Steekvlam

Vorige week dinsdag ging in de Kamer onder leiding van N-VA’er Brecht Vermeulen de commissie Politieke Vernieuwing van start. Na de graaicultuurschandalen willen de opgejaagde partijen met uitgestreken gezichten en van ernst gefronste wenkbrauwen regeltjes gaan uitvinden om bij de publieke opinie op zijn minst de indruk te doen ontstaan dat het hen echt menens is. De voorstellen stroomden dan ook haast overmatig binnen, zo in de zin van ‘kijk eens, hoe goed en serieus wij wel zijn…’ Maar of die commissie zoden aan de dijk zal brengen en of al die voorstellen ook zullen besproken worden, is nog maar de vraag. In de voorbije jaren is er al vaker zo’n commissie geweest, maar altijd doofden die snel uit als een steekvlam. Hoewel ze geen effectieve leden mogen leveren, mogen de kleine fracties elke dinsdag tot 30 juni toch komen meedenken over politieke vernieuwing en voorstellen indienen. Als men tot een consensus komt, gaan die resultaten naar de klassieke commissies, waar ze nog eens gaan besproken worden en zullen gestemd worden. Maar daarin stemmen alleen de erkende en dus niet de kleine fracties… En dat moet allemaal voor 21 juli gebeuren. Wie leeft, zal zien…

Nooit anders geweest

Grote kanonnen zitten er niet in. Het zijn hoofdzakelijk ‘backbenchers’ die weinig of geen boter op hun hoofd hebben. Alleen Groen vaardigt de haast onvermijdelijke en vrij bekende Charlie Chaplin Calvo af. (Ja, juist, de man die gretig gratis viptickets aanvaardde van een internationale tabaksgigant voor het dansfestival Tomorrowland.) En de sossen doen dat met de lijzige Monica de Coninck aan Vlaamse zijde en grauwe PS-krokodil André Frédéric aan Waalse kant. Deze twee hebben wellicht de opdracht om het allemaal niet zo’n vaart te laten lopen en op de rem te gaan staan. Bovendien zou er al een akkoord zijn tussen de meerderheidspartijen om zeker geen wisselmeerderheden met de oppositie aan te gaan inzake bepaalde voorstellen. En daarmee belandt de commissie Politieke Vernieuwing alvast helemaal terug in de oude politieke cultuur waarin de meerderheidspartijen uiteindelijk het mooie weer zullen bepalen. Het is nooit anders geweest en het zal nooit anders zijn… Geeuw!

De Kamer en polygamie

Vorige donderdag stond de goedkeuring van een overeenkomst betreffende de sociale zekerheid tussen het koninkrijk België en het koninkrijk Marokko aan de agenda van de Kamer. In dit nieuwe verdrag staat in de toelichting: “In het oude verdrag werd het overlevingspensioen in gelijke delen over meerdere weduwen verdeeld, wat niet altijd billijk was. In dit verdrag wordt het overlevingspensioen verdeeld tussen de weduwen rekening houdend met de lengte van het huwelijk. Er is aldus een billijkere oplossing gegeven aan een feitelijke situatie waar wij de gevolgen van dragen.” Een en ander komt erop neer dat België de facto polygamie erkent, wat evenwel voor de Belgische strafwet een strafbaar feit is. Barbara Pas (VB), die de bevoegde minister hier eerder al over ondervraagd heeft, maar nul op het rekest kreeg, riep de Kamer dan ook op deze overeenkomst niet goed te keuren en zij beriep zich in haar uitgebreide argumentatie tegen polygamie op een column in Knack van Zuhal Demir (vandaag N-VA-staatssecretaris) uit 2014 waarin deze in het kader van de overeenkomst onder meer had verklaard: “Het is zonder meer onaanvaardbaar dat België polygamie op één of andere manier ondersteunt. De regering moet zo snel mogelijk onderhandelingen opstarten met Marokko om alle bepalingen die strijdig zijn met onze rechtsbeginselen uit dat verdrag van 1971 weg te werken. (…) Daar worden geen compromissen over gesloten. Nooit.” En wat gebeurde? Inderdaad, de overeenkomst werd vlotjes goedgekeurd, met steun van … de N-VA. Alleen het VB en Vuye en Wouters stemden tegen. Hallo, Zuhal, luisteren ze nu al niet meer naar u?

Blaffende honden

Even onwaarschijnlijk ging Zuhal Demir uit de bocht toen Unia, het ‘Belgisch Bureau van de Gedachtepolitie’, ter sprake kwam. Die van Groen en de PVDA kwamen natuurlijk huilen dat het een schande was dat zij bij haar aantreden als staatssecretaris kritiek op die vet gesubsidieerde instelling had geleverd. Aan de andere kant van het politieke spectrum – opnieuw Vuye en Wouters en het VB – hoorden we daarentegen dat het allemaal niet ver genoeg gaat en dat er minstens aanpassingen aan Unia of zelfs de ontbinding van Unia nodig zijn. De staatssecretaris gebruikte intussen al heel wat minder gespierde taal in haar antwoorden en herleidde alles tot: “Unia heeft een perceptieprobleem en wij moeten daaraan werken.” Wat Barbara Pas deed besluiten dat de politiek correcte collega’s en de gedachtepolitie van Unia op beide oren kunnen slapen, want dat de blaffende honden van N-VA toch niet bijten. Als toemaatje slingerde ze nog een citaat van Bart de Wever in de plenaire vergadering: “Afschaffen vanwege totaal zinloos en omdat het centrum een permanente bedreiging voor het recht op vrije meningsuiting vormt.” Peter De Roover en de zijnen zwegen als vermoord, staken ‘kop in kas’ en wachtten tot de storm was overgewaaid…

Goed werk

Het is de verdienste van Kristien van Vaerenbergh (N-VA) en haar fractieleden om het jaren aanslepende dossier van het ontbreken van een deftig statuut voor pleegzorgers (pleegouders) uit de impasse te halen en een statuut voor hen uit te werken, samen met hun regeringspartners. Er is flink wat parlementair werk aan voorafgegaan, maar het resultaat is er. En het mag duidelijk zijn dat er een deugdelijke regeling voor ouders, pleegouders en het kind uit de bus is gekomen. Alleen de PS en de PVDA zijn blijven zeuren en neuzelen. Voor hen is het nooit genoeg en zij zijn chagrijnig dat een ‘asociale’ en ‘rechtse’ regering er uiteindelijk toch in slaagt de neuzen in dezelfde richting te krijgen. Al is er op andere domeinen een stilstand, gelukkig kan in een aantal dossiers dan toch enige vooruitgang geboekt worden. Als het goed is, zeggen we het ook.