeeld dat de Raad van State dit dossier ‘blauw blauw’ zou laten nadat de actiegroepen voor eind april hun klacht zouden ingetrokken hebben. In dat geval is het zeer de vraag of de Raad daarbij handelt als een goede huisvader en vanuit de ‘openbare orde’. Bovendien is het BAM-tracé zo vaak en zo grondig hertekend dat het geen verband meer houdt met het BAM-tracé uit het MER (Milieu Effecten Rapport) van 2014.

Zelfs als dat allemaal via de oude politieke cultuur van tafel zou geveegd worden, is daar nog Europa dat toeziet op de veiligheid van de tunnels op haar Trans Europees Netwerk, waartoe de Ring behoort. Bovendien zijn ook daar nog Europese tunnelrichtlijnen. Die zijn lastig, vooral als men ervan uit gaat dat alle vrachtwagentunnels ‘full ADR’ zijn en dus voor gevaarlijke stoffen dienen aangelegd te worden. Dit is iets wat de intendant op 2 februari beloofde.

De bouwvergunningen gaan dus nooit op een normale manier klaar zijn in 2017, tenzij via de oude politieke cultuur.”

’t Pallieterke: Is er dan opnieuw geen oplossing?

Philippe Deleu: “Jawel, indien men zou uitgaan van het Consensusmodel, dat in het MER Oosterweel was opgenomen in 2012. Daarin diende echter volgens de actiegroepen het BAM-tracé manu militari bevoordeeld te worden, onder druk van Noriant, een consortium van de zogenaamde betonboeren achter de BAM. Noteer dat BAM in september 2010 van het dossier was gehaald door minister-president Peeters, wegens ‘ongeloofwaardig’. Dat kwam massaal in de pers op 30 september 2010.

Het Consensusmodel werd bovendien voorgesteld aan de media op 13 juni 2013. Om onverklaarbare redenen legde echter geen enkel van de vier journalisten van toen het verband met het tracé van Manu, Alexander en Koen, gemakshalve het MAK-tracé genoemd.

Verder mag als bewezen worden beschouwd dat ik als bedenker van het Consensusmodel gelijk had toen ik beweerde dat het BAM-tracé nooit ‘op zichzelf’ zou functioneren, wegens de hellingsgraden op diverse plaatsen langs dat tracé. Dat wisten BAM en de actiegroepen ook reeds in 2013, maar ze deden er niets mee.”

’t Pallieterke: Waarom? Welke krachten hebben dat verhinderd?

Philippe Deleu: “De oude politieke cultuur!”

JR


MAK-tracé zou Vlaanderen circa 16 miljard kosten

Als men het MAK-voorstel uit de media van 7 en 8 februari analyseert, komt men volgens Deleu tot volgende optelsom:

– 3 tot 3,25 miljard voor het BAM-tracé light

– 0,8 tot 1 miljard voor de A102

– 0,5 tot 0,7 miljard voor een tweede Tijsmanstunnel

– 0,2 tot 0,3 miljard voor bijkomende wegen, o.a. het verbreden van de A12

– 1,25 miljard is opgenomen in het ‘monsterverbond’ voor een deel van de overkapping

– 3 miljard voor openbaar vervoer en modal split 50/50 (minimaal 1 miljard gedurende drie jaren)

– 7,75 miljard voor de rest van de volledige overkapping die beloofd werd door de ministers, intendant en actiegroepen.

Philippe Deleu: “Zelfs als men daar het zogenaamde ‘geheime overheidspotje’, dat vorige week plots opdook, van af trekt, dan komt men nog op een astronomisch bedrag van 15,9 tot 16,55 miljard euro of zowat 2.500 euro per Vlaming. Het monsterverbond komt dus boven de 15 miljard. Dit is een bedrag dat het Rekenhof in de commissie mobiliteit als ‘onhaalbaar en utopisch’ weglachte. Bovendien is dat een veelvoud van het bedrag dat minister Weyts vorige week uitte, in een opwelling van trumpiaanse logica. Het Consensusmodel is miljarden goedkoper en toch beter voor mobiliteit en files.”


De ‘oude politieke cultuur’

De ‘oude politieke cultuur’ werkt op Philippe Deleu als de spreekwoordelijke rode lap op een stier. Hij probeerde rond de eeuwwisseling in het hoofdbestuur van ID21 het tij te keren, door samen met Bert Anciaux en een aantal jongeren een vernieuwingsbeweging op te zetten. “Politiek bedrijven met een schone lei.”

Nadat de Volksunie (toen reeds VU-ID) in ruzie geraakte met zichzelf, werd Deleu omwille van zijn dossierkennis opgevist door N-VA. Daar maakte hij bijna vier jaar deel uit van de partijraad. Omdat hij de oude politieke cultuur daar opnieuw zag opduiken, nam hij “om ethisch deontologische redenen” afscheid van N-VA. Sindsdien is hij politiek neutraal, vooral “omdat alle politieke partijen boter op hun hoofd hebben voor het lange aanslepen van het Oosterweeldossier.”

Noem zijn idealisme naïviteit, maar hij handelt vanuit een dieper levensmotto: “Ik wil de wereld properder achterlaten dan ik hem gevonden heb.” Hij beseft nochtans goed dat de woorden idealist en idioot dicht bij elkaar staan in het woordenboek. Eerlijkheid en rechtvaardigheid, geloofwaardigheid en dienstbaarheid samen met transparante communicatie zijn daarbij zijn ingrediënten. “Die vind je veel te weinig in het traditionele politieke gebeuren en daardoor is in onze maatschappij wereldwijd een enorm onbehagen ontstaan.”