2017-14_07_Nollet - Bakfietsen (Medium)Wanneer u dit leest, is in Gent het grote verkeersexperiment, genaamd “circulatieplan”, van start gegaan. Niet toevallig op de eerste dag van de paasvakantie, wanneer de vele scholen en hogescholen in de stad dicht zijn en het verkeer een pak minder druk is.

Mensen kijken met onbegrip naar het hopeloos ingewikkelde plan, zelfs geboren en getogen ‘stroppen’ vinden er hun weg niet in terug. Maar dat het zo drastisch is en dat alle veranderingen in één klap worden ingevoerd, is geen dommigheid. Het is een bewuste strategie. De schok moet mensen overtuigen hun auto thuis te laten; ze zijn er sneller en goedkoper met de fiets of de tram. Dit plan dient niet om files op te lossen of om de luchtkwaliteit te verbeteren, neen, het dient om autorijden lastig, duur en tijdrovend te maken. “Auto-pesten noemen tegenstanders het schertsend, straten doorknippen. Maar het Gentse stadsbestuur ziet er een goedkope en efficiënte manier in om snel een mentaliteitswijziging in gang te zetten bij de Gentenaars.” (De Standaard 22/02/2014).

Gezaag

Voorstanders zeggen nu dat de tegenstanders hun mond moeten houden. Niet het plan maar het “gezaag” erover is volgens hen schadelijk voor Gent. De redenering gaat zo: al dat protest en geklaag in de media zaait paniek en geeft onze stad een slecht imago. Mensen worden bang en blijven uit Gent weg. De krant De Gentenaar schreef: “Heel Vlaanderen kijkt maandag naar Gent en ziet een stad in twee kampen verdeeld. Voor- en tegenstanders die ruzie maken over een plan. En dat is een ernstig probleem.” U leest het correct, niet het plan zelf maar het debat erover is een probleem, en dat moet dus (steeds volgens De Gentenaar) ophouden: “Leg er u bij neer dat u uw wagen wat verder moet parkeren. Vertrek vroeger, of later. Fiets. Stap. Doe eens zot en neem de tram. Ja, dat werkt nog goed. Straf, hé? Koop een elektrische plooifiets, probeer eens handenvrij te winkelen, deel een taxi, leer uw moeder vergunningen uit te delen op haar smartphone …” Het arrogante toontje van dat krantenartikel doet natuurlijk niets om de gemoederen te bedaren, integendeel. Bij schepenen en stadsbestuur tappen ze uit hetzelfde vaatje, net zoals het stilaan beruchte mobiliteitsbedrijf. Beeld je even in, je moet je oude moeder ophalen en je weet niet meer hoe je tot aan haar deur geraakt zonder de hele stad rond te rijden. Het mobiliteitsbedrijf laat weten dat het snelste vervoermiddel de fiets is. Winkeliers krijgen het advies een bakfiets te gebruiken om tot bij hun klanten te gaan. Glazenwassers moeten aan de rand van het voetgangersgebied parkeren en met hun ladders verder te voet. Buschauffeurs die vragen waar hun passagiers nog mogen in- of uitstappen, krijgen als antwoord dat dat maar op drie plaatsen is toegestaan: Dampoort, Poel en Bijlokekaai. Alles volgens de punten en komma’s van het grote circulatieplan. Maar het probleem is niet het plan, wel de tegenstanders. Vooral de N-VA krijgt ervan langs. Zij zaaien angst en voeren “destructieve oppositie” (dixit de schepen van Mobiliteit).

Het debat is niet gesloten

Hoe graag de Gentse fietsfanaten het ook zouden willen, het debat over het circulatieplan is niet gesloten. Nu het is ingevoerd, gaan onvermijdelijk een aantal problemen opduiken, zeker na de paasvakantie wanneer het verkeer drukker wordt. Er zal nog heel wat moeten bijgestuurd en afgezwakt worden. Vergeet ook het referendum niet. Op het stadhuis worden de handtekeningen langzaam maar zeker geteld. De initiatiefnemers maken zich sterk dat ze er ruim voldoende hebben opgehaald. Dat referendum zal alle partijen verplichten hun standpunt uit te leggen.

Niet iedereen gelijk voor de wet

Zie je in Gent rode strepen op het wegdek, pas dan op. Dat zijn geen kunstwerken, wel plaatsen waar je met de wagen niet meer door mag. Ja, bussen en taxi’s rijden door, en alle dienstwagens van Stad Gent…, maar Jan met de pet die mag dat niet, op straffe van een GAS-boete. Bij de stedelijke dienstwagens horen ook de wagens van onze schepenen (één per schepen, met uitzondering van de groenen die met z’n drieën één voertuig delen). Onze schepenen mogen dus door het voetgangersgebied rijden, maar het zou hen sieren dat niet te doen. Ook bij de parkeertarieven ligt de lat niet voor iedereen gelijk. Het stadsbestuur voert goedkopere parkeertarieven in voor haar eigen personeel. In de parkeergarages kreeg stadspersoneel al korting. Werknemers van Stad en OCMW Gent betalen voor een maandabonnement tien euro en nog eens één euro per dag dat ze effectief parkeren. Nu krijgen ze hetzelfde goedkope tarief ook voor straatparkeren. Alle andere mensen die in Gent werken, mogen de volle pot betalen. Wie vraagt eens na bij Unia of dat geen discriminatie is?

Mathildis