2017-12_15_MAD-Huurlingen (Medium)Een cupwedstrijd om in te lijsten

De naar schatting 35.000 die er in het Koning Boudewijnstadion naar zaten te kijken, kregen waar voor hun geld. We hadden beide ploegen die de bekerfinale speelden de zege gegund omdat ze aan elkaar gewaagd waren. Maar dat is naar verluidt tegen het reglement. We weten niet wie het heeft uitgevonden, maar er moest nu eenmaal een winnaar zijn. En zo komt het dat Zulte-Waregem na een strafschoppenreeks met de beker mocht poseren tijdens de plechtige prijsuitreiking. Maar we zijn ook dank verschuldigd aan Oostende, dat mee het spektakel verzorgde, met acht eerlijk verdeelde doelpunten in een genietbare cupwedstrijd met alles erop en eraan.

Zilver en goud

Uiteraard waren ze na afloop bij Oostende zwaar ontgoocheld. Temeer omdat de kustploeg twee keer op voorsprong was gekomen, maar uiteindelijk de duimen moest leggen na een thriller zonder happy end voor de verliezers. Trainer Yves Vanderhaeghe kon het niet laten de schuld voor de zure nederlaag in de schoenen van de scheidsrechter te schuiven. Dat is, volgens ons, nogal vergezocht en het zegt meer over kort aangebonden Yves dan over die met zijn fluitje. Daarbij, Oostende krijgt nog voldoende kansen om revanche te nemen tegen Zulte-Waregem in play-off 1. Als het dan weer niet meezit en de scheidsrechter heeft opnieuw de boter gegeten, moeten we er iets van denken. Tenzij Vanderhaeghe intussen heeft ingezien dat spreken zilver en zwijgen goud is.

Historisch?

Twee ploegen van eigen bodem in de kwartfinales van de Europa League is historisch volgens de kwabbernoten voor wie de voetbalgeschiedenis gisteren is begonnen. De bekerwedstrijd tussen Oostende en Zulte-Waregem zou al even historisch worden voor de winnaar van dat duel volgens dezelfde experten, die er vergaten bij te vertellen dat Essevee al eens een bekerfinale heeft gewonnen. Alles historisch. Als de eerste provincialer uit Wommelgem, Ternesse, morgen kampioen speelt in eerste provinciale, en die kans is groot, noemen ze dat ook historisch. Als we die norm hanteren, kunnen we een hele encyclopedie volschrijven met historische gebeurtenissen in het voetbal. Daar gaan we ons niet mee bezighouden.

Rare toeren

De eigenaardige wedstrijd waarin Kortrijk zich door Moeskroen liet vloeren aan een tempo van ‘komen we er vandaag niet, dan komen we er morgen’, zindert na. Bij Westerlo, dat door de overwinning van Moeskroen degradeert naar 1 B, beraden ze zich om voorbehoud aan te tekenen bij de eindstand van de reguliere competitie. In hun plaats zouden we wel weten wat doen. De politie ging al poolshoogte nemen in Kortrijk en stelt zich vragen over de klungelige manier waarop enkele Kortrijkspelers zich verdacht maakten tijdens die bewogen match. De voetbalbond wacht af. Daar zijn ze goed in. Wordt (misschien) vervolgd.

Verkeerde indruk

Van de 248 die in Milaan aan de start verschenen, telden we er na een afvallingskoers van 291 kilometer nog een zeventigtal in Sanremo. Waar de rest gebleven was, is minder van tel. Belangrijker was dat eerst ouwe taaie Tom Boonen en vervolgens de Nederlander Dumoulin, met de Cipressa als decor, de kop van het peloton trokken en de indruk gaven dat de overwinning een van beiden niet meer kon ontsnappen. Met de klemtoon op ‘indruk’, want er waren nog tenoren die een woordje wilden meespreken in de finale. En niet de eerste de besten.

Schattig podium

Wat dacht ge van een erepodium met als triomfator de Pool Kwiatkowski, geflankeerd door wereldkampioen Sagan en de veelbelovende Fransman Alaphilippe? Om door een ringetje te halen. Ze mochten alle drie op adem komen en zich laten vertroetelen door het ontvangstcomité na een aanval van Sagan net voor de top van de Poggio, waarop hij in het gezelschap van de twee die zijn wiel konden houden het peloton adieu wuifde. Gewonnen spel voor de regenboogtruidrager, dachten we toen hij in de sprint een fietslengte voorsprong nam, maar op de meet toch nog geklopt werd door Kwiatkowski, waarvan de turbo een fractie van een seconde sneller was. En onze land- en volksgenoten? Tim Wellens eindigde achttiende, en toen raakten we de tel kwijt.

Super Peter

Wie zei er dat aanvallen in de klim op de Poggio geen zin heeft omdat daar een kloof maken zo goed als onmogelijk is? Maak dat de ganzen wijs, antwoordde een ontketende Peter Sagan met een verschroeiende demarrage, om dan vol gas de kloof te vergroten in de kronkelige afzink. Dat hij twee medevluchters in zijn wiel moest dulden, en in de sprint geklopt werd door Kwiatkowski, moesten we erbij nemen. Maar dat de wereldkampioen in de Primavera de koers maakte en de show stal, zal niemand ontkennen. Tenzij een steenezel. Laat de Vlaamse klassiekers maar komen. Met de Slovaakse superatleet erbij is spektakel gegarandeerd.

Massaal eerbetoon

Het siert de supporters van Beerschot-Wilrijk dat ze massaal aanwezig waren in het Olympisch Stadion om afscheid te nemen van hun verongelukte algemeen directeur Marc Steenackers. De spelers deden, na een zwaarmoedige en droefgeestige week, wat van hen verwacht werd: winnen op het veld van Seraing. Een zege die ze opdroegen aan Marc. Het moet al dik tegenzitten als Beerschot-Wilrijk dit seizoen niet promoveert naar 1 B. Een mooier cadeau kunnen ze de veel te jong overleden Marc Steenackers niet gunnen.

Kordate Wim

Antwerp-trainer Wim de Decker beseft dat hij in de bovenste lade ligt bij de supporters van rood-wit. Dan heeft hij ook recht van spreken. En dat zullen ze in het sanhedrin van de Great Old geweten hebben. “Zo kan het echt niet verder”, vertelt De Decker, die laat verstaan dat ze hem niet langer als meid voor alle werk mogen beschouwen. “Er moet een assistent bijkomen, een video-analist en een data-analist. Kortom, ik wil dat soort werk overlaten aan mannen die daar meer ervaring mee hebben dan ikzelf. Er zijn trainers die per se het gras moeten ruiken, ik heb dat niet echt.” Dat hij niet alleen in staat is om een kampioenenploeg te maken, maar ook haar op zijn tanden heeft, is met genoegen genoteerd.