2017-12_05_Nick-VergelijkingVlaamse-Nederlandsepolitiek (Medium)Na iedere verkiezingsuitslag, hetzelfde fenomeen. Politici dwepen graag met het electorale succes van zogenaamde ‘zusterpartijen’ in het buitenland. Wouter Beke (CD&V), Gwendolyn Rutten (Open Vld) en Tom van Grieken (Vlaams Belang) mochten bij ‘Terzake’ komen uitleggen waarom hun bevriende partijen in Nederland de verkiezingen wonnen. Dat leverde bevreemdende televisie op. De vergelijkingen die gemaakt werden, sloegen nergens op.

Wat waren ze fier, de Vlaamse partijleiders van Open Vld en CD&V. Wie zwalpt in de peilingen, klampt zich graag vast aan iedere tak. Gwendolyn Rutten en Wouter Beke legden aan de Vlaamse kijkers graag uit waarom hun ‘zusterpartijen’ in Nederland de verkiezingen gewonnen hebben. Alleen bleek uit die uitleg al gauw dat beide politici geen bal begrijpen van wat zich in de kaasstolp te ’s Gravenhage afspeelt.

Conservatieve liberalen winnen

Open Vld en CD&V hebben niet door dat ze een pak linkser zijn dan hun Nederlandse ‘vrienden’. In Vlaanderen verloor de Open Vld bijna de helft van haar aanhang, in één decennium. Overal in Europa krijgen de progressief-liberalen op hun lazer. De VVD in Nederland is de uitzondering op de regel. Dat valt simpel te verklaren. De Volkspartij voor Vrijheid en Democratie heeft altijd een conservatieve vleugel gehad. Weliswaar kende de VVD in de jaren tweeduizend een Dedecker-momentje, toen Geert Wilders en Rita Verdonk het schip verlieten, maar dat heeft niet belet dat de VVD een sterke rechtse vleugel bleef hebben. Coryfeeën als Frits Bolkestein en Hans Wiegel hebben er altijd op toegezien dat de partij van Mark Rutte niet te ver naar links opschoof.

In Vlaanderen heeft de Open Vld geen conservatief-liberale vleugel meer. Alle stemmen op rechts zijn in de vorige vijftien jaar vertrokken. Van Jean-Marie Dedecker over Hugo Coveliers tot Boudewijn Bouckaert. Wat overbleef bij de Open Vld was een kinderachtig progressief-liberalisme, met bijhorende kleutertaal over ‘goesting’ en ‘vleugels’. Op vlak van islamisering en migratie hebben de liberalen in Vlaanderen de boot totaal gemist. Het electorale gat dat zij openlieten, is dan ook opgevuld door de N-VA. Het is potsierlijk om te zien hoe Gwendolyn Rutten zich spiegelt aan een partij in Nederland, die eigenlijk helemaal geen zusterpartij meer is. Wie naar het stemgedrag van de VVD en Open Vld in het Europees Parlement kijkt, weet genoeg. De VVD wil geen geld naar Griekenland, de Open Vld wel. De VVD wil geen federaal Europa, Verhofstadt wel. De VVD wil geen belastingunie op Europees niveau, de Open Vld wel. De Open Vld kan zichzelf in Nederland enkel spiegelen aan de links-liberalen van D’66. Alleen dringt dat niet door bij de lichtblauwen in Vlaanderen.

CDA kiest altijd voor rechts

Hetzelfde fenomeen zien we bij het CDA. Binnen het Christendemocratisch Appèl geldt al jaar en dag de ongeschreven wet dat, indien de electorale verhoudingen het toelaten, er steevast ‘over rechts’ wordt gegaan. Het CDA past van oudsher stukken beter in een rechtse coalitie, met bijvoorbeeld de VVD, dan in een linkser kabinet met de sociaaldemocraten. Dit staat in schril contrast met de CD&V in Vlaanderen. Wie denkt aan de uitspraak van Herman van Rompuy, weet genoeg: “In een rechtse regering is iedere CD&V’er een ACV’er.” Terwijl het CDA zware kritiek uit op de multicultuur en de radicale islam, haalt CD&V tezelfdertijd gure types als Youssef Kobo binnen. Op Europees vlak zien we hetzelfde verschil als bij de liberalen. Terwijl het CDA als duidelijk centrumrechtse partij een eurorealisme voorstaat, is de CD&V nog steeds de idee van een EU-federatie genegen.

De enige die in de studio van ‘Terzake’ zich waarlijk kon spiegelen aan een ‘zusterpartij’ in Nederland, was Tom van Grieken. De partijleider van Vlaams Belang heeft gelijk wanneer hij de vergelijking maakt met de PVV van Geert Wilders. De vraag is of de rechts-nationalisten zich wel aan de Partij voor de Vrijheid moeten spiegelen. Wilders is in de jongste jaren ferm geradicaliseerd. Terwijl de PVV-leider zich steeds meer onmogelijk maakt en verder wegdrijft van de andere partijen, wil Van Grieken het Vlaams Belang juist toegankelijker maken. Het PVV-programma omvatte bij deze verkiezingen welgeteld één A4-tje. Wil Van Grieken zich spiegelen aan dit voorbeeld? Zal dit helpen om als Vlaams Belang meer serieus genomen te worden? De vraag stellen, is ze beantwoorden.

Antimigratiepartijen zijn economisch te links

Wel is het duidelijk dat op sociaal en economisch vlak de PVV en Vlaams Belang naar elkaar toegroeien. Beide partijen halen stemmen bij de blanke arbeidersklasse en voeren (daarom) een linkse economische koers. Echter, als antimigratiepartijen de middenklasse niet afdoende weten aan te boren met een programma gericht op belastingverlagingen en ondernemerschap, dan komt het plafond snel in zicht. Wilders is afgelopen week tegen dat plafond geknald. De partij van Le Pen – en de partij van Van Grieken – kan onmogelijk de grootste worden indien zij de middenklasse niet weet aan te boren. Wat N-VA en VVD wel doen.

LvS