Grijze Wolven

Burgemeester Wim Terwingen (C&V) ging vorige maand spreken op een infoavond van een vzw die politieke banden zou hebben met de MHP, de politieke vleugel van de Turkse Grijze Wolven. “Grijze Wolven? Daar weet ik niets van”, zei Terwingen. “Ik ben meegegaan met ons CD&V-gemeenteraadslid Mustafa Uzun, die eind van het jaar schepen van Integratie wordt in Maasmechelen.” Terwingen: “Ik ga bij heel wat Turkse verenigingen uitleg geven over het Offerfeest.” Normaal verwacht men dat een christendemocraat uitleg gaat geven over Pasen, maar Terwingen weet blijkbaar meer van Mohammed, en het Suiker- en slachtfeest, dan over het lijden ven Christus. Andy Pieters (N-VA), coalitiepartner van de CD&V, was daar niet mee opgezet. “Dit voorval maakt het draagvlak voor de schepenwissel eind dit jaar niet groter.”

Offerfeest

Moslims in Limburg kunnen alleen nog in Genk terecht om hun dieren te slachten voor het Offerfeest. De burgemeester van Genk, Wim Dries (CD&V): “Wij hebben een overeenkomst met Hasselt en Maasmechelen, en met hun aanvragen erbij zitten onze slachtvloeren de eerste dag vol, de tweede dag is er nog wat ruimte.” De Turkse en Marokkaanse vertegenwoordigers in Limburg betreuren dit en zijn teleurgesteld. “Minister Ben Weyts (N-VA) verstrengde de regels waardoor de moslims alleen nog terecht konden in echte slachthuizen met professionele slachters.” Zowel de Turkse als de Marokkaanse gemeenschap konden geen eigen professionele slachters vinden. “Het Offerfeest zal niet meer zijn wat het was, samen een dier offeren en samen feesten“, zegt Youssef El Ballata van de Marokkaanse Tawheed-moskee uit Beringen.

Takelfeest

Vijf werkdagen per week staan de carpoolparkings in Limburg overvol. Op zaterdag en zondag staan er meestal auto’s van mensen die met busreizen meegaan. Het minste wat men kan zeggen, is dat de Limburgers geen rekening houden met de aanbevelingen van de Vlaamse overheid. “Probeer zoveel mogelijk samen te reizen, en plaatst uw auto op de carpoolparkings.” De dienst “Wegen en Verkeer” houdt drie keer per jaar een grote opruimactie op die carpoolparkings. Zo ook op zaterdag 1 april. Twee dagen daarvoor werden bordjes geplaatst met de aankondiging van de opruimacties, maar velen hadden het niet gezien, dachten aan een aprilgrap, of waren reeds op reis. De dienst “Wegen en Verkeer” riep op 1 april de hulp van de politie in en liet 64 auto’s wegtakelen om zo de parkings wat op te ruimen. 286 euro koste het de overtreders. 236 euro voor het wegtakelen en 50 euro parkeerboete. Het land met de hoogste belastingdruk ter wereld kan wat extra inkomsten gebruiken.

Bruges-la-Morte

Of Georges Rodenbach 125 jaar geleden (in 1892) vond dat Brugge een dode of doodse stad was is nog altijd niet duidelijk. Zijn roman, een miskleun voor veel Bruggelingen, een hoogtepunt van het symbolisme voor de rest van de wereld was in ieder geval goed genoeg opdat de Oostenrijk-Amerikaanse componist Erich Wolfgang Korngold er zijn meest bekende opera “Die tote Stadt” van kon maken, tekst verwerkt tot libretto samen met zijn vader Paul Schott ofte Julius Korngold, première op 4/12/1920.

Brugs gemeenteraadslid Sammy Roelant (De Brugse Vrijen) vind de tijd rijp om eindelijk een eerbetoon te brengen aan de “misbegrepen” stadsgenoot. (geboren in Doornik uit Brugse ouders)

Eigenlijk zouden ze hem dankbaar moeten zijn want Georges Rodenbach stond met zijn Bruges-la-Morte, de eerste roman met foto’s van de Brugse reien en verschenen in feuilletons in Le Figaro aan de wieg van het huidig bloeiend toerisme

De Brugse Zegeklokke

Op zaterdag 15 april 2017 luidde om 11 uur de grootste klok van de beiaard voor het eerst dit jaar.

Iedereen dacht dat het was omdat de klokken terug waren uit Rome. Neen, helemaal niet. Het was ter gelegenheid van de verjaardag van koning Filip dat het bronzen tuig zijn luide stemme liet horen. Ook op Pasen, 1 mei, Heilig Bloedprocessie, 11 en 21 juli, 15 augustus, 11 en 15 november plus nog op andere belangrijke dagen wordt Brugge, voor wie nog slaapt, wakker geschud op ouderwetse manier! Voorlopig zonder klachten want nooit voor 11 uur… Wat niet is kan echter nog komen!

Diyanet, dat moeten wij niet willen

Journaliste Annabel Nanninga heeft voor Wijnederland.tv onlangs een zeer indringend onderzoek gedaan naar de lange arm van kalief Erdogan, die van de beoogde integratie van Turkse migranten in hun gastland een volslagen mislukking maakt én dat doet met weloverwogen opzet. Welbespraakte Annabel heeft dat zeer grondig aangepakt: gesprekken met een jonge vlogger die, hoewel van Turkse komaf, níét Turkije maar Nederland als zijn vaderland erkent en daarom voor zijn leven mag vrezen; met professor Zürcher, die in een vorig leven vurig heeft geijverd voor toetreding van Turkije tot de EU, maar de daarvoor van Erdogan ontvangen medaille heeft teruggestuurd naar afzender; met politici van verschillende “politiek correcte” partijen. Rode draad door haar hele programma: hou op met de imams te beschouwen als vertegenwoordigers van de “Turkse Nederlanders” en vooral de rechtstreeks door dictator Erdogan benoemde en gestuurde imams van de Diyanet- moskeeën, die zelfs hun preken vanuit Ankara gedicteerd krijgen. De woordvoerster van “Leefbaar Rotterdam” zei: ‘Diyanet, dat moeten wij hier niet willen.’ Filip Dewinter zou het niet kernachtiger kunnen zeggen. En nu we het toch over die onverdraagzame stokebrand hebben: de meeste door Annabel ondervraagde ervaringsdeskundigen pleitten onomwonden voor een hardhandigere aanpak van de Erdogangers in Nederland. En Turken die de Nederlandse eigenheid en waarden blijven afwijzen, moet heel duidelijk gezegd worden: “Daar is Ankara, veel plezier en de groeten.”