2017-14_15_MAD-Fieliep (Medium)Volkstoeloop

Al kunnen we begrijpen dat ze er in Brugge niet over te spreken zijn dat Antwerpen de voorkeur kreeg op hun stad als startplaats van de Ronde van Vlaanderen, het was eens iets anders. Brabo is van op zijn sokkel al getuige geweest van veel evenementen, maar wat voorbije zondag te beleven viel op de Antwerpse Grote Markt was ongezien. Tienduizenden die op elkaars tenen stonden te trappen om een glimp op te vangen van de renners. Een beter alibi om per se thuis weg te zijn, hadden ze niet kunnen bedenken. Dat de plaatselijke cafébazen een hoogdag beleefden en de winnaars van de dag waren, moeten we er niet bij vertellen.

Feest alom

Ge moet het aan den lijve ondervonden hebben. Heel wielerminnend Vlaanderen op de been. Feest alom. De arrogantie van sommige wielertoeristen die denken dat ze wereldkampioen Sagan in persoon zijn, zullen we maar buiten beschouwing laten. Laat het ons gezellig houden. Een uitgelezen lentedag, de lieflijke Vlaamse Ardennen als achtergrond, een zee van mensen die, zwaaiend met leeuwenvlaggen, de renners verwelkomden. Wat konden we nog meer verwachten op een stralende zondagnamiddag? De taferelen die een schaduw over de koers wierpen, waren toen nog veraf.

Pechvogels

Waren de wielergoden jaloers? Konden ze het niet verkroppen dat het allemaal feestelijk verliep? Het begon met de val van Sep Vanmarcke, die met een gebroken pink en schaafwonden uit de koers stapte. Kort daarop zagen we Tom Boonen, met zijn defecte fiets aan de hand, staan vloeken tegen de sterren op. Het mag niet, maar het is hem vergeven, omdat hij door materiaalpech geplaagd kostbare minuten veloor. Koers over voor Tommeke. Dan moest het ergste nog komen.

Ongelukkige ontknoping

Even dachten wij dat Philippe Gilbert een vijs kwijt was, toen hij er op de Oude Kwaremont vanonder trok, met nog zo’n vijftig kilometer voor de boeg. Dat houdt hij nooit vol, hij is harakiri aan het plegen, dachten wij. Dat we de bal missloegen, kan de beste overkomen. Als hadden we zonder de valpartij van Sagan en Greg van Avermaet een heel ander verhaal kunnen meemaken. Die spannende finale werd ons, jammer genoeg, door de neus geboord op een moment dat we er reikhalzend naar uitkeken. Het doet niets af aan de verdienste van Gilbert, die ons bleef verbazen. Zonder zijn ploegmaats van Quick Step te vergeten die achteraan het vuile werk opknapten om de koploper de overwinning te gunnen. Een zege waaraan we de komende jaren nog in alle toonaarden herinnerd zullen worden.

Kans op revanche

Nu zondag trekt het peloton van Parijs naar Frans-Vlaanderen, waar Roubaix voor één dag opnieuw Robaais wordt. Vooraleer de renners daar hun intrede doen op de historische piste hebben ze al 257 kilometers en 55 kilometers met middeleeuws kasseien achter de rug. Dat is nu eenmaal Parijs-Roubaix en het hoort erbij zoals een kieken bij haar ei. Dat er gaat gevloekt en gesakkerd worden op de kinderkopjes, daar hebben we de glazen bol van madame Blanche niet voor nodig. Ge moet al evenmin helderziende zijn om te voorspellen dat de winnaar van Parijs-Roubaix goed voorzien moet zijn van oren en poten en stevig uit de hoek zal moeten komen. Het is geen koers die weggelegd is voor doetjes. En hopelijk blijven ons het soort valpartijen uit de Ronde bespaard.

Geen stoef

Zulte-Waregem en Anderlecht kregen de eer om de play-off 1 te openen. Daarmee zijn ze aan het gedegen werk begonnen. Wat eraan voorafging, was maar voor de galerij. Vanaf nu wordt het serieus. Al was dat er niet aan te zien bij de mannen van trainer Weiler. Paars-wit is dan wel drie punten rijker en mag zijn titelambities niet onder stoelen of banken steken, wat ze in het Regenboogstadion lieten zien was niet om de loftrompet boven te halen. Al zullen ze daar in het Astridpark geen drama van maken. Hebben is hebben en krijgen is de kunst. En dan is er nog altijd Youri Tielemans om met een treffer het verschil te maken.

Slagveld

We kunnen ons de met veel tamtam aangekondigde topper tussen AA Gent en Club Brugge amper als voetbalmatch herinneren. Het had meer weg van een veldslag. Met gemene tackles en gemis aan fair play langs beide kanten. Akkoord, er stond veel op het spel voor beide ploegen, maar met de blessures die ze er aan overhouden hebben ze zich in eigen voet geschoten. Club Brugge ontvangt nu zaterdag Charleroi en een dag later reist Gent naar Anderlecht. Laat ons hopen dat het daar minder agressief aan toe gaat. We willen af en toe nog eens voetbal zien. Met al dat vergeten we bijna te vertellen dat AA Gent de knoestige vechtpartij tegen Club met 2-1 won en dat het opnieuw meedoet in de titelstrijd. We vrezen dat Vossen en Wesley van Club Brugge het vanuit de ziekenboeg gaan moeten meemaken.

Arm Eupen

In feite zijn de play-offs 2 meer bezigheidstherapie dan een vervolg van de competitie. Dat Waasland-Beveren een pandoering kreeg van Sint-Truiden, Lierse de maat nam van Standard en KV Mechelen zwaar onderuit ging tegen Union, wie ligt daar van wakker? In Eupen, dat Roeselare op bezoek kreeg, moeten ze zich geen zorgen maken over de capaciteit van hun stadion. Daar zagen welgeteld 1.259 toeschouwers, die met vrijkaarten inbegrepen, de twee ploegen gelijk spelen. Hoe ze daar de eindjes aan elkaar knopen, is een goed bewaard geheim.

Bedenkelijke beloning

Misschien dat ze zich in Genk, dat – beter laat dan nooit – de vorm te pakken heeft, nog willen dubbelplooien voor een finaleplaats in de play-off 2? Dan gaan we hen niet tegenhouden. Maar we hebben de indruk dat het gros van de middenmoters die de play-off 2 moeten kleuren, meer geïnteresseerd zijn in de paasvakantie dan in een mogelijk Europees ticket. We kunnen ze zelfs geen ongelijk geven. Uw nikkel afdraaien met het risico op een Europese uitwedstrijd naar de poesta, is een beloning waarmee niet iedereen gediend is. Laat staan dat ze er een schoft willen aan overhouden.