Medeplichtigen

Theo Francken heeft eindelijk een taboe doorbroken. Hij heeft luidop durven zeggen dat de ngo’s die vluchtelingen opvissen uit de Middellandse Zee de zaak alleen maar erger maken. In het algemeen is er natuurlijk het onbetwistbare aanzuigeffect: hoe meer volksverhuizers er onderweg naar de vleespotten van Europa worden opgevist, hoe meer er zullen komen. Dat geldt voor alle zogenaamde reddingsacties, ook voor de officiële van Frontex, ook voor die van Artsen Zonder Grenzen. Maar veel ngo’s – niet AzG – maken gewoon gemene zaak met de mensensmokkelaars. Die ngo’s varen tot vlak bij de Libische territoriale wateren en steken daar enorme zoeklichten aan, als signaal dat de mensensmokkelaars en de IS’ers hun bootjes kunnen sturen. Dat is voor iedereen zichtbaar. Of er ook berichten en afspraken gemaakt worden per radio of gsm is niet zo gemakkelijk te achterhalen. Als mensenrechtengroepen vinden dat zij ‘vluchtelingen’ uit zee moeten redden, dan moeten zij hun gang maar gaan. Maar dan moeten ze die vluchtelingen ook maar terugbrengen naar hun vertrekpunt in Libië. Niet naar Europa. Vanaf het ogenblik dat zij daarmee beginnen, veroorzaken zij inderdaad een aanzuigeffect. Dan zijn ze niet meer bezig met reddingsacties, maar met mensensmokkel. Dan werken zij mee aan de islamitische kolonisering van Europa. De hysterische reacties tegen Francken bewijzen dat hij de vinger op een héél gevoelige plek heeft gelegd.

CD&V zakt verder weg

Opvallend resultaat voor de N-VA in de laatste peiling van La Libre Belgique en RTBf: Vlaams Belang blijft stevig boven de tien procent scoren, terwijl N-VA zich lichtjes herstelt tegenover de zwakkere peilingen van verleden jaar. De N-VA blijft daarmee op verlies staan tegenover de verkiezingen van 2014, maar samen gaan de twee Vlaams-nationalistische partijen wel een beetje vooruit. Een meerderheid voor de twee V-partijen zit er dus nog niet meteen in, maar hoop doet leven. Voor de CD&V van Wouter Beke waren de resultaten van deze peiling iets minder prettig om te lezen. De christen-democraten zakken alweer wat verder weg, deze keer tot 14,1%, net iets minder dan het resultaat van de N-VA. En al even erg, zowel Open Vld, sp.a, Vlaams Belang als Groen achtervolgen nu de partij op minder dan een foutenmarge afstand. Er kwam dus geen reactie op de peiling vanuit Leopoldsburg, maar Wouter Beke was er anderzijds op Twitter snel bij om zich op te trekken aan het onverwacht goede resultaat van de CDU in Saarland. Noem het gerust de sociale mediaversie van fluiten in het donker.

Mao boven, Di Rupo onder

De PS zit in zak en as. Voor het eerst sinds de vroege Middeleeuwen heeft zij haar positie als sterkste partij in Wallonië moeten prijsgeven. De maoïstische PTB springt over de PS heen en haalt ruim 20 procent in de peilingen. MR verliest lichtjes, maar eindigt als grootste Waalse partij. De PS heeft één derde van haar kiezers verloren. Men zou nochtans verwachten dat een centrumrechtse regering de PS alle kans zou bieden om zich als een krachtige linkse oppositiepartij te profileren… Dit bewijst hoe weinig inhoud de partij nog heeft. Ze kon kiezers ‘kopen’ met postjes, gunsten en benoemingen, maar ze kon al lang niet meer met echte argumenten overtuigen. Vanuit de oppositie zijn er natuurlijk veel minder gunsten en postjes om uit te delen en de kiezers haken af, net zoals huurlingen deserteren als ze niet langer uitbetaald worden.

MR en cdH eisen nu dat er een cordon rond de PTB wordt gelegd. De cdH maakte zelfs een vergelijking van het cordon dat destijds tegen het VB werd ingesteld. De PS houdt de cordonboot echter af. Voor Vlaanderen stelt dat een interessant probleem. We hebben er al eerder op gewezen dat een Waalse regering zonder PTB bijna onvermijdelijk een tripartite zal worden, met MR, cdH en PS. Daardoor zal MR zeer sterk onder druk staan om in de federale regering óók zo’n tripartite te vormen, wat ook de verkiezingsuitslag in Vlaanderen is. Een herhaling van de huidige centrumrechtse federale coalitie wordt daardoor niet helemaal onmogelijk, maar wel zéér, zéér moeilijk.

In Vlaanderen zijn de maoïsten te klein om op de Vlaamse of federale regeringsonderhandelingen te wegen. Maar op gemeentelijk niveau kunnen ze wel gebruikt worden om coalities tegen de N-VA te vormen. Sp.a en Groen zitten nu al in een coalitie met de maoïsten in het district Borgerhout. En zelfs de CD&V lijkt niet afkerig te zijn van samenwerking met de aanhangers van Mao en Pol Pot. Alles wijst er op dat zij die piste openhouden. Als het maar tegen de N-VA of het VB is, zijn klaarblijkelijk alle middelen goed.