Ethias blijft een PS-bastion

Verzekeraar Ethias heeft een nieuwe topman. Philippe Lallemand hoort thuis in het door de overheid gecontroleerde bedrijf: hij is een PS’er. Al jaren is Ethias een rood bastion.

Lallemand, 54 jaar oud, kreeg de voorkeur boven Benoît Verwilghen, een tijdlang interim-CEO van de verzekeraar. Verwilghen had tal van ‘nadelen’. Hij is Vlaming, Antwerpenaar en CD&V’er. Onaanvaardbaar voor de Franstalige politieke partijen die Ethias als hun speeltuin beschouwen. De verzekeraar is voor driekwart in de handen van de overheid. Federaal, regionaal en lokaal.  De regel bij Ethias is dat de gedelegeerd bestuurder een Franstalige is en liefst van PS-signatuur. Immers, Ethias heeft de hoofdzetel in Luik. De Vlamingen moeten zich tevreden stellen met het voorzitterschap van de raad van bestuur.

Het zag er een tijd naar uit dat de Franstaligen zouden moeten inbinden. Verwilghen was interim-CEO (over de oorzaak verder meer) en deed zijn werk zeer goed. Waarom hem dan geen topman van de verzekeraar maken? Maar dat was buiten de politieke machine van de PS gerekend. Er werd een lastercampagne opgezet want Verwilghen moest worden afgemaakt. Hij zou aan belangenvermenging hebben gedaan bij de aankoop en verkoop van vastgoed. Overigens werd de aanstelling van een nieuwe CEO onttrokken aan de raad van bestuur. Een politiek benoemingscomité moest PS’er Lallemand aanstellen. Net als zijn voorgangers Bernard Thiry en Léon Lewalle is hij een Franstalige socialist. Lallemand is gepokt en gemazeld in de PS. Hij stond in de jaren negentig aan het hoofd van de studiedienst van de Franstalige socialisten en kent de rode Luikse afdeling goed.

Vraag is of met Lallemand de rust bij de verzekeraar terugkeert. Het vertrek van de vorige CEO, Bernard Thiry, was dramatisch. Binnen Ethias stonden voorstanders en tegenstanders lijnrecht tegenover elkaar. Maar de donkerrode Thiry moest vertrekken. Zijn imago was te sterk aangetast.

Ten eerste door de zogenaamde Pergola-affaire, waar de bijna onvermijdelijke Stéphane Moreau (PS en intercommunale Publifin) bij betrokken was. Moreau had ruzie met een buurman omdat een boom vanop het domein van Moreau na een storm op de pergola van de buurman was terechtgekomen. Moreau was voor zo’n risico’s niet verzekerd en met de hulp van de top van Ethias werd naar verluidt snel een geantidateerde polis afgesloten. Iedereen gelukkig dus, maar de zaak kreeg een juridisch staartje.

Tweede probleem is dat de financiële situatie van Ethias allesbehalve rooskleurig is. Ook al staat de verzekeraar met zijn aanpak van directe verkoop van verzekeringsproducten sterk. Via makelaars werken is steeds minder populair en efficiënt. De solvabiliteit van de verzekeraar moest bovendien aanzienlijk versterkt worden. Eind 2015 stond de solvabiliteit op 131 maar vorig jaar was die teruggevallen tot 111 procent door de dalende marktrente. Nu is die solvabiliteit verder versterkt en lijkt het probleem onder controle.

Wel sleept Ethias nog de speculatieve First-rekening mee die polishouders een hoge rente beloofde tot hun 100 jaar. De financiële verplichtingen bedragen zo’n 1,4 miljard euro. Daarnaast zijn er nog 2 miljard euro verplichtingen via de levensverzekeringen. De Nationale Bank is niet zeker of Ethias dit alles zal kunnen blijven honoreren.

Vandaar dat een stabiele CEO nodig is om Ethias door de financieel woelige tijden te loodsen. Vraag is of Lallemand daarvoor de aangewezen figuur is. Van politiek benoemde creaturen valt weinig te verwachten.

De negatieve signalen zijn er al. Er was al een tijd sprake van een overname van Ethias door Belfius. Maar de staatsbank heeft steeds minder interesse. “Onze raad van bestuur had al gezegd dat de governance bij Ethias een probleem is. Dat is vandaag meer dan ooit het geval”, zei Belfius-baas Marc Raisière, recent. Lees: ook al zijn Belfius en Ethias grotendeels staatsbedrijven, bij Belfius is het management onafhankelijk terwijl Ethias een politiek vehikel is waarin zelfbediening en postjespakkerij centraal staan. Lallemand wordt bij Belfius sterk gewantrouwd.

Angélique Vanderstraeten


Tags assigned to this article:
2017-15Beurs

Related Articles

En plots is het land weer gered

Er zijn kort voor Pasen wonderlijke dingen gebeurd. Al maanden naaien de media de bevolking op met doemberichten over de

‘Woeste Wolven’

Kindertheater waarbij een vast theatergezelschap bewust kiest voor een jonge Nederlandstalige groep om kinderen nieuwe Nederlandstalige liedjes aan te leren,

Yoknapatawpha en Joris van Severen

Drie kunstmusea uit de Leiestreek organiseren de Biënnale van de Schilderkunst. 2016 is een sterke editie. Voor de vijfde keer