De man die Brexit kocht

De man die Brexit kocht

De naam Arron Banks duikt voorlopig weinig op in de Vlaamse pers. Het is een kwestie van tijd dat daarin verandering komt. Banks is invloedrijk achter de schermen van het politieke bedrijf. Hoe ver rijkt de macht van de man waarvan kwatongen beweren dat hij met zijn miljoenen de Brexit ‘kocht’?

Dief en ondernemer

Voluit heet hij Arron Fraser Andrew Banks (°1966). Aanvankelijk werd deze ondernemer door de elite in Londen weggehoond. Vandaag is hij echter een van de meest gevreesde politieke donoren in het gehele Verenigd Koninkrijk. Banks groeide op in Zuid-Afrika en Engeland. Hij volgde onderwijs in Berkshire, ten westen van hoofdstad Londen. Al snel liep de jonge Arron danig uit de pas. De ondernemersgeest van de jonge Banks kwam van jongsaf tot uiting. Regelmatig kroop hij op het dak van het plaatselijke schoolgebouw om er allerhande bouwmaterialen en metalen te stelen. Dat verkocht hij dan door aan anderen.

Grof geld verdiende de Brit toen hij een verzekeringsmaatschappij opstartte. Hij werd een serieondernemer. Banks stampte bedrijfjes uit de grond, zorgde ervoor dat ze winstgevend werden, verkocht ze met winst door en begon vervolgens, met zijn vroegere opbrengsten, een nieuwe reeks ondernemingen. In totaal heeft Arron Banks meer dan dertig bedrijven opgericht gedurende zijn loopbaan.

Conservatieve populist

De miljonair had weinig zin om uitsluitend op een luxueus jacht rond te dobberen met een cocktail in de hand. De politiek wekte stukje bij beetje meer interesse op bij Banks. Hij sloot zich aan bij de Conservative Party. Daar werd hij een van de (kleinere) donoren. Doorheen de tijd schoof Banks steeds meer op naar rechts. Hij stond niet te boek als een goede vriend van de vorige Tory-leider, David Cameron. Als ferm euroscepticus stapte Banks rond 2014 over naar UKIP. Aanvankelijk wilde Banks een donatie van zo’n 250.000 pond (295.000 euro) overmaken aan de rechts-populistische partij van Nigel Farage.

De verzekeringsmagnaat raakte danig gekrenkt in zijn eer toen William Hague, de voormalige minister van Buitenlandse Zaken in de regering van David Cameron, zijn vroegere partijgenoot omschreef als “een onbeduidend en onbekend figuur”. Banks verhoogde prompt zijn donatie aan UKIP tot een miljoen pond (1.180.000 euro). Plots wisten ze bij de Conservatives wel degelijk wie die zogenaamde ‘onbekende’ en ‘onbeduidende’ donor was. De miljonair, die eerst werd weggelachen, was plots een bedreiging geworden voor zijn vroegere Tory Party. Samen met Farage zette Banks in op het belangrijke Europese referendum. Hij trok, achter de schermen, aan de touwtjes van de groots opgezette ‘Leave Campaign – Leave.eu’. Deze politieke beweging moest via campagnes in de media, zieltjes winnen voor het Brexit-kamp. Arron Banks zou in een jaar tijd vijf miljoen pond (5.900.000 euro) pompen in ‘Leave.eu’. Zijn persoonlijke totale vermogen wordt geraamd op minstens honderd miljoen pond (118.000.000 euro). De rest is geschiedenis. Arron Banks haalde zijn slag thuis. ‘Leave’ won in juni 2016 het referendum en het Verenigd Koninkrijk zal bijgevolg uit de Europese Unie treden, vanaf 2019.

Nieuwe rechtse beweging

Wat brengt de toekomst? Nigel Farage trad af als politiek leider van UKIP. Dat Banks niet hoog oploopt met de huidige UKIP-aanvoerder, Paul Nuttall, is algemeen bekend. Nuttall was allesbehalve opgezet met de niet aflatende kritieken van de verzekeringsgoeroe in de Britse kranten. Sommige bronnen meldden dat Banks, in maart 2017, uit UKIP gezet werd. De situatie ligt echter iets ingewikkelder. De miljonair besliste zelf min of meer om op te stappen, nadat in februari van dit jaar al duidelijk werd dat Farage niet zal terugkeren als voorman. Banks eiste bovendien 200.000 pond (236.000 euro) terug van de huidige partijleiding. Nuttall van zijn kant liet weten dat hij dit geld niet zal terugstorten.

Banks deelde mee dat hij een soort van ‘UKIP 2.0’ wil starten. Geen politieke partij, wel een brede beweging die dezelfde waarden uitdraagt als het vroegere UKIP: populistisch qua stijl, ethisch conservatief en economisch libertair. Arron Banks wil zich deels spiegelen aan de Italiaanse Vijf Sterren Beweging, zegt hij. De komiek Beppe Grillo is daar uitgegroeid tot de nachtmerrie van de gevestigde politieke orde. In de Italiaanse peilingen is Vijf Sterren thans veruit de grootste. Vraag blijft of Banks met zijn beweging zal zegevieren, daar waar UKIP steeds faalde: het behalen van aanzienlijke hoeveelheden zetels in het Britse Lagerhuis. De verkiezingen zijn nog ver weg. Banks beschikt over genoeg kapitaal om iets nieuws uit de grond te stampen. Nu enkel nog aansprekende personen vinden om de kar te trekken.

LvS


Tags assigned to this article:
2017-16EngelandGroot-BrittanniëRight or wrong

Related Articles

Arteveldeconcerten 2016

Begeesterende muziek behoort gespeeld te worden in een begeesterend ambiente. Een concert wordt des te overtuigender wanneer de coulisse volledig

Petrus Alamire: meerstemmigheid in beeld

Toen de Vlaamse Primitieven voor de meest invloedrijke vernieuwing in de schilderkunst tekenden, met hun perfecte olieverftechniek, was de Vlaamse

Borluut (Gent)

Holebi’s niet welkom in Gentse volkswijk Als homokoppel wonen in een allochtone wijk, daar moet je moed voor hebben, niet