Bijna twee maanden geleden lanceerde de Vlaamse regering een tweede belangenconflict tegen de aangekondigde zerotolerantie van de Brusselse regering rond de geluidsnormen. Er werd toen afgesproken dat in verschillende werkgroepen de concrete gevolgen zouden bediscussieerd worden van het verstrengde Brusselse beleid.

Sindsdien was het compleet windstil in dit dossier. Niets lekte naar buiten. Normaal is zoiets een goed teken, omdat dit wijst op een gemeenschappelijk streven naar een goede oplossing. Maar dat waren niet de signalen die de Vlaamsgezinde burgemeester Kurt Ryon van luchthavengemeente Steenokkerzeel had ontvangen. Volgens een strikte interpretatie loopt het belangenconflict komend weekend af, waardoor de absurde en draconische geluidsnormen van Brussel -bij gebreke van een akkoord- vanaf zondag of maandag van kracht zouden worden.

Steenokkerzeel onleefbaar

Ryon beseft als geen ander dat zijn eigen gemeente grote nadelen zou ondervinden van het afwentelingsbeleid van Brussel. Indien Brussel er inderdaad in slaagt om alle vluchten boven zijn grondgebied zwaar te beboeten, dan zal de luchthaven alleen maar kunnen overleven als de belangrijke startbaan  ‘25 L’ oostwaarts wordt verlegd. Dit zou een groot deel van zijn gemeente, met name de wijk Humelgem, totaal onleefbaar maken. Vandaag reeds kunnen de woningen er niet meer aan een redelijke prijs verkocht worden, omdat de onzekerheid er te groot is. Ryon hoopt dan ook op tijdswinst, zodat er alsnog een evenwichtig akkoord tot stand komt, dat toelaat de hinder op een blijvende en duurzame wijze te spreiden.

Als gewezen TAK-militant zit de BHV-strijd bij Ryon goed in het geheugen gegrift. Hij vatte dan ook samen met zijn schepencollege het plan op om beleefd aan de Duitstalige Gemeenschap te vragen een nieuw belangenconflict in te dienen, zodat er opnieuw minstens twee maand  tijd kan gewonnen worden. Tijdens de BHV-saga gebeurde immers identiek hetzelfde: op verzoek van de Franstaligen keurde het parlement van de Duitstaligen toen een belangenconflict goed omdat “het voortbestaan van het land” toen in gevaar kwam en er “tijd moest gemaakt worden voor een onderhandelde oplossing.” Daarop verdween de kwestie BHV opnieuw voor maanden in de koelkast.

Nicht einmischen

Ryon was dan ook terecht benieuwd of de regering van de Duitstaligen nu bereid zou zijn om een analoog initiatief te nemen, maar het verzoek van zijn  gemeente viel op een koude steen. De Duitstalige minister-president, Oliver Paasch liet namelijk weten dat zijn regering niet bereid is zich in het dossier te mengen omdat de luchthaven “niet op Duitstalig grondgebied ligt”. “Deshalb wollen wir uns nicht in diesen Konflikt einmischen”.

Het verzoek van het Steenokkerzeels college was hoe dan ook verdienstelijk initiatief, maar het resultaat verbaast ons allerminst. De Duitstaligen veren enkel op wanneer de Franstaligen dat vragen. Het zijn allang geen bondgenoten meer van de Vlaamse zaak.

Dit neemt niet weg dat het idee voor een bijkomend belangenconflict en extra tijdswinst zeker niet onzinnig is. Een andere instantie die daarvoor kan zorgen is de federale regering van premier Michel. Normaal gezien heeft die, via verkeersminister François Bellot, de taak om een oplossing te vinden en een vliegwet te schrijven die de principes van de verdeling van de hinder vastlegt. Indien Bellot deze week (opnieuw) niet klaar is met zijn werk, dan is het dus aan de federale regering om een nieuw belangenconflict in te dienen. Haar bevoegdheid daartoe kan onmogelijk betwist worden. We zijn benieuwd.

BL