Briefje aan Guy Verhofstadt

Meester-opportunist

Mijnheer de molenwieker,

Toen gij enkele jaren geleden de Belgische politiek verliet, na negen lange jaren, ging er een diepe zucht van opluchting door het land. De vaak wijdarms molenwiekende kolerieke en bijwijlen hysterische premier verliet het toneel toen de sterren niet meer gunstig stonden en het politieke vet van paars(-groen) allang van de soep was. En … de goegemeente hem beu was. Uw arrogantie en uw snauwerige betweterigheid deden inmiddels velen kokhalzen. Het was genoeg geweest. Het ‘joenk’ mocht gaan.

Gij gingt nadien grote sier maken in de Europese gremia, waar gij u tot de keurschaar van de eurofielen en het euroapparaat zoudt gaan rekenen. En gij gedroegt u daar net als ten onzent: onverdraagzaam tegenover anderen, in het bijzonder tegen de eurocritici en al degenen die een ander soort Europa voor ogen hebben of die andere maatschappelijke inzichten verdedigen. Gij schaarde u aan de zijde van de nooit verkozen europausen – over democratie gesproken, waar gij zogezegd altijd de mond van vol hebt – en het leger eurocraten en Europese instellingen. Verhofstadt was geheel herboren…

Vorige week sprongt gij nog maar eens in het oog, toen gij geen seconde aarzelde om de eerste minister van het Verenigd Koninkrijk, Theresa May, een opportunist te noemen nadat zij eerder onverwacht vervroegde verkiezingen aankondigde. Zij doet dat om met een voldoende solide basis de wil van het Britse volk uit te voeren, zoals die tot uiting kwam in het referendum en waarbij men voor een – door u verafschuwde – uitstap uit de Europese Gemeenschap stemde met een voldoende meerderheid. Opportunisme noemt gij dat. Ge moet maar durven.

Want als iemand in zijn politieke loopbaan getoond heeft een gepatenteerde opportunist te zijn, dan zijt gij het wel. Alles was goed om aan de macht te komen en – meer nog – te blijven. Een kameleon is er niets bij. Van donkerblauwe ‘Baby-Thatcher’, uw bijnaam in de jaren tachtig, via vooruitziend leider van een nieuwe conservatief-liberale Vlaamse partij – met zelfs een portie Vlaams-nationalisme – tot links-liberale zeloot van een Europese eenheidsstaat. Het is niet niks. In de tijd van uw bijna vergeten Burgermanifesten zocht gij zelfs bondgenoten bij radicaal-rechts en sloegt gij, komende uit de Pest voor Vlaanderen – de PVV -, een zelfs ongeziene Vlaamsgezinde toon aan. Nadien, bij het Lambermontakkoord, wist Vlaanderen wat gij daarvan meende… Om goede maatjes te blijven met de PS in uw regeringen, gaaft gij hen het vreemdelingenstemrecht cadeau, zelfs al daverde uw partij op haar grondvesten. En de algemene regularisaties en naturalisaties kwamen er ook ‘dankzij’ u. Om nog te zwijgen van de ethische dossiers, waarmee de vrijzinnigheid afrekende met de christendemocraten die aan de zijlijn van de oppositie stonden. Gij aarzelde ook niet om de wetgeving in dit land zo te laten omvormen dat het Vlaams Blok juridisch kon aangepakt én veroordeeld worden. Hadt gij niet gezegd wel rechters te zullen vinden om die klus te klaren? Wat later ook gebeurde in uw eigen Gent… En dan wil ik het nog niet hebben over het politiek opportunisme dat u minzaam liet handjes schudden met tirannen als Erdogan en Kadhafi…

Uw opportunisme en uw manoeuvres hebben uiteindelijk geleid tot de electorale afgang van uw partij. Er was dus geen andere mogelijkheid dan te vertrekken. Maar in Europa speelt gij uw karakterieel bepaalde rol gewoon verder. Nog niet zo lang geleden waart gij zelfs bereid de Italiaanse Vijfsterrenbeweging van de komiek – ik schreef bijna: die andere komiek – Beppe Grillo bij uw Europese liberale fractie op te nemen teneinde alzo een numeriek betere uitgangspositie te hebben om uw kandidatuur van voorzitter van het Europees Parlement te promoten. Gelukkig werd die desastreuze piste door redelijke leden van uw eigen fractie afgeblokt en zetten zij u terug met de voeten op de grond.

En nu komt gij Theresa May de les spellen?! Kom Guy, hou het een beetje proper. Als meester-opportunist zoudt gij best een toontje lager zingen. Beseft gij overigens dat de burgers uw strapatsen in Europa al even beu zijn als toen gij uw zwanenzang zongt in de Belgische regering? Ik geef u een goed advies: trek definitief naar uw onbescheiden stulpje in Toscane, want niemand heeft u eigenlijk nog nodig.

‘t Pallieterke


Tags assigned to this article:
2017-17Briefje

Related Articles

Dwars door Vlaanderen

Indrukwekkende tekorten Radio 2 Antwerpen vond het nuttig om de burgemeesters van de provincie te vragen hoeveel uren ze werken.

Nederlandse rabbijn naar Duitse Joden

Rav Evers is rabbijn en wordt in november de opperrabbijn in Düsseldorf. Het is voor het eerst sedert 1917, dus

Nieuwsfeit van de week

Test Aankoop in het verzet Consumentenorganisatie Test Aankoop vordert, voor ons volkomen terecht, veertien miljoen euro van de NMBS in