Play-off één is losgebarsten. Wie in de aanloop daarnaartoe dat wereldnieuws gemist heeft, verbleef de voorbije dagen op een andere planeet. De hamvraag is: welke van twee hypes was de idiootste? Waren het de aan de goegemeente opgesolferde pakketten onwaarschijnlijke larie rond en over Tom Boonen in de “serieuze” gazetten en andere media? Of werden die de loef afgestoken door het gedaas over de zes “grootmachten” in PO1? Om de op twee fronten tegelijk de losgeslagen media niet te kort te doen, houden we het bij een gelijkspel. PO1 versus Boonen: 1-1, al is het uit kwalitatief oogpunt beter over een brilscore te spreken. De “Oscar” voor uitgebraakte onzin kennen we, met luttele voorsprong op de rest, toe aan de rubriek “45 vragen in 45 minuten”. Daarin confronteerde de krant Het Nieuwsblad de zes PO1-coaches met velerlei roerselen van hun menselijke ziel. De resultaten, telkens gespreid over een dubbele bladzijde, waren verbluffend. In welke zin? Oordeel zelf, aan de hand van volgende “pakkende antwoorden” op evenveel intelligente vragen.

“Begrijpt u de politiek van de N-VA?”, kreeg Charleroi-coach Felice Mazzu voorgeschoteld. “Neen, ik begrijp die niet. We naderen de dictatuur”, klonk het. Waarop de vraag uitbleef of Mazzu Turkije niet met België verwart. Bleek ook dat Felice als speler een lolbroek was. Daar wou vragensteller Koen van Uytvange het fijne van weten. Wat was Mazzu’s “best uitgehaalde grap ooit”? Felice herinnerde zich “eens in een bierflesje gepist te hebben”. Een ploegmaat had onwetend het ding leeggedronken. Als dat niet relevant is in een “wat heeft PO1 voetbal zoal te bieden”-kader, wat nog wel? Misschien dat Hein Vanhaezebrouck toegaf dat AA Gent nooit PO1 had gehaald zonder tijdens de “wintermercato” acht ingehaalde versterkingen? Hein had, waarheidsgetrouw, ook kunnen speken over acht ingehaalde vervalsers van de “reguliere” competitie. Want daarin was sinds eind januari nog heel weinig regulier. Maar ook een vraag daarover, met een antwoord het onthouden waard, bleef uit in alle zes de “diepgaande interviews” met die coaches.

Bunker

Inmiddels zonk de eerste PO1-topper tussen AA Gent en Club Brugge weg in een moeras van bijna gewelddadigheid. Door hun “opdrachten” voor sterk en agressief voetbal droegen “topcoaches” Michel Preud’homme en Hein Vanhaezebrouck daar de volle verantwoordelijkheid voor. In Het Nieuwsblad sprak chef voetbal Ludo Vandewalle over “een gemene start van PO1”. Een eufemisme voor negentig minuten lang volgehouden verbaal trainersgeweld langs en fysisch spelersgeweld tussen de lijnen. Het blessureleed oogde navenant. Het aantal rode kaarten niet. Scheidsrechter Vertenten hield het ten onrechte bij één enkel exemplaar. “Hopelijk hebben we het nu gehad en zien we volgende keer weer gewoon intens voetbal”, hoopte Vandewalle. We helpen het hem hopen.

Ook in “de bunker”, zoals Vanhaezebrouck” PO2 noemt, werd er gespeeld. De tweedeklassers Roeselare, Lierse en Union, door de briljante geesten achter het PO-gedoe als “grote jongens” aan de negen naar de “bunker” verwezen eersteklassers toegevoegd, haalden liefst zeven op negen. Alleen Roeselare gaf in Eupen nog een 0-2 voorsprong uit handen. In Lier ging een gedesinteresseerd Standard de boot in. En in een quasi leeg Heizelstadion speelde Union een lamlendig KV Mechelen van het veld. Mochten de Brusselaars tot in de finale geraken, mogen ze die niet spelen. Union heeft geen licentie voor Europees voetbal. En laat een “Europees ticket” net de enige “beloning” zijn voor de PO2-winnaar. Door dat onzinnige gedoe zouden we haast vergeten Philippe Gilbert te feliciteren met zijn briljant afgeronde solo van zestig (!) kilometer in “de Ronde”, Vlaanderens mooiste. We doen het graag en volmondig.