Wanneer zijn de humane wetenschappen een vergaarbak geworden voor zichzelf progressief vindende luitjes die wit zwart noemen en omgekeerd? In Nederland begon dat proces vijftig jaar geleden. Echte wetenschappers werden meer en meer geïsoleerd, gedemoniseerd en ten slotte uitgesloten.

Brandt Corstius en De Waele

De bekendste intellectuele schurk was Hugo Brandt Corstius. Hij schreef als Piet Grijs in Vrij Nederland, als Stoker in De Volkskrant en als Battus in het NRC, en zijn linkse mening werd als de fontein van de wijsheid beschouwd. Hij stelde de criminoloog Wouter Buikhuisen voor als de opvolger van Mengele. De man durfde aan de universiteit van Leiden een onderzoek doen naar het verband tussen criminaliteit en sommige hersenverschijnselen. Brandt begon een kruistocht tegen hem in alle media en de hele kletsende klasse volgde hem. Leiden liet Buikhuisen als een steen vallen en brak zijn loopbaan. Dertig jaar later is zo’n onderzoek heel gewoon.

Inmiddels poneerden Nederlandse zogenaamde wetenschappers driftig dat de maatschappij mensen tot misdadigers maakte, want in de grond zijn alle criminelen onschuldig. In Vlaanderen volgde hoogleraar De Waele die leer aan de VUB. Hij stichtte met subsidies een resocialisatiecentrum waar hij een handtassendief met wat seksuele problemen ‘succesvol’ behandelde. De patiënt nam vrolijk afscheid en pleegde vervolgens tientallen aanrandingen en drie moorden. De naam: Staf van Eyken, beter gekend als ‘de vampier van Muizen’.

Recentelijk stonden heel correct Nederland en Duitsland weer op hun kop, toen Ruud Koopmans zijn onderzoek over het gedrag en de opinies van mohammedanen in Europa publiceerde. Niemand kon zijn cijfers onderuithalen, maar toch werd hij verdoemd omdat zijn besluiten niet waar mochten zijn.

Natuurlijk zijn er ook ernstige sociologen en politicologen aan de Nederlandse universiteiten, maar zij leggen niet voortdurend de schuld van alle Marokkanen- en Turkenproblemen bij de Nederlanders en zij krijgen zelden een forum in de Nederlandse media.

Schurft-Nederlands van allochtonen is oké

Vorige week haalden weer andere academische zwendelaars het nieuws. Drie zwaargewichten van de Nederlandse Hogescholen waar leraars opgeleid worden, spraken bij een ‘meet-up’ (‘bijeenkomst’ klinkt te Nederlands) van de Nederlands-Vlaamse Accreditatieorganisatie voor het hoger onderwijs. De drie hotemetoten eisten dat leraarsopleidingen bicultureel zouden worden. Dat is een modewoord om te vertellen dat het schurft-Nederlands van de meeste allochtonen als een volwaardige en evenwaardige taal moet erkend worden.

Van een jonge Marokkaan of Turk (dikwijls zijn zijn/haar ouders in Nederland geboren) vragen dat ie fatsoenlijk spreekt, leidt tot “wij-zij-uitsluitingsmechanismes”. Goed Nederlands eisen, is volgens die onderwijsbazen “erg gevaarlijk”, want “het problematiseert”. “In een biculturele samenleving moet er gewoon water bij de wijn!” Feitelijk zeggen ze dat Marokkanen en Turken ook na vier generaties te dom zijn om de taal van het land te leren.

Nederlanders zijn niet geïntegreerd

Nog een hoofdvogel werd afgeschoten door ene Crul, hoogleraar aan de (protestantse) Vrije Universiteit van Amsterdam. De goochemerd slaagde erin twee en een half miljoen euro los te weken voor een onderzoek naar de slechte integratie van … de Nederlanders. Ze zijn niet multikullig genoeg, staan te weinig open voor de diversiteit en vragen te weinig Turken, Afghanen, Somaliërs, enzovoort, op de koffie. Ze zijn te veel in de eigen cultuur geïnteresseerd en staan blijkbaar niet genoeg open voor de overweldigende hoeveelheid Marokkaanse wereldliteratuur, grootse Turkse opera’s en Afghaanse klassieke beeldhouwkunst.

Sharia is aan te bevelen

Tot besluit uw aandacht voor de oratie van ene Susan Rutten, bijzonder hoogleraar mohammedaans familierecht aan de universiteit van Maastricht. De sharia staat nu eenmaal haaks op het Nederlands recht, dus besluit ze dat de Nederlandse wet mohammedanen discrimineert. Rechters die de sharia opzijschuiven, schenden de mensenrechten van mohammedanen en maken van Nederland een onbeschaafd land. Dit zijn dus de universitaire bedriegers die studenten opleiden en hen eventueel laten zakken als ze de leugens van de prof niet opdreunen.

Willem de Prater