2017-09_15_MAD-EurLeag (Medium)Het is weer zover

We hebben er lang naar uitgekeken. Het voorbije weekeinde was het eindelijk zover. Driewerf hoera, onze geliefde sterreporter Michel Wuyts gaat weer hoogdagen tegemoet. En wij zullen het moeten ondergaan. Opnieuw koers op de Vlaamse wegen. Met de Omloop Het Nieuwsblad als voorproefje van wat ons de komende weken nog allemaal te wachten staat. Van Merelbeke naar Gent is amper een boogscheut ver, maar de organisatoren vonden het nodig om een omweg van iets minder dan tweehonderd kilometer te verzinnen, kwestie van de koers wat te rekken. Dat was maar goed ook. Zo kregen we ruim de tijd om uit te zoeken wie de vorm al te pakken heeft.

Turbo Greg

De valpartijen en de opgave van Tom Boonen zullen we maar bij de rubriek blutsen en builen klasseren. Voor het overige mogen de organisatoren van de Omloop Het Nieuwsblad niet klagen. Een mooier erepodium was nauwelijks denkbaar. Een olympisch kampioen naast de regenboogtruidrager en Sep Vanmarcke als derde onversaagde musketier mee op het ereschavotje. Wat willen de inrichters nog meer? Greg van Avermaet perste een sprint uit zijn gespierde kuiten waar zijn twee medevluchters geen verhaal tegen hadden. Wereldkampioen Peter Sagan kon alleen maar ongelovig zijn lange manen schudden toen onze Greg gas gaf en met twee lengtes voorsprong over de meet vlamde. Voor zover is de puzzel al opgelost. We kennen intussen een trio dat de vorm al te pakken heeft.

Zonder Tom

Een dag later mochten de renners zich opnieuw opwarmen. Ze moesten het zonder Tom Boonen stellen die, omdat er iets op zijn maag lag dat moeilijk te verteren was, forfait moest geven. Waarom ze die koers Kuurne-Brussel-Kuurne noemen, is ons een raadsel. Brussel komt er helemaal niet aan te pas. Tenzij ons iets ontgaan is en Ninove inmiddels bij de hoofdstad is ingelijfd. Wat maakt het uit? De 248 starters waren niet naar Kuurne gekomen om de toerist uit te hangen, maar werden beleefd maar kordaat verzocht om hun rug te krommen. Hoe krommer hoe liever. Hun broodheren zagen het graag gebeuren.

Laat maar komen

“Dat lappen ze mij geen tweede keer”, zagen we Peter Sagan denken aan de start in Kuurne. Een man, een woord. De wereldkampioen kent zijn vak: hij spaarde zijn krachten, was mee met het ontsnapte vijftal en liet zich dit keer niet schuren in de sprint. Met olympisch kampioen Van Avermaet in de Omloop Het Nieuwsblad, en grootmeester Sagan in Kuurne-Brussel-Kuurne mogen we van een geslaagd openingsweekeinde spreken. Laat de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix maar al aanrukken. We weten wie er klaar voor is. Wat niet wil zeggen dat anderen zich niet mogen laten gelden.

Boeiend scenario

De aanloop naar de meeslepende story tussen Lierse en Antwerp en de voorbeschouwingen waren op zich al om van te smullen. Wie van de twee mocht al zeker de promotie naar 1A op zijn hoed steken? Wie het aan den lijve wilde meemaken, op het Lisp of op de Bosuil, deed er goed aan een zakdoek bij de hand te houden. Want er zou na afloop niet alleen gevierd maar ook gesnotterd worden. Dan hebben we het nog niet over het niet te schatten aantal fans van beide kampen die het noodgedwongen via de beeldbuis moesten meemaken. Kortom, sportief Antwerpen en voetbalminnend Lier waren in de ban van de thriller die zondagnamiddag op het programma stond. Met een happy end voor de winnaars en een forse kater voor wie in het stof moest bijten.

Het stadion ontplofte

Lierse stond tot zeven minuten voor affluiten op voorsprong, en Antwerp slaagde er maar niet in te scoren tegen tien rakkers uit Lommel. De beslissende heen- en terugmatchen tegen Roeselare waren op dat moment mijlenver verwijderd. Tot het stadion ontplofte en dertienduizend fans uit de bol gingen en de voetbalgoden bedankten omdat Roeselare gescoord had op het Lisp. De Hel van Deurne-Noord op z’n best. Met het rood-witte legioen dat met een bang hart de klok zag tikken en desnoods wilde helpen om hun elftal naar voren te stuwen. Maar dat mocht niet van de scheidsrechter, die ze enkele minuten later wilden omhelzen, toen hij op een minuut van het einde een terechte strafschop floot in het voordeel van Antwerp. Boem, patat, en binnen. Met een vreugde-uitbarsting die tot op het Kiel hoorbaar was. Of ze daar mee uitbundig een nooit eerder vertoond carnaval vierden, zijn we niet te weten gekomen.

Troostprijs

Die zonderlinge ontknoping zullen ze zich op de Bosuil, waar niets dan stralende gezichten en dansende mensen te zien waren, en op het in rouw gedompelde Lisp, waar de tranen rijkelijk vloeiden, nog lang heugen. De kameraden uit Lier die we ’s avonds tegen het lijf liepen waren er het hart van in. Begrijpelijk. Maar de kans is levensgroot dat ze volgend seizoen tegen Beerschot-Wilrijk mogen spelen. Dat is niet iedereen gegeven en een benijdenswaardige troostprijs. En Antwerp? Die moeten nog voorbij Roeselare proberen te geraken. Dat wordt weer bibberen, hopen en schietgebeden prevelen, op hoop van zege.

Geen geschenken

Met al dat zouden we bijna vergeten dat er gevoetbald werd in de hoogste afdeling, waar de worsteling voor een plaats bij de eerste zes zich lijkt toe te spitsen op een duel tussen KV Mechelen en AA Gent. Malinwa krijgt einde van de week Anderlecht op bezoek dat eindelijk zijn draai schijnt gevonden te hebben. En AA Gent mag naar Beveren, dat zopas KV Kortrijk ging vloeren in het Guldensporenstadion. Er zijn gemakkelijker opdrachten. Maar wat is nog gemakkelijk, tenzij een uitstapje naar Moeskroen? Of we daar zo zeker van zijn? Bij Westerlo hopen ze dat, maar heel gerust zouden we toch niet zijn in hun plaats. Met vier punten voorsprong op de rode lantaarn kunnen ze even ademhalen, maar de verplaatsing nu zaterdag naar Waregem, dat zwaar onderuitging tegen Club Brugge, is geen geschenk. Alsof ze dat bij Westerlo zelf niet weten. Wie zijn wij om Jacky Mathijssen te waarschuwen?